DeStato

viva la vita

2012-02-05T21:46:00.001+02:00

Ηρεμήστε Κυρίες και Κύριοι.

Εμείς δεν αγαπάμε το θάνατο.

Εμείς αγαπάμε τη ζωή

σ' όλες τις πιθανές εκφάνσεις της

σ' όλες τις ανείπωτες εκδηλώσεις της:

Τον ήλιο που δύει

και τη γλώσσα της άρνησης.

Το φουρτουνιασμένο πέλαγος

και την ποίηση των οδοφραγμάτων.

Το γεμάτο φεγγάρι

και την ομορφιά μιας άγριας απεργίας.

Την αντάρα του βουνού

και τη ροχάλα που κρέμεται από τη βλεφαρίδα του αφεντικού.

Το ζωογόνο αέρα

και τα χαλασμένα ξυπνητήρια.

Τη γαλήνη δυο παιδιών που φιλιούνται στο μισοσκόταδο

και τον κρότο μιας πολυτελούς βιτρίνας που θρυψαλίζεται.

Τις ρυτίδες που σκάβουν τα κουρασμένα πρόσωπα

και την άτακτη φυγή μιας στριμωγμένης διμοιρίας.

Τη μελαγχολία μιας φθινοπωρινής Κυριακής

και τους κρατούμενους στις ταράτσες των φυλακών.

Την πρώτη μέρα της άνοιξης

και τα ραντεβού ακριβείας.

Την καυτή άμμο

και τα καίρια βλέμματα που μετράνε χίλιες λέξεις.

Το αλμυρό νερό

και τις απελεύθερες βιογραφίες των καταλήψεων.

Την καλοκαιρινή ραστώνη

και τις αναντίρρητες αντιφάσεις της συλλογικής ζωής.

Μια αυγουστιάτικη μπόρα και τα χέρια που απλώνονται για ν' απαλλοτριώσουν

εμπορεύματα.

Το χιόνι όταν σκεπάζει τη μητρόπολη Αθήνα

και τη μυρωδιά μιας καρβουνιασμένης τράπεζας.

Το ξημέρωμα μετά από ένα εύθυμο ξενύχτι

και τις κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις φασιστικών καθαρμάτων.

Τα αδέσποτα σκυλιά που λιάζονται στις πλατείες

και την οχλοβοή μιας διαδήλωσης

που πλησιάζει στον προορισμό της.

Την κρυστάλλινη φωνή της Σωτηρίας Μπέλλου

και το ζωτικό αίσθημα της συντροφικότητας.

Την ανεπανάληπτη στιγμή που δύο μάτια ανοίγουν για

πρώτη φορά στη ζωή τους

και την αδυσώπητη κυριολεξία του ταξικού πολέμου.

Ηρεμήστε Κυρίες και Κύριοι.

Εμείς δεν αγαπάμε το θάνατο.

Εμείς αγαπάμε τη ζωή

σ' όλες τις πιθανές εκφάνσεις της

σ' όλες τις ανείπωτες εκδηλώσεις της.

ΤΖΝΛ/ Λ77

αναδημοσίευση από το

"ταξίδι στο χωροχρόνο"

Πορεία ενάντια στο "καθεστώς έκτακτης ανάγκης"

2012-02-03T09:20:00.000+02:00

Μικροφωνική για το Χρήστο Κολεντίνη

2011-12-29T22:49:00.001+02:00

Σήμερα 30/12 στις 14:00 το μεσημέρι έγινε η μικροφωνική για το σύντροφο Χρήστο Κολεντίνη στην Πλατεία Μοναστηρακίου εν όψει της αυριανής εξέτασης της παράτασης ή μη της προφυλάκισης του. Εκεί μαζευτήκαμε περίπου 30 αλληλέγγυοι-ες, μοιράστηκε και διαβάστηκε το γράμμα του ίδιου και προπαγανδίστηκε η αυριανή συγκέντρωση στα Δικαστήρια της Ευελπίδων.
Ο Χρήστος Κολεντίνης παραμένει έγκλειστος από τις 09/07/2011. Συνελήφθη κατά την αποχώρησή του από μια αυτοοργανωμένη συναυλία στο Πολυτεχνείο και ξυλοκοπήθηκε άγρια από διμοιρία Ματ στη συμβολή των οδών Στουρνάρη και Μπουμπουλίνας. Κρατήθηκε για ώρες στη ΓΑΔΑ ενώ έφερε κατάγματα στο κρανίο, στα πόδια, στα χέρια και βλάβες στα νεφρά. Τέσσερις μέρες αργότερα και ενώ εξακολουθεί να νοσηλεύεται προφυλακίζεται με τις κατηγορίες της διατάραξης ειρήνης και κατοχής και χρήσης εκρηκτικών υλών κατά διμοιρίας που δέχθηκε επίθεση το ίδιο βράδυ.

Ο Χ. Κολεντίνης συνδέεται και κατηγορείται για συμμετοχή και καθοδήγηση σε μια επίθεση με μοναδικό στοιχείο την προηγούμενη σύλληψή του στο αναρχικό στέκι Ρεσάλτο στο Κερατσίνι. Είναι φανερό πως η υπόθεση του Χ.Κολεντίνη αποτελεί εξόφθαλμη περίπτωση αστυνομικής βίας και προσπάθειας αποπροσανατολισμού και συγκάλυψης της. Η δίωξη του είναι φρονιματικού χαρακτήρα και η συνέχιση της κράτησής στα κελιά της δημοκρατίας τους εξυπηρετεί κίνητρα παραδειγματισμού και εκφοβισμού.

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης

αύριο Παρασκευή 30/12/2011 10:00, Ευελπίδων

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ
ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΟY

Αλληλεγγύη στους κρατούμενους και διωκόμενους συντρόφους

Για την διαδήλωση ενάντια στην κρατική-παρακρατική βία.

2011-12-21T21:11:00.002+02:00

«Όποτε εμφανίζονται σοβαρές κρίσιμες περίοδοι, οι "ριζοσπαστικές" δεξιές και αριστερές δυνάμεις χρησιμοποιούν τα δημοκρατικά δικαιώματά τους για να εγκαθιδρύσουν μια ιδιαίτερη ή μάλλον ολοκληρωτική κυριαρχία».

Max Horkhaimer

H διαδήλωση στο Πέραμα ενάντια στην κρατική και παρακρατική βία, το πρωί του Σαββάτου 17/12, που είχε καλεστεί εξαιτίας της φασιστικής επίθεσης που δέχτηκε μετά την ολοκλήρωσή της η αντικατασταλτική διαδήλωση της προηγούμενης βδομάδας από ομάδα φασιστοειδών-χουλιγκάνων, πλαισιώθηκε από 250 περίπου ανθρώπους από το Πέραμα και άλλες περιοχές του Πειραιά και της Αθήνας.

Η πορεία κινήθηκε μέσα από πολλές γειτονιές του Περάματος, μοιράζοντας κείμενα, πετώντας τρικάκια και φωνάζοντας διαρκώς συνθήματα και συνάντησε την θετική ανταπόκριση πολλών κατοίκων οι οποίοι ήταν ενήμεροι για το περιστατικό της περασμένης βδομάδας, θεωρώντας το απαράδεκτο.

Σήμερα, στο πεδίο της κρίσης, των μνημονίων και της κοινωνικής λεηλασίας, είναι πιο επιτακτικό από ποτέ να μην αφήσουμε τις επιθέσεις της κυριαρχίας αναπάντητες. Ενάντια στον φασισμό, τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την εκμετάλλευση, ας προτάξουμε την αλληλεγγύη, την αυτοοργάνωση και την αντίσταση. Μέχρι την καταστροφή κάθε εξουσίας απ' όπου κι αν προέρχεται.

Φωτογραφίες από την συγκέντρωση και την πορεία παρακάτω...

Για την επίθεση φασιστοειδών στο τέλος της αντικατασταλτικής διαδήλωσης στο Πέραμα το πρωί του Σαββάτου 10 Δεκέμβρη

2011-12-15T13:43:00.005+02:00

Το Σάββατο 10/12, είχε καλεστεί στο Πέραμα, στις 12.00 στην πλατεία Τσορμπατζόγλου, πορεία ενάντια στην αστυνομική βία, την κρατική καταστολή και το δόγμα «μηδενικής ανοχής». Η πορεία αφορούσε την αστυνομική βία που ασκήθηκε σε σύντροφο από το Πέραμα από 4 άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ και τις κατηγορίες που του αποδόθηκαν κατόπιν για απείθεια, αντίσταση κατά της αρχής και οπλοφορία (για ένα πολυεργαλείο στο μπρελόκ), επειδή μαζί με μία συντρόφισσα πετούσαν τρικάκια (φεϊγ βολάν) την Κυριακή 4/12 έξω από το ΕΠΑΛ Περάματος. Τα τρικάκια αναφέρονταν στην αστυνομική δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου τρία χρόνια πριν και την κοινωνική-ταξική εξέγερση που ακολούθησε.

Στη συγκέντρωση μαζευτήκαμε λίγο περισσότεροι από 100 άνθρωποι, με συμμετοχή κυρίως νεολαίων της περιοχής και αγωνιζόμενων ανθρώπων από το Πέραμα και τις γύρω περιοχές του Πειραιά. Μετά από παραμονή μίας ώρας στην πλατεία, με μικροφωνική, ανακοινώσεις, μοίρασμα κειμένων και ανάρτηση πανό, ξεκινήσαμε τη διαδήλωση. Πορευτήκαμε με παλμό και συνθήματα κατά της καταστολής και της λεηλασίας της ζωής μας, μοιράζοντας παράλληλα εκατοντάδες κείμενα και αφού κάναμε μια ολιγόλεπτη στάση για συνθήματα κοντά στο αστυνομικό τμήμα που φυλασσόταν από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις επιστρέψαμε στην πλατεία Τσορμπατζόγλου, όπου και ολοκληρώθηκε η διαδήλωση.

Από την αρχή της συγκέντρωσης, πριν ξεκινήσει η πορεία, μία παρέα-ομάδα 10-15 ατόμων από το Πέραμα, καθόταν έξω από καφετέρια απέναντι από την πλατεία Τσορμπατζόγλου και κοιτούσαν προκλητικά προς τους συγκεντρωμένους. Κατά την επιστροφή μας στην πλατεία με την ολοκλήρωση της διαδήλωσης η συγκεκριμένη ομάδα είχε φτάσει να αριθμεί τουλάχιστον 40 άτομα, τα οποία όμως δεν φαίνονταν όλα από την πλατεία. Κάποιοι συνέχιζαν να είναι έξω από την καφετέρια, όμως οι περισσότεροι ήταν μέσα στο κατάστημα BALLOON ακριβώς δίπλα στην καφετέρια και στο οικόπεδο αριστερά του καταστήματος με τα μπαλόνια. Με την ολοκλήρωση της διαδήλωσης και την αποχώρηση όσων ανθρώπων είχαν έρθει από μακρινότερες περιοχές, μαζέψαμε τα πανό και τις σημαίες και κινηθήκαμε να αποχωρήσουμε και οι τελευταίοι. Πρώτο ένα αυτοκίνητο που αποχώρησε από την κάτω πλευρά της πλατείας προς τη Λεωφ. Δημοκρατίας και πέρασε δίπλα τους δέχτηκε την επίθεση και τις απειλές τους. Ταυτόχρονα, τα άτομα που βρίσκονταν έξω από την καφετέρια επιτέθηκαν με ξύλα, κράνη και γροθιές σε μεμονωμένους διαδηλωτές που ξεκινούσαν να φύγουν με τα μηχανάκια τους. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες παρόλο τον αιφνιδιασμό τους αντέδρασαν δυναμικά ανταποδίδοντας τα χτυπήματα, γεγονός που τους έδωσε τη δυνατότητα να διαφύγουν και να αποφύγουν το λιντσάρισμα. Κατά την επίθεσή τους έριξαν και ένα μικρό μπουκάλι νερού γεμάτο με βενζίνη με ένα δυναμιτάκι εξωτερικά, που όταν έσκασε πήρε φωτιά η βενζίνη. Το έριξαν κάτω από το αυτοκίνητο διαδηλωτών που προσέτρεξαν σε βοήθεια αυτών που δέχονταν επίθεση, όμως αυτό κύλησε και όταν έσκασε προκάλεσε ζημιές σε σταθμευμένο αυτοκίνητο περίοικου έξω από το πρώην σούπερ μάρκετ Ατλάντικ. Η επίθεση των φασιστοειδών κλιμακώθηκε με εφόρμηση και των υπολοίπων, που βρίσκονταν μέσα στο μπαλονάδικο και στην οικοδομή, οι οποίοι βαστούσαν σιδηρόβεργες και πετούσαν πέτρες. Μόλις κατόρθωσαν να απωθήσουν τους λιγοστούς που βρίσκονταν στην πλατεία κι εκείνους που ξεκινούσαν να φύγουν με τα οχήματά τους, πέταξαν άλλο ένα μπουκαλάκι με βενζίνη και δυναμιτάκι, αυτή τη φορά επί της λεωφόρου Ειρήνης, προκαλώντας ανάφλεξη και ζημιές σε ένα σταθμευμένο ταξί κατοίκου. Ως αποτέλεσμα της φασιστικής επίθεσης, τρεις διαδηλωτές τραυματίστηκαν στο κεφάλι και δύο ακόμα δέχτηκαν χτυπήματα με ξύλα στο σώμα τους.

Η θρασυδειλία της συγκεκριμένης ομάδας φασιστοειδών, που απαρτιζόταν κυρίως από Περαματιώτες (τα ονόματα των οποίων γνωρίζουν οι πάντες στην περιοχή), είναι κραυγαλέα. Επιτέθηκαν σε μεμονωμένους ανθρώπους την ώρα της αποχώρησής τους. Η σύνθεση της φασιστοσυμμορίας περιλάμβανε άτομα συγκεκριμένου γηπεδικού συνδέσμου του Περάματος, άτομα που έχουν περάσει ή διατηρούν στενές επαφές με νεοναζιστικές οργανώσεις, άτομα που έχουν συμμετάσχει σε ρατσιστικές επιθέσεις σε σπίτια μεταναστών στη Νίκαια και τον Ασπρόπυργο, άτομα που σχετίζονται με προστασίες της νύχτας και διακίνηση ουσιών και όλοι μαζί έχουν χτισμένο τον εγκέφαλό τους με τον στόκο του τοπικισμού.

Η δράση τέτοιων ομάδων χουλιγκάνων-φασιστοειδών, όταν υπερβαίνει τα τραμπούκικα και τοπικιστικά χαρακτηριστικά της και αποκτά πολιτική κατεύθυνση με στοχοποίηση και επιθέσεις εναντίον μεταναστών, αγωνιζόμενων ανθρώπων και διαδηλώσεων εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για τις τοπικές κοινωνίες. Παρόμοια φαινόμενα δίνουν πρόσφορο έδαφος στους οργανωμένους φασίστες-νεοναζί για να διαχύσουν το φασιστικό-ρατσιστικό τους δηλητήριο, που είτε εμφανίζονται με τη μορφή επίσημου κόμματος είτε ως συμμορίες που αναλαμβάνουν να καθαρίσουν κάποια περιοχή από την εγκληματικότητα που δήθεν προκαλούν μετανάστες. Η συλλογική δραστηριοποίηση, η αρνητική στάση των περιοίκων και η απομόνωση τέτοιων στοιχείων αποτελεί τη μόνη απάντηση απέναντι στις φασιστικές εμφανίσεις και προκλήσεις στις γειτονιές.

Αλλωστε ο φασισμός δεν αποτελεί ένα κοινωνικό παράδοξο ή το κακό ιστορικό παρελθόν που αφήσαμε πίσω μας, ούτε αφορά κάποιους λίγους περιθωριακούς. Πρόκειται για κοινωνικό φαινόμενο που στοχοποιεί και μάχεται την διαφορετικότητα και εμφανίζεται στην καθημερινότητα με πολλαπλές εκφάνσεις, όπως είναι το χρώμα, η θρησκεία, η καταγωγή, το φύλο, η σεξουαλική προτίμηση, η πολιτική σκέψη και η κοινωνική τάξη. Στην ουσία του όμως παραμένει πάντα ίδιος. Αναπαράγεται και προωθείται από τους κυριάρχους, που στο παρελθον τον ισχυροποίησαν με τα τραγικά αποτελέσματα του Β’ παγκοσμίου πολέμου, στις τάξεις των καταπιεσμένων και απέναντι σε αυτούς, όταν και όποτε η κυριαρχία τους αμφισβητείται.

Μέσα σε συνθήκες συνολικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος (οικονομικής, πολιτικής, πολιτισμικής) και ολομέτωπης επίθεσης της κυριαρχίας κατά της κοινωνίας, παράλληλα με τη διεύρυνση της κοινωνικής δυσαρέσκειας, των κοινωνικών αγώνων, του κοινωνικού ριζοσπαστισμού, πολλαπλασιάζονται και τα κρούσματα κοινωνικού εκφασισμού, ρατσιστικών και φασιστικών επιθέσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοιες διεργασίες καλλιεργούνται και πριμοδοτούνται από την ίδια την πολιτική και οικονομική εξουσία. Για τον αποπροσανατολισμό της κοινωνικής οργής και τη διασπορά της σύγχυσης σχετικά με τις αιτίες των κοινωνικών προβλημάτων. Για την ανάπτυξη ενός πολέμου «όλων εναντίον όλων» στις γραμμές των «από κάτω», στις γραμμές των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων ανθρώπων, στον αντίποδα των κοινωνικών-ταξικών αντιστάσεων απέναντι στο κράτος, το κεφάλαιο και τους υπερεθνικούς μηχανισμούς κυριαρχίας.

Η «κατάσταση έκτακτης ανάγκης», που έχει επιβληθεί με τα μνημόνια, τα μεσοπρόθεσμα, τα πολυνομοσχέδια και τις δανειακές συμβάσεις, για την υποδούλωση και τη λεηλασία μας τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, βαθαίνει και διευρύνεται με τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, με πρωθυπουργό έναν εκπρόσωπο του τραπεζιτικού κεφαλαίου. Το καθεστώς όσο πιο πολύ μετατοπίζεται θεσμικά προς ολοένα πιο ολοκληρωτικές «λύσεις», θα επιζητά πέρα από την ενίσχυση των κατασταλτικών του μονάδων και των παρακρατικών-νεοναζιστικών συμμοριών και ευρύτερες φασίζουσες κοινωνικές συμμαχίες. Έναν «κοινωνικό» συμμαχικό στρατό κατάδοσης και καταστολής των αγωνιζόμενων ανθρώπων και των εγχειρημάτων τους.

Ο κόσμος του αγώνα, όμως, δεν εκφοβίζεται και δεν τρομοκρατείται ούτε από την κρατική καταστολή ούτε από την φασιστική ή παρακρατική βία. Η απρόκλητη αυτή επίθεση όπως και κάθε αντίστοιχο περιστατικό δεν πρόκειται να μείνουν αναπάντητα. Ανοιχτά, δημόσια, συλλογικά, κοινωνικά. Εξάλλου, είναι υπόθεση ολόκληρης της κοινωνίας του Περάματος και των συλλογικοτήτων που δραστηριοποιούνται στην περιοχή να πάρουν σαφή και ξεκάθαρη θέση για την επίθεση που δέχτηκε η διαδήλωση και να απομονώσουν τα συγκεκριμένα υποκείμενα.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΒΙΑ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ - ΣΑΒΒΑΤΟ 17/12 ΩΡΑ 12.00

ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΣΟΡΜΠΑΤΖΟΓΛΟΥ (απέναντι από το παλιό ΑΤΛΑΝΤΙΚ)

Destato

Συνέλευση Περάματος για την Αλληλεγγύη και τη Δράση

destato.blogspot.com

συντρόφισσες - σύντροφοι

Πορεία ενάντια στην αστυνομική βία, την κρατική καταστολή, το δόγμα "μηδενικής ανοχής" - Πέραμα, Σάββατο 10/12, 12.00, Πλ. Τσορμπατζόγλου

2011-12-07T20:38:00.016+02:00

Τρόποι πρόσβασης με συγκοινωνίες απο Αθήνα : Γ18, Β18 στάση πλατεία
απο πειραιά : 843 στάση πλατεία

Για μια “συγκεκαλυμμένη δράση”

Tο βράδυ της Κυριακής 4/12, ενόψει της επετείου της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και της εξέγερσης που ακολούθησε, ένας σύντροφος και μια συντρόφισσα από το Πέραμα, οι οποίοι συμμετέχουν στη συνέλευση Περάματος για την αλληλεγγύη και τη δράση (DeStato), ξεκινούν για να πετάξουν φλάιερ στα σχολεία της περιοχής με περιεχόμενο: «remember the 6^th of December, FIGHT NOW” και “κατάληψη παντού εξέγερση για πάντα, να μην ζήσουμε σαν δούλοι». Κατά την διάρκεια που μοιράσματος και ενώ οι σύντροφοι βρίσκονται στο ΕΠΑΛ Περάματος, δύο μηχανές της ομάδας ΔΙΑΣ τους προσεγγίζουν και τους ζητάνε τις ταυτότητες, ενώ ταυτόχρονα κοιτάζουν και διαβάζουν το περιεχόμενο των φλάιερ. Από εκείνη την στιγμή και μετά οι μπάτσοι γίνονται αρκετά επιθετικοί και εριστικοί απέναντι στους συντρόφους και τους ζητάνε να ελέγξουν τις τσάντες τους. Οι σύντροφοι δεν το αρνούνται και ο έλεγχος γίνεται. Οι μπάτσοι τους ανακοινώνουν με τσαμπουκά ότι θα τους προσάγουν στο ΑΤ Περάματος. Ο σύντροφος τους πλησιάζει και τους ρωτάει για πιο λόγο θα συμβεί αυτό από την στιγμή που είχανε και οι δύο ταυτότητες. Ο μπάτσος τον πιάνει και του γυρνάει το χέρι πίσω από τη πλάτη, ενώ ο άλλος μπάτσος του δίνει μπουνιά στην κοιλιά και ο σύντροφος πέφτει με το κεφάλι. Οι τρείς απ’ τους τέσσερις μπάτσους ξυλοκοπούν το σύντροφο με γονατιές και κλωτσιές, έχοντάς του πατημένο το κεφάλι στο πεζοδρόμιο και απειλώντας τον με σιδερογροθιές ότι «θα σε γαμήσουμε», ενώ ο τέταρτος και πιο “ψύχραιμος” προσπαθεί να ηρεμήσει τη συντρόφισσα. Θεωρώντας ότι τον συνέτισαν αρκετά, του φοράνε χειροπέδες, συνεχίζοντας να τον ξυλοκοπούν, και σηκώνοντάς τον απ’ αυτές, τον πιάνουν απ’ το λαιμό και τον βάζουν στη στάση.

Αμέσως μετά από ένα-δύο λεπτά στο σημείο φτάνουν άλλες δύο μηχανές ΔΙΑΣ και μετά από λίγο και ένα περιπολικό της άμεσης δράσης. Εκεί η ομάδα που χτύπησε τον σύντροφο ανακοινώνει στην δεύτερη ομάδα που έφτασε στο σημείο ότι «αυτός πάει για σύλληψη αντίσταση και απείθεια και αυτή για προσαγωγή», και με τη σειρά τους λένε στους μπάτσους της άμεσης δράσης να τους μεταφέρουν στο ΑΤ Περάματος. Ο σύντροφος ζητάει με το που φτάνουν να ειδοποιήσει δικηγόρο και αρνείται να απαντήσει και να συνδιαλέγει με τους μπάτσους σε οτιδήποτε χωρίς αυτόν. Στα επόμενα λεπτά του επιτρέπεται να κάνει το τηλεφώνημα και αμέσως έξω από το τμήμα αρχίζουν και συγκεντρώνονται αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι που μέσα σε μισή ώρα φτάνουν τους 30. Οι μπάτσοι του ΑΤ Περάματος έχουν αρχίσει να πανικοβάλλονται και κάνουν τηλεφωνήματα για να ενημερώσουν σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί. Όσο οι συγκεντρωμένοι αυξάνονται, τόσο καταφθάνουν αστυνομικές δυνάμεις έξω απ’ το ΑΤ, ώσπου στο τέλος ο δρόμος κλείνει από μια ομάδα ΟΠΚΕ.

Μετά από περίπου δύο ώρες εμφανίζεται στο τμήμα ο αρχηγός-επικεφαλής της ομάδας ΔΙΑΣ και ζητάει να δει τους δύο συντρόφους. Με πολύ «φιλικό» ύφος συστήνεται και ρωτάει τον σύντροφο για το τι συνέβη. Ο σύντροφος επαναλαμβάνει ότι δεν πρόκειται να κάνει οποιοδήποτε διάλογο αν δεν είναι παρών δικηγόρος και απάντηση που παίρνει είναι «έλα μωρέ τώρα τι να τον κάνεις τον δικηγόρο, αφού βλέπεις ότι δεν γράφω τίποτα πουθενά και έχω έρθει φιλικά για να λήξει το περιστατικό με τους καλύτερους όρους για όλους μας» προφανώς αναφερόμενος στον ξυλοδαρμό. Ο σύντροφος συνεχίζει αρνείται και ο αρχιμπάτσος φανερά ενοχλημένος συνεχίζει να θέτει το ίδιο δίπολο άλλοτε με “φιλικό” και άλλοτε με απειλητικό ύφος. Εκείνη την στιγμή έφτασε στον χώρο η δικηγόρος του συντρόφου και ο αρχιμπάτσος της είπε: «ξέρω ότι οι δικοί μου κάνανε μαλακία. Εμείς από την μεριά μας δεν θα το τραβήξουμε αλλά και εσείς μην κάνετε μηνύσεις κλπ. Σε λίγο θα τους αφήσουμε και τους δύο».

Με δεδομένο ότι θα αφήνονταν ελεύθεροι, οι σύντροφοι δεν οδηγούνται στο κρατητήριο, παραμένοντας στο χώρο υποδοχής, όπου μπαίνουν λίγο μετά οι δύο ομάδες ΔΙΑΣ (αυτή που χτύπησε το σύντροφο και εκείνη που έφτασε αργότερα στο σημείο του ξυλοδαρμού). Οι μπάτσοι αρχίζουν να αγκαλιάζουν ο ένας τον άλλο, λέγοντας: “συγκεκαλυμμένη δράση, συνάδελφοι”, εμφανώς περήφανοι για την περιώνυμη συγκάλυψη. Στη συνέχεια, οι ΔΙΑΣ που χτύπησαν το σύντροφο αποχωρούν απ’ το ΑΤ, και έρχεται ενημέρωση πως ο σύντροφος συλλαμβάνεται για απείθεια, ενώ η συντρόφισσα κρατείται γιατί εκκρεμούσε απόφαση στο όνομά της για προσωπικό θέμα.

Ένας από τους μπάτσους που έφτασε αργότερα στο σημείο του ξυλοδαρμού, ο Ταταρκιώτης Κωνσταντίνος, λέει στην υπεύθυνη βάρδιας πως θα υπογράψει τη δικογραφία ως εκείνος που με την ομάδα του (Γκανάς Δημήτρης, Κοτσορώνης Παναγιώτης, Σταυρόπουλος) συνέλαβε το σύντροφο. Στην ερώτησή της αν πάει για απείθεια, απαντά πως οι κατηγορίες είναι απείθεια, αντίσταση και οπλοκατοχή (η οπλοκατοχή αναφέρεται σε ένα πολυεργαλείο 5cm που εκτός από κατσαβίδι ανοιχτήρι μπύρας, ανοιχτήρι για φελλούς, ψαλιδάκι, λίμα είχε και μια «λάμα» σαν αυτή που έχουν κάποιοι νυχοκόπτες.) Η υπεύθυνη του λέει πως είναι ενήμερη μόνο για απείθεια και πως το επιβεβαιώνει και ο ανώτερος και ο Ταταρκιώτης απαντά χαρακτηριστικά: “άσε τι σου είπε ο ανώτερος, άκου τι σου λέω εγώ”. Η αναφορά του μπάτσου είναι πως περνώντας από τη λεωφόρο Δημοκρατίας και βλέποντας τους δύο συντρόφους, έκρινε ότι είναι ύποπτοι για τέλεση παράνομων ενεργειών, και πως όταν ο σύντροφος αρνήθηκε να γίνει έλεγχος στην τσάντα του και του ανακοινώθηκε πως συλλαμβάνεται για απείθεια, εκείνος αντιστάθηκε. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι στην αναφορά δε γίνεται λόγος ούτε για τα φλάιερ που πετούσαν οι σύντροφοι, ούτε προφανώς για τον ξυλοδαρμό.

Εν τέλει ο σύντροφος, μετά από επίμονη απαίτησή του, μεταφέρθηκε στο Θριάσιο νοσοκομείο, απ’ όπου και πήρε ιατρική γνωμάτευση για κάκωση καρπού. Το πρωί της επόμενης ο σύντροφος πέρασε από εισαγγελέα και αργότερα το μεσημέρι από αυτόφωρο με τις κατηγορίες αντίσταση κατά της αρχής από άτομο που οπλοφορεί, απείθεια και οπλοκατοχή και επειδή ο μάρτυρας κατηγορίας Ταταρκιώτης δεν εμφανίστηκε, δόθηκε αναβολή για τις 15/12, ενώ άρθηκε η κράτηση του.

Προφανώς δεν μπορούμε να δούμε τη συγκεκριμένη δίωξη αποκομμένη απ’ τα πολιτικά της χαρακτηριστικά, τα οποία ούτως ή άλλως προσδόθηκαν και από το ίδιο το κράτος με τον τρόπο που τη χειρίστηκε. Κατ’ αρχάς, δε θεωρούμε τυχαίο τον ξυλοδαρμό καθώς το περιεχόμενο των φλάιερ ήταν σχετικό με τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από ένστολους φρουρούς της δημοκρατίας. Η κοινωνική έκρηξη που ακολούθησε και που απέτυχε να διαχειριστεί από την πολιτική και αστυνομική ηγεσία έχει αφήσει παρακαταθήκη τόσο στους κόλπους του ευρύτερου ριζοσπαστικού χώρου όσο και στα σώματα της αστυνομίας.

Η τροπή που πήρε η υπόθεση και οι κατηγορίες που τελικά αποδόθηκαν στο σύντροφο, είναι άμεσα συνδεδεμένες με προηγούμενη σύλληψή του κατά την εισβολή στον αυτοοργανωμένο χώρο Ρεσάλτο στις 5/12/09. Το κράτος, κατά την πάγια τακτική του, στήνει κατηγορητήρια με βάση τα πολιτικά χαρακτηριστικά όσων πέφτουν στα χέρια του, μετατρέποντας τις συλλήψεις σε διώξεις φρονηματικού χαρακτήρα.

Με αφετηρία την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης, σε ολόκληρη τη χώρα και φυσικά στις γειτονιές μας, αναπτύσσονται ποικίλες δράσεις με τοπικές συνελεύσεις, στέκια, καταλήψεις και ευρύτερα σχήματα να έχουν κάνει την εμφάνιση τους. Μαζί με κοινωνικούς χώρους που δραστηριοποιούνται χρόνια στις περιοχές μας, υφαίνουν ένα πολύμορφο μωσαϊκό διάχυσης ανατρεπτικού λόγου με σημαντική κοινωνική απεύθυνση. Τους τελευταίους μήνες έχουν προστεθεί λαϊκές συνελεύσεις κατοίκων/συνελεύσεις γειτονιών που ενισχύουν τις κινηματικές διεργασίες στις περιοχές μας. Ο τρόπος που παρεμβαίνουν όλα τα παραπάνω σχήματα στην καθημερινότητα, οι συνεχείς προσεγγίσεις τους σε ζητήματα που απασχολούν το κοινωνικό σύνολο και ο αντιιεραρχικός, αντικαπιταλιστικός και στις περισσότερες των περιπτώσεων αντικρατικός χαρακτήρας των δράσεων τους, έχει θορυβήσει όχι μόνο τις αστυνομικές αρχές των περιοχών αλλά και την κεντρική πολιτική εξουσία. Αυτό που φοβούνται και θέλουν να εμποδίσουν είναι να συνευρεθούν στις γειτονιές μας -που μαστίζονται από συνεχώς αυξανόμενη ανεργία και φτώχεια λόγω των επιλογών της κυρίαρχης τάξης- ο ανατρεπτικός λόγος με τη διάχυτη κοινωνική αγανάκτηση και οργή. Όπως διαπίστωσαν και οι ίδιοι, έχουν ήδη δημιουργηθεί δίαυλοι επικοινωνίας, γεγονός που άλλωστε φάνηκε από την μηχανοκίνητη πορεία αλληλεγγύης στους απεργούς της ελληνικής χαλυβουργίας στις 3/12/2011 που διοργανώθηκε από συνελεύσεις γειτονιών και λαϊκές συνελεύσεις με συμμετοχή 350 ανθρώπων των περιοχών και από την αντιφασιστική πορεία στις 12/11/2011 στη Νίκαια που καλέστηκε ενάντια στον κοινωνικό εκφασισμό από αντιφασίστες/στριες των περιοχών και συγκέντρωσε περίπου 700 ανθρώπους. Το συγκεκριμένο περιστατικό με την προσαγωγή των δύο συντρόφων και τον ξυλοδαρμό και την ανυπόστατη σύλληψη του ενός, αποτελεί σαφές δείγμα της τρομοκράτησης όσων ανθρώπων από τις γειτονιές μας επιλέγουν να αγωνίζονται, ο καθένας με το δικό του τρόπο, αντί να μεμψιμοιρούν. Κανένας δε θα μείνει μόνος απέναντι στην κρατική καταστολή και δε θα μένει τίποτα αναπάντητο.

Οι σύντροφοι δέχτηκαν έλεγχο από τα τσογλάνια της ομάδας ΔΙΑΣ, αυτής της “ειδικά εκπαιδευμένης” ομάδας δολοφόνων, η οποία από την πρώτη στιγμή που βγήκε στο δρόμο, έδειξε ποιες είναι οι προθέσεις και ο λόγος ύπαρξής της. Με εξακριβώσεις-τραμπουκισμούς, εφόδους σε πορείες, σχεδόν καθημερινούς ξυλοδαρμούς μεταναστών και όχι μόνο, αποτελούν τους “νέους, βελτιωμένους, εξελιγμένους” κρατικούς σερίφηδες, οι οποίοι χαίρουν πλήρους αυτονομίας και νομικής κάλυψης σχετικά με τις ενέργειές τους. Το συμβάν με τον ξυλοδαρμό του συντρόφου δεν είναι απλά ένα ακόμη μεμονωμένο περιστατικό -όπως συχνά ισχυρίζεται το κράτος- αλλά έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά γεγονότων αστυνομικής-κρατικής βίας.

Μέσα σε ένα ασταθές πολιτικό πεδίο αυξανόμενης κοινωνικής δυσαρέσκειας, το κράτος φοβούμενο την οποιαδήποτε κοινωνική ένταση, εφαρμόζει το δόγμα της μηδενικής ανοχής. Ως άμεση, λογική και αναμενόμενη, η αντίδραση της κυριαρχίας προς τη διαρκή και εντεινόμενη κίνηση του επαναστατικού χώρου είναι η αντεπίθεσή της. Σε μια εποχή έντονης πόλωσης του κοινωνικού σώματος και συγκρούσεων μεταξύ των δυνάμεων της ανελευθερίας και της επαναστατικής προοπτικής, σε μια εποχή που τα πάντα μοιάζουν εφικτά, η επίθεση που δεχόμαστε κυοφορεί ένα μήνυμα εκφοβισμού για το σύνολο των ανθρώπων που αγωνίζονται. Είναι μόνο μία προσπάθεια του κράτους να αποτρέψει εμάς και άλλους, σήμερα και αύριο, από το να συμμετάσχουμε στον αγώνα ενάντια σε κάθε εξουσιαστική δομή. Απέναντι στην κρατική βία και τον ολοκληρωτισμό του κεφαλαίου, οι εκμεταλλευόμενοι έχουμε μάχες να δώσουμε και όλους τους λόγους για να νικήσουμε. Ο πολύμορφος αγώνας για την ανατροπή του καπιταλισμού και των κοινωνικών σχέσεων που αναπαράγει, αποτελεί μονόδρομο.

Κανένας μόνος του ποτέ και πουθενά

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

DeStato

συνέλευση Περάματος για την αλληλεγγύη και τη δράση

destato.blogspot.com

Ένα ΣΧΟΛ(ε)ΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ

2011-12-02T17:59:00.001+02:00

Η μπροσούρα της συνέλευσης που μοιράζεται χέρι-χέρι στα σχολεία του Περάματος.
Είναι μια προσπάθεια κριτικού σχολιασμού του θεσμού της εκπαίδευσης.
Η παρούσα έκδοση δεν έχει αντίτιμο και μπορεί να βρεθεί σε αυτοοργανωμένα στέκια και καταλήψεις.

Για την αντιφασιστική διαδήλωση στη Νίκαια το Σάββατο 12/11

2011-11-28T02:36:00.002+02:00

Το πρωί του Σαββάτου 26/11, για τρεις ώρες, δεκάδες συντρόφισσες και σύντροφοι από τις περιοχές του Πειραιά πραγματοποιήσαμε στις γειτονιές της Νίκαιας (με επίκεντρο την περιοχή της Κοκκινιάς) μοίρασμα 4000 κειμένων σχετικά με την απαγόρευση της αντιφασιστικής διαδήλωσης στις 12/11 με μοναδικό σκοπό τη διασφάλιση της συγκέντρωσης μιας δράκας νεοναζί στην πλατεία Αγ. Νικολάου.

Το μοίρασμα έγινε χέρι-χέρι, πόρτα-πόρτα, αυτοκίνητο-αυτοκίνητο, στους δρόμους 7^ης Μάρτη (πρώην Κονδύλη), Γρεβενών, Τσαλδάρη, Ηλιουπόλεως, Κύπρου, Πέτρου Ράλλη, Λαοδικείας, Σολωμού, Καραϊσκάκη, Παύλου Μελά, στο περιβολάκι (πλ. Δαβάκη) και στη λαϊκή αγορά πάνω από τα εκπαιδευτήρια του Ηράκλειτου στην «παιδική στέγη».

Καθοδόν έγιναν πολλές συζητήσεις με τους κατοίκους που συναντούσαμε, οι οποίοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία ήταν εξοργισμένοι με την παρουσία νεοναζιστών 2 βδομάδες νωρίτερα μέσα στην Κοκκινιά της προσφυγιάς, της αντίστασης, του μπλόκου. Οι παρεμβάσεις λόγου και δράσης θα συνεχιστούν και θα ενταθούν.

Το κείμενο που μοιράστηκε:

Aναδημοσίευση από indymedia

Σχετικά με την αντιφασιστική διαδήλωση στις 12/11

2011-11-14T20:28:00.004+02:00

67 χρόνια μετά τις σφαγές, τις εκτελέσεις και τους βασανισμούς των κατοίκων της Νίκαιας από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής στο μπλόκο της Κοκκινιάς, οι πολιτικοί απόγονοι των ναζί και των δοσίλογων κάνουν ξανά την εμφάνιση τους στην περιοχή, με κάλεσμα συγκέντρωσης ενάντια στην εγκληματικότητα με ομιλητή τον αρχηγό τους...

Το πρωί της ίδιας μέρας είχε καλεστεί αντιφασιστική διαδήλωση στην πλατεία Δαβάκη(περιβολάκι) από αντιφασίστες/στριες από τις περιοχές του Πειραιά και κάποιους αριστερούς φορείς. Οι συγκεντρωμένοι παρέμειναν στο σημείο για περίπου δύο ώρες, μοιράζοντας κείμενα και διαβάζοντας ανακοινώσεις στην μικροφωνική. Στο σημείο κατέληξε και η μηχανοκίνητη πορεία που είχε καλεστεί στο Μοναστηράκι για την αλληλεγγύη στους δύο φυλακισμένους και δύο διωκόμενους αγωνιστές που κατηγορούνται ψευδώς για την υπόθεση ληστείας σε τράπεζα στα Ψαχνά Ευβοίας.

Η πορεία ξεκινώντας, προσπάθησε να προχωρήσει προς την οδό Εβδόμης Μαρτίου 1944, όμως στο πρώτο στενό ήταν παραταγμένες διμοιρίες των ΜΑΤ που απαγόρευαν την συνέχεια της διαδήλωσης προς τις γειτονιές της Κοκκινιάς. Η κεφαλή της πορείας, μετά την απαγόρευση, κινήθηκε επί της οδού Π.Ράλλη με φορά προς το Κερατσίνι, όπου και εκεί την εμπόδισαν διμοιρίες των ΜΑΤ. Η διαδήλωση στη συνέχεια κατευθύνθηκε αιφνιδιαστικά προς την Διονυσίου Σολωμού, όπου έγινε προσπάθεια από μια διμοιρία των ΜΑΤ να την εμποδίσει, όμως απωθήθηκε από την ομάδα περιφρούρησης, η οποία συνέχισε προς τα κάτω, όπου οι δυνάμεις των ΜΑΤ ενισχύθηκαν και διέκοψαν την κάθοδο της ρίχνοντας χημικά. Για άλλη μια φορά η διαδήλωση κινήθηκε αιφνιδιαστικά, στρίβοντας αριστερά από το σημείο που την είχαν ανακόψει η αστυνομικές δυνάμεις στην οδό Πύργου. Στην συνέχεια κατηφόρισε στην οδό Γεώργιου Καραϊσκάκη, όπου ανασυγκροτήθηκε και συνέχισε έως την οδό Νικολάου Μπελογιάννη. Η κεφαλή της πορείας έστριψε δεξιά στην Μπελογιάννη όμως χτυπήθηκε από τις διμοιρίες που με ισχυρή ρήψη χημικών, για τα δεδομένα της γειτονιάς, άλλαξαν την κατεύθυνση της πορείας προς την αντίθετη μεριά. Η πορεία συνέχισε στην οδό Μπελογιάννη και από την Παύλου Μελά βγήκε στην Π.Ράλλη και κατευθύνθηκε προς το σημείο αφετηρίας της όπου και κατέληξε. Ο κόσμος της διαδήλωσης παρέμεινε εκεί συγκεντρωμένος μέχρι και την στιγμή που ενημερώθηκε ότι τα φασιστοειδή αποχωρούσαν από τον χώρο της συγκέντρωσης τους. Παρότι οι δυνατότητες παρέμβασης ήταν περιορισμένες λόγω των αστυνομικών δυνάμεων κανείς δεν μπορούσε να αποχωρήσει από τον χώρο γνωρίζοντας πως μερικά στενά πιο κάτω καμία 200αριά μαχαιροβγάλτες νεοναζί έχουν στήσει το μισανθρωπικό και ρατσιστικό πανηγυράκι τους.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται ... μόνο που το Σάββατο, η Κοκκινιά δεν ήταν αποκλεισμένη από τα ναζιστικά στρατεύματα, αλλά από τις αστυνομικές δυνάμεις της αστικής δημοκρατίας που έπνιγαν τις γειτονιές στα χημικά για να διασφαλίσουν την ομαλή διεξαγωγή της συγκέντρωσης των φασιστών.
Όπως τότε, έτσι και τώρα… οι μπάτσοι σαν γνήσιοι απόγονοι των δοσίλογων και των ταγματασφαλιτών χτυπούν και διώκουν ανθρώπους που δίνουν αγώνα ενάντια στον φασισμό. Τίποτα όμως απο όλα αυτά δεν ξεχνιέται και όλα καταγράφονται στην συλλογική μνήμη των ανθρώπων και κάποτε η κλασική δικαιολογία των ναζί, μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο, "απλά εκτελώ εντολές" δεν θα απαλλάσσει κανέναν απο την οργή των εξεγερμένων.

Από την πλευρά του καθεστώτος η υπεράσπιση, η προστασία, η νομιμοποίηση και το προμοτάρισμα των παρακρατικών φασιστικών-νεοναζιστικών συμμοριών, όπως η χρυσή αυγή που σπέρνει το μισανθρωπικό και ρατσιστικό της δηλητήριο στην κοινωνία μέσα από ένα εθνικιστικό παραλήρημα υποδεικνύοντας ως υπαίτιους για την υποτίμηση των ζωών μας τους μετανάστες, δηλώνουν ξεκάθαρα ότι θα χρησιμοποιηθεί οποιοδήποτε μέσο για τον αποπροσανατολισμό της κοινωνικής οργής και αγανάκτησης από τους πραγματικούς υπαίτιους, την οικονομική και πολιτική εξουσία.

Απέναντι στις κρατικές πρακτικές διάσπασης του κοινωνικού συνόλου και κοινωνικού κανιβαλισμού, θα μας βρουν όλους και όλες αντιμέτωπους. Όπως θα μας βρουν και όλοι αυτοί που ενστερνίζονται φασιστικές και ρατσιστικές πρακτικές. Όλοι μαζί συλλογικά και ο καθένας ατομικά ας τσακίσουμε το φασισμό και τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό και ας δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για μια γενικευμένη σύγκρουση με κάθε εξουσιαστική δομή αυτής της κοινωνίας.

Για μια κοινωνία ισότητας και ελευθερίας.

Φωτογραφίες απο την διαδήλωση , κείμενο συντρόφου απο την κοκκινιά

Αντιφασιστική πορεία στη Νίκαια, Σάββατο 12 Νοέμβρη, 12:00, Περιβολάκι (Πλ. Δαβάκη)

2011-11-11T14:50:00.000+02:00

Τρόπος πρόσβασης με συγκοινωνίες από Αθήνα
(στάση περιβολάκι, επί της Πέτρου Ράλλη)

Λεωφορείο B18 από Μενάνδρου-Ομόνοια
Λεωφορείο 820 & 851 από μετρό Αιγάλεω
Τρόλεϊ 21 από Ομόνοια

Κατάληψη στα κεντρικά της Ελ.Στατ. (Αθηνα)

2011-11-02T21:45:00.002+02:00

Σε συμβολική κατάληψη προέβησαν οι διαδηλωτές της προγραμματισμένης συγκέντρωσης που κάλεσε χθές Τρίτη, η Πρωτοβουλία Απογραφέων /Τομεαρχών στα γραφεία της Στατιστικής Υπηρεσίας. Διμοιρία της ΥΜΕΤ κατ’ εντολή του προέδρου Ανδρέα Γεωργίου, είχε ήδη παραταχθεί εντός της εισόδου, αλλά οι διαδηλωτές σπάζοντας την πόρτα κατάφεραν να τους απωθήσουν. Το αξιοσημείωτο είναι οτι μπαίνοντας στην είσοδο του κτιρίου εισέπραξαν την αλληλεγγύη απο εργαζόμενους της ΕΛ.ΣΤΑΤ οι οποίοι ήταν εναντίον της αστυνομικής παρουσίας. Σε αυτό το σημείο είναι σκόπιμο να αναφερθεί οτι είναι και οι ίδιοι απλήρωτοι.

Οι διαδηλωτές φωνάζανε συνθήματα και αναρτήσανε πανό της κατάληψης ψηλά πάνω σε εξωτερικό τοίχο του κτιρίου. Πέντε άτομα απο την Πρωτοβουλία συνομίλησαν με τον κ. Γεωργίου ο οποίος διευκρίνησε πως το 99% των καταστάσεων έχουν ήδη καταβληθεί στην Ενιαία Αρχή Πληρωμών (ΕΑΠ) η οποία με τη σειρά της έχει πάγια εντολή να καταβάλει πληρωμές το τελευταίο δεκαήμερο του εκάστοτε μήνα. Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν η αποπληρωμή μπορεί να γίνει τέλος Νοεμβρη -για όσες καταστάσεις έχουν ελεγχθεί μέχρι τώρα) & τέλος Δεκέμβρη-ολοκληρώνοντας τη διαδικασία .

Απο τη στιγμή όμως που οι απογραφείς και οι τομεάρχες εργάστηκαν για λογαριασμό της ΕΛ.ΣΤΑΤ. η Πρωτοβουλία ισχυρίστηκε πως αυτή είναι και η αρμόδια υπηρεσία που οφείλει να τους ενημερώνει. Προκειμένου μάλιστα να αποφύγει την ανευ λόγου διαδικασία να γίνει μπαλάκι στις γραφειοκρατικές υπηρεσίες, απαίτησε απο τον κ. Γεωργίου να έρθει ο ίδιος σε συνεννόηση με υπεύθυνους της ΕΑΠ ώστε να επιβεβαιώσουν ημ/νια αποπληρωμών. Μετά απο πολύωρη αναμονή των διαδηλωτών δόθηκε απο τον πρόεδρο έγγραφη βεβαίωση των ισχυρισμών του ίδιου και του αναπληρωτή υπ. Οικονομικών κ. Σαχινίδη επι του θέματος.

Σε ερώτηση προς την Γεν. Διευθύντρια της υπηρεσίας κα Ξενάκη, εαν διακυβεύεται η αποπληρωμή σε περίπτωση που γινουν ανατροπές στο ευρύτερο πολιτικό σκηνικό (πχ παραίτηση του υπ. Οικονομικών), η απάντηση ήταν αρνητική εφόσον το κονδύλι είναι στον προϋπολογισμό του 2011 και “τα λεφτά υπάρχουν”. Σύμφωνα με το νομικό σύμβουλο των εργαζομένων της ΕΛ.ΣΤΑΤ. η έγγραφη βεβαίωση που χορηγήθηκε στην Πρωτοβουλία Απογραφέων/Τομεαρχών είναι σαφώς μια ομολογία αναγνώρισης οφειλομένων και απόδοσής τους προς τους δικαιούχους, αλλά όχι εκτελεστική διοικητική πράξη. Ωστόσο έχει νομικό έρεισμα.

Η Πρωτοβουλία καλεί σε συνέλευση την Κυριακή στις 16:00μμ στο Πολυτεχνείο (κτιριο Γκίνη) για να συζητηθεί αναλυτικά το θέμα. Να σημειωθεί πως για την περαίωση της απογραφής κατοικιών/πληθυσμού του 2011 χορηγήθηκε κονδύλι €44 εκατ. το οποίο είναι κατα 80% χρηματοδοτούμενο απο την Ε.Ε., ενώ εργάστηκαν περίπου 50.000 απογραφείς υπο την καθοδήγηση και συνεχή επίβλεψη έμπειρων υπαλλήλων της ΕΛΣΤΑΤ, καθώς και 13.000 τομεαρχών.

Ένα σχόλιο για το απεργιακό διήμερο 19-20

2011-10-28T21:33:00.001+03:00

“Οι ιδέες δεν μπορούν ποτέ να οδηγήσουν πέρα από την παλιά κατάσταση του κόσμου. Μπορούν μόνο να οδηγήσουν πέρα από τις ιδέες της παλιάς κατάστασης του κόσμου. Οι ιδέες δεν μπορούν να πραγματώσουν απολύτως τίποτα. Για την πραγμάτωση των ιδεών, χρειάζονται οι άνθρωποι που θα επιστρατεύσουν την πρακτική βία.”

Κ.Μαρξ-Φ.Ένγκελς

Όπου ακούς πολλά κεράσια…

Με τον κρατικό μηχανισμό να βρίσκεται σε ουσιαστική παράλυση από τις απεργίες σε δήμους, ΜΜΜ και τελωνεία, τον αποκλεισμό των χωματερών και τις καταλήψεις δημοσίων κτηρίων ξεκίνησε το απεργιακό διήμερο στις 19-20, το οποίο φάνταζε ιδανικό για την κορύφωση των κοινωνικών αναταραχών, αφού υπήρχαν όλες οι συνθήκες για μια ανεξέλεγκτη σύγκρουση.

Όντως, η Τετάρτη 19 οκτώβρη χαρακτηρίστηκε από πρωτοφανή, για τα ελληνικά δεδομένα, μαζικότητα, ξεπερνώντας αριθμητικά κάθε πορεία της μεταπολιτευτικής περιόδου. Παρά τις κοινωνικές εξελίξεις και τον όγκο της διαδήλωσης όμως, ήταν αρκετά εμφανές πως η πλειοψηφία του κόσμου δεν είχε κατέβει με συγκρουσιακές διαθέσεις στο δρόμο, αλλά με μία νοοτροπία “ειρηνικής διαμαρτυρίας” προσδοκώντας πως αυτή από μόνη της θα ήταν αρκετή για να αναχαιτίσει τους σχεδιασμούς της κυριαρχίας.

Κράτα και μικρό καλάθι…

Όμως, οι πασιφιστικές λογικές δεν επέφεραν ποτέ καμία ανατροπή και δεν δυναμίτισαν καμία κοινωνική συνθήκη, καθώς ήταν, είναι και θα είναι μία ακόμη εκδοχή της κρατικής βίας. Οι –ανεξαρτήτως χρώματος- υπερασπιστές του κοινοβουλευτισμού τις προτάσσουν προσδοκώντας στη χειραγώγηση του πλήθους και στην ανάλωση της κοινωνικής οργής σε προσπάθειες μεταρρύθμισης του υπάρχοντος συστήματος, αντί για την καταστροφή του. Άλλωστε, το προφίλ του ειρηνικού διαδηλωτή είναι αυτό που επιζητούν το κράτος και το Κεφάλαιο, ακριβώς επειδή δεν τους δημιουργεί πρόβλημα.

Έτσι, το αποτέλεσμα ήταν η πλειοψηφία των ανθρώπων που έλαβαν μέρος στις συγκρούσεις της τετάρτης να απαρτίζεται από τους συνήθεις συμμετέχοντες σε τέτοιες διαδικασίες, και η ίδια η σύγκρουση να έχει καθαρά εκτονωτικό χαρακτήρα. Διότι, μπορεί τα πιο δυναμικά και αποφασισμένα κομμάτια να έχουν συχνά στις απεργίες ρόλο πυροκροτητή, αλλά αν το υπόλοιπο μέρος του κοινωνικού συνόλου αρνείται να κάνει το μπαρούτι, τότε οποιαδήποτε εμμονή στη σύγκρουση υπολείπεται νοήματος.

Μια φορά ανακωχή, πάντοτε ανακωχή…

Δε θα γινόταν, βέβαια, να αφεθεί ασχολίαστη η κατάπτυστη στάση του ΠΑΜΕ στο σύνταγμα τη δεύτερη μέρα της απεργίας. Με διπλές και τριπλές αλυσίδες ροπαλοφόρων με κράνη, παρατεταγμένοι με πλάτη στη βουλή και μέτωπο στους διαδηλωτές, είχαν αποκλείσει το μεγαλύτερο κομμάτι της λεωφόρου Αμαλίας, απαγορεύοντας την πρόσβαση και σε πολλές περιπτώσεις ζητώντας ταυτότητες, προγκίζοντας ή ακόμα και προπηλακίζοντας μεμονωμένους διαδηλωτές και μπλόκ. Με τον “αποκλεισμό”-περιφρούρηση της Βουλής (και το “Κ”ΚΕ μέλος του κοινοβουλίου είναι, άλλωστε) προστάτεψαν με ζήλο την αστική νομιμότητα και τα σύμβολα της δημοκρατίας καλύτερα κι από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής, επιβεβαιώνοντας το ρόλο του ως “κομμουνιστικό” στήριγμα του κράτους. Μάλιστα, βρισκόταν σε άμεση συνεννόηση με τις ελληνικές αρχές, όπως δήλωσαν μέλη του, κάνοντας τους βουλευτές όλων των κομμάτων να νιώθουν ασφαλείς και να αποδίδουν εύσημα.

Αναμενόμενο, βέβαια, από το “Κ”ΚΕ, το κόμμα που δεν έχει αφήσει ευκαιρία για συνθηκολόγηση ανεκμετάλλευτη και που στο όνομα της ψηφοθηρίας έχει ξεπουλήσει ουκ ολίγες φορές τους κοινωνικούς αγώνες.Αναμενόμενη ήταν όμως κι η λάσπη που εξαπέλυσε με τις ανακοινώσεις του τις επόμενες μέρες- με την ακατάληπτη επωδό περί “κουκουλοφόρων παρακρατικών αναρχοφασιστών χουλιγκάνων πρακτόρων” να προκαλεί γέλια- προσπαθώντας να σπιλώσει τόσο τον α/α χώρο, όσο και τους υπόλοιπους διαδηλωτές που συγκρούστηκαν με το ΠΑΜΕ στο σύνταγμα. Τόλμησε δε, να χρησιμοποιήσει το θάνατο διαδηλωτή του ΠΑΜΕ από δακρυγόνα για μικροπολιτικά συμφέροντα, κατονομάζοντας ως υπάιτιους όσους συγκρούονταν με τα ΚΝΑΤ και όχι τις κατασταλτικές δυνάμεις του κράτους, ακόμα και μετά το επίσημο ιατρικό πόρισμα που καταδείκνυε ως αιτία θανάτου την εισπνοή χημικών.

Το “Κ”ΚΕ δεν έγινε σήμερα καθεστωτικός πολιτικός μηχανισμός, επειδή αποφάσισε σε μια κρίσιμη για τις κοινωνικές ισορροπίες στιγμή, να αναλάβει τον ρόλο των ΜΑΤ. Πάντα αυτή την λεχρίτικη λογική είχε ως πολιτικός φορέας. Την λογική της πολιτικής κυριαρχίας στα εργατικά στρώματα και της συνδιαλλαγής-ανακωχής με το αστικό σύστημα εξουσίας, γεμίζοντας την ιστορία του Βάρκιζες.

Ακόμα, απαράδεκτη είναι και η στάση που κράτησε η υπόλοιπη αριστερά, με λίγες αξιοσημείωτες εξαιρέσεις όπως το ΕΕΚ και την ΚΟΝΤΡΑ, η οποία ενώ μερικές μέρες πριν ήταν σε σφοδρή αντιπαράθεση με το “Κ”ΚΕ, τώρα στηρίζει την ψευδή προπαγάνδα του, είτε άμεσα είτε έμμεσα, ενάντια σε κομμάτια του αγωνιζόμενου κινήματος. Στην ουσία, με την πολιτική της στάση αυτές τις μέρες και τις ανακοινώσεις-δηλώσεις δουλοπρέπειας στο “Κ”ΚΕ λειτούργησε ως γνήσιος ακόλουθος, αποδεικνύοντας πως τα συνθήματα περί ρήξης και ανατροπής καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα, καθώς για ακόμα μια φορά τη θαυμάσαμε να παραδίδει μαθήματα υποταγής.

Si vis pacem para bellum…

Αν θες ειρήνη, προετοιμάσου για πόλεμο..

Η κυριαρχία οχυρώνεται. Είτε πίσω απ’τα ΜΑΤ και τους κόκκινους συναδέλφους τους, είτε πίσω απ’την ιδεολογική επιβολή του πασιφισμού. Ταυτόχρονα, όμως, παρατασσόμαστε κι εμείς.

Οπλίζουμε τις επιθυμίες μας με επαναστατική συνείδηση, διαμορφώνοντας ένα ρεύμα ικάνο να γίνει τόσο ορμητικό ώστε να καταστρέψει κάθε εξουσία. Απαλλαγμένοι από κάθε πολιτικάντικη λογική περί “πρωτοπορίας”, να γίνουμε όλοι ο πυροκροτητής και το μπαρούτι μαζί, που θα τινάξει αυτόν τον γερασμένο κόσμο στον αέρα.

ΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ Α΄ΠΤΕΡΥΓΑ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ΓΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΉ ΣΕ ΔΥΟ ΜΕΛΗ ΤΗΣ Σ.Π.Φ.

2011-09-14T14:54:00.000+03:00

Στις 12-9-2011 γίνεται μεταγωγή των κρατούμενων μελών της Αναρχικής Επαναστατικής Οργάνωσης Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς Τσάκαλου Γεράσιμου και Αργυρού Παναγιώτη από τον Κορυδαλλό στις φυλακές Δομοκού.
Οι δύο συγκρατούμενοί μας φτάνοντας εκεί αρνούνται να υποβληθούν στον εξευτελιστικό σωματικό έλεγχο που ήθελαν να τους επιβάλλουν οι δεσμοφύλακες. Καθώς περίμεναν στο κελί νεοεισερχομένων, τους επιτίθενται ο αρχιφύλακας Χρήστος Κλιάρης και ομάδα υπαλλήλων που τον συνόδευαν.
Ο Γεράσιμος Τσάκαλος και ο Παναγιώτης Αργυρού αντιστάθηκαν με αποτέλεσμα να οδηγηθεί ο ένας με χειροπέδες και ο άλλος σηκωτός στο χώρο της έρευνας που τα τσογλάνια – ανθρωποφύλακες τους σκίζουν τα ρούχα. Παράλληλα ο θρασύδειλος αρχιφύλακας Κλιάρης που διεύθυνε και συμμετείχε στην επίθεση, πούλαγε τον δήθεν τσαμπουκά του απειλώντας και λέγοντας: «Εγώ κάνω κουμάντο εδώ και δεν φοβάμαι κανέναν». «Κάθε φορά που θα έρχεστε εδώ το ίδιο θα συμβαίνει» κ.α.
Φυσικά οι συγκρατούμενοί μας του απάντησαν ανάλογα δείχνοντας ότι όλοι οι φυλακισμένοι δεν είναι πρόβατα και η φυλακή δεν είναι τσιφλίκι του κάθε αρχιφύλακα.
Για όσους δεν γνωρίζουν την πραγματικότητα , εδώ μέσα η σωματική έρευνα με τον τρόπο που γίνεται αποτελεί ένα ψυχολογικό βασανιστήριο για τους κρατούμενους που σκοπό έχει να τσαλακώσει την αξιοπρέπειά τους.
Απέναντι στον τσαμπουκά τους, μπορούμε να απαντήσουμε κι εμείς με τσαμπουκά. Γιατί το έργο παίζεται κι αλλιώς κι όλες οι φυλακές μπορούν να σηκωθούν στον αέρα.
Άλλωστε οι κομμένες άδειες και οι αναστολές, τα εκδικητικά πειθαρχικά, η έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, το άθλιο φαγητό και πολλά άλλα, κάνουν αυτή τη στιγμή τις φυλακές ένα καζάνι που βράζει. Αυτό που συνέβη στο Δομοκό ρίχνει περισσότερο λάδι στη φωτιά. Αρχιφύλακα Κλιάρη εσύ και τα πατσαβούρια σου μαζέψτε τα ξερά σας, γιατί θα σας τα κόψουμε από τη ρίζα. Φυλακή είναι και γυρίζει. Κι αν « έχουν γνώση οι φύλακες» έχουν γνώση και οι κρατούμενοι. Ο νοών νοείτω.
Γι’ αυτό σήμερα 13 του Σεπτέμβρη εμείς οι κρατούμενοι της Α΄ πτέρυγας Κορυδαλλού προχωράμε σε τρίωρη στάση και αρνούμαστε να μπούμε στα κελιά το μεσημέρι, σε ένδειξη αλληλεγγύης στον Γεράσιμο Τσάκαλο και στον Παναγιώτη Αργυρού, αλλά και σε όλους τους κρατούμενους που έχουν ταλαιπωρηθεί και βασανιστεί από τους ανθρωποφύλακες επειδή διεκδίκησαν την αξιοπρέπειά τους.
ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Υ.Γ. Κλιάρη να γνωρίζεις εσύ και ο μέντοράς σου, ότι έχετε ανοίξει κάρτα σε πολλές φυλακές και η μνήμη δεν είναι σκουπίδι.

Το παρόν κείμενο υπεγράφη από 275 κρατούμενους από την Α΄ πτέρυγα Κορυδαλλού

Κείμενο του σ. Χρήστου Κολεντίνη σχετικά με την προφυλάκισή του

2011-09-08T14:15:00.001+03:00

Όταν τα δόντια των σκυλιών του κράτους
τρυπίσουν τη σάρκα μας τότε η φλόγα που
καίει μέσα μας όλο και πιο πολύ θα δυναμώνει!
Όταν ο εγκλεισμός γίνεται αποπνικτικός ο νους
ανελέητα θεριεύει και η δύναμη της σκέψης σαν
έφλεκτο υλικό στη φλόγα αναφουντώνει!

Οι ιδέες μας δεν φυλακίζονται
δεν φιμώνονται

Στις 9 Ιούλη μετά τις 12 τα μεσάνυχτα βρισκόμουν εντός του Πολυτεχνείου και παρακολουθούσα τη συναυλία του αυτοοργανομένου ραδιοφωνικού σταθμού 98fm.
Μετά από ένα τετράωρο περίπου βγαίνοντας από την πύλη της Στουρνάρη κατευθύνθηκα στο από πάνω στενό, εκεί συνεχίζοντας το δρόμο μου, στη γωνία Μπουμπουλίνας και Τοσίτσα δέχθηκα ξαφνική και κτηνώδη επίθεση από τη νόμιμη συμμορία ψυχασθενικών ατόμων οι οποίοι αποκαλούνται προστάτες της δημοκρατίας-χούντας.
Με χτύπησαν μανιασμένα με μπουνιές, κλωτσιές και με τα γκλοπ γυρισμένα ανάποδα, σε όλο μου το σώμα, στο πρόσωπο αλλά και στο κεφάλι.
Μετά τον ξυλοδαρμό με πήγαν στο διπλανό πεζοδρόμιο απ' τη κλούβα, εκεί περικυκλωμένος από δύο διμοιρίες με περιέλουσαν με έναν κουβά νερό καθώς και με οινόπνευμα στο κεφάλι.
Έπειτα με 'χώσαν σε ένα ασφαλίτικο και με οδήγησαν στη Γ.Α.Δ.Α. .Με παράτησαν αιμόφυρτο και αβοήθητο σε έναν πάγκο για αρκετές ώρες. Απ' την πρώτη στιγμή τους ζήτησα να κάνω ένα τηλέφωνο και να με πάνε άμμεσα στο νοσοκομείο. Η μόνη τους απάντηση ήταν σε λίγο και σε λίγο. Βέβαια ούτε στο νοσοκομείο με πήγαν ούτε το τηλέφωνο έκανα.
Ωστόσο οι δυνάμεις μου άρχιζαν να με εγκαταλείπουν, ξάπλωσα στο πάγκο,και λέω ξάπλωσα γιατί δεν είχα καν το κουράγιο να βρίσκομαι καθιστός, ζαλιζόμουν υπερβολικά και μετά από λίγο όλα σβήσαν.
Όταν συνήλθα ,από μόνος μου χωρίς κανείς να με συνεφέρει, με φώναξαν στο γραφείο για να μου απαγγείλουν τις εξής κατηγορίες: Κατοχή και χρήση εκρηκτικών υλών, διατάραξη κοινής ειρήνης, εξύβριση και αντίσταση κατά της αρχής. Αρνήθηκα να υπογράψω το χαρτί με τις κατηγορίες διότι είναι ψευδείς και στηρίζονται στη κατάθεση ενός ψευδομάρτυρα ματατζή με σκοπό τη προφυλάκισή μου και τη δικαιολόγηση του ξυλοδαρμού μου.
Κατά τις 9 και το πρωί θυμήθηκαν να με μεταφέρουν στο νοσοκομείο (έτσι νόμιζα δηλαδή) όμως προτίμησαν να με περάσουν ,με ανοιγμένο το κεφάλι να στάζει, από τη σήμανση πρώτα και μετά από την Ευελπίδων. Εκείνες τις ώρες το νοσοκομείο φάνταζε μακρινό ταξίδι.
Ο ξυλοδαρμός και όλη αυτή η πολύωρη διαδικασία θα μπορούσε να μου είχε στοιχίσει ακόμα και τη ζωή. Όλα αυτά τα απάνθρωπα, άψυχα όντα με κρατούσαν μέσα σε κτίρια, με τρέχαν στους δρόμους κάτω απ' τον ήλιο σε ημιλυπόθυμη κατάσταση. Όλα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα να υποστώ βαθύ κρανιοεγκεφαλικό κάταγμασχισιμο, και κάκωση στο γόνατο, κάκωση στην ωμοπλάτη ενώ μου δημιουργήθηκε στη συνέχεια νεφρική ανεπάρκεια από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα στα πλευρά και τα νεφρά καθώς και τη προφυλάκισή μου χωρίς κανένα στοιχείο.
Νοσηλεύτηκα μια βδομάδα στον Ερυθρό Σταυρό φρουρούμενος από ασφαλίτες, ειδικούς φρουρούς και ο.π.κ.ε. .Κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μου δεν άργησαν καθόλου τα προβλήματα και οι ενοχλήσεις από τη μεριά της αστυνομίας, αφήνοντας αναμένα τα φώτα όλο το βράδυ, ενώ έκλεισαν τα παράθυρα φοβούμενοι μάλλον οι ψαρωμένοι χέστες ότι θα αποδράσω ενώ ήμουν με τους ορούς, φορεμένο καθετήρα και νιώθοντας το κεφάλι μου τόσο βαρύ που δεν μπορούσα να το σηκώσω. Δεν άργησε και η γελοία προσπάθεια εκφοβισμού οπλίζοντας τα όπλα τους έξω απ'την πόρτα του δωματίου.
Γιατροί και μπάτσοι συντηρούσαν ένα κλίμα βιασύνης, θέλαν οπωσδήποτε το συντομότερο να με πάρουν από εκεί ενώ δεν ήμουν καλά.Τελικά λόγω της κατάστασής μου ανακρίθηκα στο νοσοκομείο, όπου και αποφάσισαν να με προφυλακίσουνκαι επαναλαμβάνω χωρίς στοιχεία παρα μόνο με τη ψευδή κατάθεση ενός ματατζή.
Μετά την ανάκρισή μου μεταφέρθηκα άρων άρων στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού. Οι συνθήκες εκεί είναι πανάθλιες και ακατάλληλες για τη νοσηλεία των ασθενών. Νοσηλεύτηκα άλλη μια βδομάδα, όταν μου αφαίρεσαν τα ράμματα απ' το κεφάλι και το πόδι δε δυσκολεύτηκαν να με πάνε στις πτέρυγες παρόλο που τα τραύματά μου δεν είχαν επουλωθεί ακόμα.
Από τις 9 Ιούλη βρίσκομαι αιχμάλωτος στα χέρια του κράτους που ξέρει πολύ καλά πως να φυλακίζει ανθρώπους που αγωνίζονται υπέρ της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας. Ανθρώπους που επέλεξαν να σταθούν στο ύψος τους με ψηλά το κεφάλι και δεν έκλεισαν τα μάτια μπροστά στη τυραννία των καιρών.
Παρατηρούμε σε περιόδους έντονων κοινωνικών αγώνων οι κρατικοί μηχανισμοί να εντείνονται κατά σε ότι τους απειλεί. Η καταστολή και η βία των αστυνομικών δυνάμεων ειδικά τα τελευταία χρόνια συνεχώς αυξάνεται. Ανοίγοντας περισσότερες θέσεις δολοφόνων στα σώματα ασφαλείας με πεζές και μηχανοκίνητες περιπολίες στις γειτονιές μας από ομάδες ειδικών φρουρών, διας και δελτα με καινούριο αλλά και μεγαλύτερο σε αριθμό εξοπλισμό. Με άγριους ξυλοδαρμούς με πρόθεση τη δολοφονία, όπως η χειρότερη περίπτωση του Γ.Καυκά που υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση ενώ έμεινε αρκετές μέρες σε κόμμα.
Μετά από κάθε σύλληψη δεν χάνουν την ευκαιρία είτε με σκευωρίες, με ψευδείς καταθέσεις ή με προκατασκευασμένα στοιχεία οπως τσάντες με μολότωφ, πέτρες και ότι άλλο θέλουν, φορτώνοντάς τα σε συντρόφους και διαδηλωτές ώστε να κρατάνε ομήρους.Με απαγόρευση εξόδου απ' τη χώρα, αναγκαστική παρουσία στο τμήμα και επιβάλλοντας εξοντωτικά ποσά πολλών χιλιάδων ευρώ για εγγύηση ή να σε απομονώνουν και να σε φυλακίζουν στα κελιά της δημοκρατίας με σκοπό την αποδυνάμωση του αντικρατικού αγώνα. Ένδειξη πως ο φόβος διαχέεται προς τους από πάνω.
Η δικαιοσύνη δεν υφίσταται, δεν υπάρχει πουθενά και μάλλον δεν υπήρξε ποτέ. Η δημοκρατία είναι καθαρά μια αυταπάτη ελευθερίας, μια φυτεμένη πλασματική εικόνα στον εγκέφαλό μας να υποκαθιστά τη συνείδηση και τη φαντασία δημιουργόντας ένα αίσθημα εφυσηχασμού, ασφάλειας, φιλησυχίας και ειρήνης. Αν όμως ανοίξουνε τα μάτια μας, αν εξεγείρουμε τη σκέψη μας, θα δούμε και θα καταλάβουμε πως η πραγματικότητα απέχει κατα πολύ, θα δούμε πως ισχύει το αντίθετο.
Λένε πως ζούμε σε ειρήνη, αν αυτό που έχουμε είναι ειρήνη τότε είμαι ενάντια σε αυτή. Σε μια ειρήνη που χύνετε κάθε μέρα αίμα, από τις δολοφονίες εργατών στα κάτεργα απ' τα αφεντικά "εργατικά ατυχήματα" μέχρι τις αυτοκτονίες ανθρώπων από τα χρέη.Από τις δολοφονίες αγωνιστών απ'τις αστυνομικές δυνάμεις μέχρι τους θανάτους ανθρώπων από το κρύο και τη πείνα. Από τις δολοφονίες φυλακισμένων από βασανιστήρια και πειράματα μέχρι τους πνιγμούς μεταναστών και τα θανάσιμα βασανιστήρια στα τμήματα...
Ο πόλεμος είναι εδώ και κυριαρχεί τον ζούμε κάθε μέρα. Ο χρόνος περνάει και οι καιροί μεταβάλλονται σε μεσαιωνικές συνθήκες. Σε μια εποχή του ΔΝΤ που οι πιέσεις των εξουσιαστών είναι ακόμα πιο βίαιες,επιβλητικά πιο θανατηφόρες και στοχευμένες προς τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους, που η εξαθλίωση εξαπλώνεται απειλιτικά, η σήψη και η πλήξη εχθρικά μας περιτριγυρίζουν, ενώ η απάθεια που στις μέρες μας θριαμβεύει μεταμορφώνει τον άνθρωπο σε ανθρωπομηχανή που το μόνο που ξέρει και κάνει είναι να συντηρεί παράγοντας και καταναλώνοντας υπέρ του κεφαλαίου.
Ας μη γίνουμε λοιπόν υπόδουλοι του σύγχρονου ταξινομημένου μοντέλου κοινωνίας που έχουν στήσει στις πλάτες μας, ας μην αφήσουμε τη μιζέρια και τη μοιρολατρεία να μας πλακώσει.
Να περάσουμε στη μαζική επίθεση που θα καταστρέψει τους θεσμούς και τα δεσμά που μας κρατάνε σε αυτή τη κατάσταση απραξίας, να διαλύσουμε και να πάρουμε θέση ενάντια σε κάθε μορφής εξουσίας.
Να συνάψουμε , οξύνοντας, αλυσιδοτές και αλληλένδετες σχέσεις αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης, αντίστασης όπου κάθε τείχος υποταγής θα γκρεμιστεί, κάθε μορφή εξουσίας θα εξαλειφθεί ώστε να μπορέσουμε επιτέλους να χορέψουμε πάνω στα συντρίμια αυτού του παλιού και γερασμένου κόσμου γευόμενοι την ελευθερία.
Τάσσομαι συνειδητά ως αναρχικός ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, ενάντια σε κάθε τι που υποβιβάζει την αξιοπρέπειά μας. Γιατί ο έρωτας για τη Ζωή και την Ελευθερία είναι ανίκητος και δεν ξενερώνει ποτέ!
Ο αγώνας συνεχίζεται και μέσα απ' τις φυλακές!

Αγώνας για
ΖΩΗ-ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΟΤΙΚΗ ΑΡΜΟΝΙΑ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ

Χρήστος Κολεντίνης

Α' Πτέρυγα Κορυδαλλου

Δανία: Διώξεις εναντίον πέντε αναρχικών με βάση τον τρομονόμο

2011-09-07T15:14:00.000+03:00

Σήμερα [19 Αυγούστου 2011] στα δικαστήρια, μετά από 4 μήνες προφυλάκισης, ακούσαμε τελικά τις κατηγορίες εναντίον των φίλων και συντρόφων μας. Οι πέντε που συνελήφθησαν την 26η Απρίλη 2011 κατηγορούνται επίσημα για μια σειρά εμπρηστικών επιθέσεων εναντίον δύο εταιρειών γούνας, των αρχηγείων της τράπεζας Nordea (της δεύτερης μεγαλύτερης στη Δανία), του κεντρικού σταθμού της αστυνομίας, της ελληνικής πρεσβείας, μιας σχολής αστυνομικών και μιας σειράς από άλλες τράπεζες στην Κοπεγχάγη.
Αν και κάποιες από τις κατηγορίες ήταν αναμενόμενες, βάσει προηγούμενων δηλώσεων της αστυνομίας, τα χειρότερα νέα ήταν η αλλαγή του κατηγορητηρίου σύμφωνα με το οποίο οι πέντε αναρχικοί δεν διώκονται για απλές πράξεις εμπρησμού αλλά ως τρομοκράτες που επιχείρησαν να αποσταθεροποιήσουν το δανέζικο κράτος και την αστυνομία, βάσει του τρομονόμου που πέρασε το 2002. Κατηγορούνται επίσης για σχεδιασμό εμπρησμών και επιθέσεων (ενέργειες που υποτίθεται πως δεν πραγματοποίησαν ποτέ επειδή είχαν ήδη συλληφθεί) εναντίον του κτηρίου του κοινοβουλίου, της βασιλικής φρουράς, των δικαστηρίων και μιας φονταμενταλιστικής χριστιανικής σέχτας, υπεύθυνης για την έξωση ενός κέντρου νέων στην Κοπεγχάγη το 2007.
Το παράλογο αυτών των τελικών κατηγοριών υπερτονίζει τη γελοιότητα ολόκληρης της υπόθεσης και δείχνει πως η αστυνομία χρησιμοποιεί την υπόθεση ως πολιτικό εργαλείο. Πρόσφατη έρευνα από αντιφασιστικές ομάδες στη Δανία έχει αποκαλύψει μια μυστική ακροδεξιά ομάδα που διατηρεί πολλούς δεσμούς με την αστυνομία, την κυβέρνηση, τα νεοναζιστικά κόμματα, αλλά και τους φασίστες χούλιγκαν. Η αστυνομία κατασκευάζει αυτή την «αριστερή τρομοκρατική» ομάδα για να αποσπάσει την προσοχή του κόσμου από αυτά τα πρόσφατα ευρήματα και να τον φοβίσει προκαταβολικά εν όψει των εθνικών εκλογών. Οι πέντε συνεχίζουν να διακηρύσσουν την αθωότητά τους απέναντι σε όλες τις κατηγορίες, ειδικά τις πιο πρόσφατες και γελοίες.
Ως αναρχικοί/-ές εναντιωνόμαστε και στις φυλακές και στο κράτος, και στηρίζουμε τους φίλους και συντρόφους μας καθώς αγωνίζονται ενάντια στο κράτος. Επειδή δεν έχουμε καταφέρει να μιλήσουμε μαζί τους ελεύθερα από τότε που φυλακίστηκαν και επειδή τους έχει απαγορευτεί να κάνουν δημόσιες δηλώσεις, τους υποστηρίζουμε στην άρνηση κάθε εμπλοκής τους σε αυτές τις ενέργειες. Ταυτόχρονα όμως υποστηρίζουμε τέτοιες ενέργειες ως έγκυρες πράξεις αντίστασης. Ανεξάρτητα από την ενοχή ή την αθωότητά τους, εξωθήθηκαν σε αυτήν τη διαμάχη και αγωνίζονται για την ελευθερία τους.
Απευθύνουμε κάλεσμα για άμεση διεθνή αλληλεγγύη με τους φυλακισμένους.
Μετά τη σημερινή απόφαση του δικαστηρίου, θα παραμείνουν υπό κράτηση για τον επόμενο μήνα και πιθανόν μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσής τους. Τα ονόματά τους παραμένουν αδημοσίευτα μετά από αίτημα των δικηγόρων τους, αλλά είναι γνωστό πως είναι φίλοι και σύντροφοι πολλών αγωνιζόμενων ανθρώπων στην Κοπεγχάγη. Μπορείτε να τους στείλετε γράμματα εδώ: solidaritetshilsner@gmail.com. Τα γράμματα θα τυπωθούν και θα δοθούν σε έναν εκ των πέντε. Η αλληλογραφία τους ελέγχεται κατά τη διάρκεια του επισκεπτηρίου, οπότε ό,τι γράψετε θα διαβαστεί από την αστυνομία. Όλοι οι κρατούμενοι μιλούν καλά αγγλικά και δανέζικα. Επίσης όλες οι εκφράσεις αλληλεγγύης είναι ευπρόσδεκτες.
Δεν ξεχνάμε κανέναν στον αγώνα ενάντια στο κράτος και στον καπιταλισμό!

Κάποιοι/-ες αναρχικοί/-ές στην Κοπεγχάγη
πηγή: waronsociety
αναδημοσίευση από Indymedia

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

2011-09-04T15:49:00.001+03:00

Δεν θα ζήσουμε άλλο σαν κυνηγημένα ζώα!

Την Τρίτη 30 Αυγούστου για μια ακόμα φορά αστυνομικοί μας κυνήγησαν και καταστρέψανε τα πράγματα που πουλάμε για να ζήσουμε. Αυτή τη φορά κάνανε και κάτι παραπάνω.
Αυτή τη φορά μπήκαν στα σπίτια μας, μας απείλησαν και μας κλέψανε. Μπήκαν στα σπίτια μας χωρίς κατηγορίες, χωρίς εισαγγελέα. Μόνο για να μας τρομάξουν, σαν κυνηγοί που ακολουθούν το τρομαγμένο ζώο στη φωλιά του. Για να γελάσουν με το φόβο του.

Αλλά ξέρουμε ότι αν τώρα φοβηθούμε και δε μιλήσουμε, αύριο τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα. Όπως στην Αθήνα, όπου σχεδόν κάθε μέρα φασίστες δέρνουν και μαχαιρώνουν μετανάστες, ακόμα και μέσα στα σπίτια των μεταναστών.
Δεν κυνηγάνε τους μετανάστες γιατί οι μετανάστες κάνουν κακό στον τόπο. Κυνηγάνε τους μετανάστες για να μην καταλάβουν οι έλληνες εργαζόμενοι ποιός είναι στ' αλήθεια ο εχθρός τους.

Δεν φταίνε οι μικροπωλητές που κλείνουν τα μαγαζιά, τα μαγαζιά κλείνουν γιατί ο κόσμος δεν έχει λεφτά. Και αυτοί που παίρνουν τώρα τα λεφτά από τους έλληνες εργαζόμενους είναι οι ίδιοι που έκαναν κι εμάς μετανάστες.

Εμείς οι μετανάστες ήρθαμε εδώ κυνηγημένοι από τους πολέμους και τη φτώχεια που μας καταδίκασαν τα αφεντικά του πλανήτη. Τα αφεντικά του πλανήτη που τώρα χτυπάνε και τους έλληνες εργαζόμενους.

Για να γίνουμε άντρες και γυναίκες έτοιμοι για δουλειά, η Ελλάδα δεν ξόδεψε ευρώ. Οι μάνες μας το ξέρουν.
Για να φτάσουμε εδώ η Ελλάδα δεν ξόδεψε ευρώ. Για να φτάσουμε εδώ πουλήσαμε ζώα και γη, δανειστήκαμε και δουλέψαμε σα σκλάβοι για να πληρώσουμε τους δουλέμπορους.
Ήρθαμε εδώ έτοιμοι να δουλέψουμε για πενταροδεκάρες, να κάνουμε δουλειές που οι Έλληνες ούτε να τις σκεφτούν δεν θέλουν. Γιατί για εμάς είναι σημαντικά ακόμα και αυτά που για εσάς δεν είναι τίποτα.
Και η Ελλάδα κέρδισε πολλά από εμάς.

Κερδίζει ακόμα και τώρα, με την κρίση. Εμείς οι μετανάστες, "νόμιμοι" και "παράνομοι" πληρώνουμε φόρους όπως και οι έλληνες εργαζόμενοι. Πληρώνουμε κι εμείς ΦΠΑ, φόρους στα τσιγάρα, στο ρεύμα, στο νερό, στα τρόφιμα. Δίνουμε κάθε μέρα λεφτά στο κράτος που όμως δεν μας δίνει τίποτα εκτός από φόβο και βία.

Τώρα δεν μας αφήνουν να βγάλουμε ούτε δέκα ευρώ τη μέρα. Τώρα μας κυνηγάνε για να φτιάξουν έναν ψεύτικο εχθρό.
Για να πιστέψουν οι έλληνες εργαζόμενοι ότι για τα προβλήματα φταίμε εμείς οι μετανάστες και όχι οι τράπεζες και τα μεγάλα αφεντικά. Ότι φταίνε οι αποκάτω και όχι οι αποπάνω.

Σήμερα φέρονται σε εμάς τους μετανάστες σαν να είμαστε κυνηγημένα ζώα. Αν δεν αντισταθούμε μαζί μετανάστες και έλληνες εργαζόμενοι, αύριο θα είναι η σειρά σας. Γιατί όσο δυναμώνουν τα κτήνη τόσο πιο πολύ θέλουν να τρώνε.

μικροπωλητές στη Θεσσαλονίκη

αναδημοσίευση από Indymedia

Από τις εξεγέρσεις στον Αραβικό κόσμο μέχρι τις ταραχές στις δυτικές μητροπόλεις , εμείς οι απο κάτω, οι προλετάριοι, οι καταπιέσμενοι έχουμε μάχες να δώσουμε και όλους τους λόγους του κόσμου για να νικήσουμε.

2011-08-07T23:26:00.001+03:00

ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ...

Συγκρούσεις στο Βόρειο Λονδίνο μετά την εκτέλεση

ενός 29χρονου από μπάτσους που μιλάνε για ανταλλαγή πυροβολισμών. Δήμαρχοι και μπάτσοι δηλώνουν ότι καταλαβαίνουν την οργή και θα διευθετήσουν το ζήτημα αλλά κάποιοι μάλλον έχουν διαφορετική άποψη για αυτό που τα αφεντικά αποκαλούν δικαιοσύνη.

Ένα εμπορικό κέντρο παραδόθηκε στις φλόγες, ενώ νεαροί επιτέθηκαν και σε βαν του BBC. Σύμφωνα με αξιωματούχο της αστυνομίας ένας μεγάλος αριθμός ανδρών επιχείρησε όλη τη διάρκεια της νύχτας για την αποκατάσταση της τάξης.

Στη διάρκεια των ταραχών λεηλατήθηκαν επίσης καταστήματα, με τις λεηλασίες να συνεχίζονται ως νωρίς την Κυριακή.

Ο δήμαρχος του Λονδίνου Μπόρις Τζόνσον από την πλευρά του τόνισε ότι η βία δεν θα φέρει αποτελέσματα και δεν διευκολύνει τις έρευνες για το πώς έχασε τη ζωή του ο νεαρός.

Από αστικά ειδησογραφικά site :

Κτίρια και περιπολικά έγιναν στάχτη χθες στο βόρειο Λονδίνο, όταν εξεγερμένο πλήθος επιτέθηκε σε αστυνομικούς. Τα περίπου 300 άτομα που προκάλεσαν τα επεισόδια προέρχονταν από διαδήλωση διαμαρτυρίας για το θάνατο ενός άνδρα από πυρά αστυνομικών. Τα επεισόδια ξέσπασαν όταν περίπου 300 άτομα συγκεντρώθηκαν κοντά στο αστυνομικό τμήμα του Τότεναμ το απόγευμα του Σαββάτου, φωνάζοντας «Δικαιοσύνη». Σύμφωνα με τη μητροπολιτική αστυνομία, εκτοξεύτηκαν μπουκάλια εναντίον αστυνομικών που εκτελούσαν περιπολία, ενώ πολλά μαγαζιά της περιοχής λεηλατήθηκαν. Από την επίθεση τραυματίστηκαν οκτώ αστυνομικοί και μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο. Τουλάχιστον ένας από αυτούς είναι σοβαρά τραυματισμένος.

Νωρίτερα είχε διαδήλωση για τον θάνατο ενός 29χρονου άνδρα, ο οποίος φέρεται να αντάλλαξε πυρά με αστυνομικούς την Πέμπτη. Ο άνδρας βρισκόταν σε ένα ταξί, όταν τον σταμάτησαν ένοπλοι αστυνομικοί. Ένας αστυνομικός γλίτωσε όταν μία σφαίρα του 29χρονου πέτυχε τον ασύρματό του, σύμφωνα με τις Αρχές.

Η πορεία των κατοίκων έφτασε έξω από το αστυνομικό τμήμα της περιοχής. Η παρουσία όμως μεγάλης αστυνομικής δύναμης που περιλάμβανε έφιππους και ΜΑΤ, εκνεύρισε τους διαδηλωτές που ζητούσαν «δικαιοσύνη» και ακολούθησε… κακός χαμός! Για πολλές ώρες, η High Street της πόλης μεταβλήθηκε σε πεδίο μάχης, με νεαρούς να πυρπολούν και να πετούν τούβλα στους αστυνομικούς. Οι ζημιές στο κέντρο της πόλης είναι μεγάλες, με πολλά καταστήματα να έχουν πληρώσει τη μανία των διαδηλωτών. Για «θυμό» στην τοπική κοινότητα λόγω της δολοφονίας, έκαναν λόγο τοπικοί παράγοντες, εστιάζοντας στη δυσαρμονία στη σχέση κατοίκων και αστυνομίας.

“Υπάρχει μεγάλη οργή στο Τότεναμ απόψε. Όταν έφυγα από τα επεισόδια, γινόταν επίθεση στο αστυνομικό τμήμα” αναφέρει διαδηλωτής.

“Καταλαβαίνω τον θυμό από τον πυροβολισμό του Μάρκ Ντάγκαν στην οικογένειά του και στην κοινότητα και ότι ο κόσμος χρειάζεται απαντήσεις για όσα συνέβησαν” αναφέρει αξιωματούχος της αστυνομίας προσθέτοντας ότι διεξάγεται έρευνα.

Το περιστατικό ερευνάται από την αρμόδια επιτροπή της αστυνομίας, η οποία βρήκε στον τόπο του συμβάντος ένα όπλο και έναν κάλυκα.

πηγή//classwar.espiv.net

Video εδώ:

http://dai.ly/qchbRJ

Κάθε εξεγερτική στιγμή νοηματοδοτεί τις προηγούμενες και αποτελεί παρακαταθήκη για τις επόμενες.

Μέχρι την ύψιστη στιγμή...

Μέχρι η μέρα μας να έρθει...

Νεοσταλινικός "υλισμός" και κουκουλοφόροι νεφελίμ..

2011-08-02T18:13:00.000+03:00

«Στο Μάη του ’68 δεν έπεσε ούτε μια πέτρα»

Δημοσιογράφος του ΑΝΤ1

«Στην επανάσταση δεν θα σπάσει ούτε ένα τζάμι»

Αλεκάρα

«Τα κενά βαρέλια και οι βλάκες κάνουν τον περισσότερο θόρυβο»

Πλούταρχος

Κατά την (ομολογουμένως άξια μαθήτρια του Λιακόπουλου) δημοσιογράφο και βουλευτή του “Κ”ΚΕ Λιάνα Κανέλλη, ο Μάης του ’68 δεν ήταν μια φοιτητική και προλεταριακή εξέγερση, αλλά μια απλή συνωμοσία του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού! Απλούστατα ο Ντε Γκώλ έθιξε τα οικονομικά συμφέροντα των γιάνκηδων και αυτοί αποφάσισαν να προκαλέσουν την εξέγερση του Μάη για να εκθρονίσουν τον απείθαρχο γάλλο πρόεδρο!

Σαράντα χρόνια μετά, ο νεοσταλινικός “υλισμός” ξαναχτύπησε με επίσημη ανακοίνωσή του: οι ταραχές του Δεκέμβρη προκλήθηκαν από κάποια ξένα κέντρα και σκοτεινούς κύκλους της ανωμαλίας. Έτσι απλά!

Η αστυνομική αντίληψη της ιστορίας και η συνωμοσιολογία, δεν είναι κάτι καινούργιο φυσικά. Η Θεία Πρόνοια μπορεί να πέθανε, αλλά το χέρι της ζει και βασιλεύει: η Ιστορία δε δημιουργείται μέσα στην κοινωνία, αλλά μέσα σε ανήλιαγες σκοτεινές αίθουσες, από περίεργες αδελφότητες, λέσχες, μασόνους, εβραίους, ελοχίμ, νεφελίμ, πράκτορες (εξω-γήινους ή ενδογήινους). Η μαρξική ερμηνεία της ταξικής πάλης ως κινητήριας δύναμης της ιστορικής εξέλιξης πετιέται στο σκουπιδοτενεκέ του αντιιστορικού “υλισμού”. Κι ότι δε χωράει στα στενά ερμηνευτικά πλαίσια του νεοσταλινισμού εξακοντίζεται ως προϊόν συνωμοσίας και προβοκάτσιας. Κι αν υπάρξει καμιά πραγματική προβοκάτσια, τότε το Κόμμα σιωπά. Δε λέμε πάλι καλά που δεν μας είπαν ότι ο Αλέξης ζει στην Αμερική εξαργυρώνοντας την προδοσία του, όπως έκαναν με τον Πλουμπίδη;

Και για να περάσουμε στη βιτρινολογία και στα περί σπασμένων τζαμιών: Άραγε, έχουν διαβάσει ποτέ οι “σύντροφοι” για την ιστορία του εργατικού κινήματος; Για τους λουδίτες, τους σπάστες των μηχανών, τα προλεταριακά σαμποτάζ, τις ταραχές στις εργατικές συνοικίες με τα σπασίματα βιτρινών και εμπρησμούς; Ιδού δύο δείγματα:

«Η άμεση δράση και η εξέγερση, η καταστροφή των μηχανών, των καταστημάτων ή των σπιτιών των πλουσίων είχαν μακρά ιστορία[...] Τόσο το 1830, όσο και το 1848, οι κινήσεις αυτές έδωσαν τρομακτική βαρύτητα σε ήσσονες κατά τ’ άλλα εκδηλώσεις δυσαρέσκειας, μετατρέποντας τη διαμαρτυρία σε επανάσταση.» (Χομπσμπάουμ)

«Γύρω από το Νότινγκαμ οι βιομήχανοι είχαν εγκαταστήσει τους καινούριους αργαλειούς για να πλέκουν κάλτσες, αντικαθιστώντας 7ανθρώπους με έναν μόνο. Οι άνεργοι συγκρούστηκαν με το ιππικό. Χρειάστηκαν να σταλούν στο Νότινγκαμ δύο επιπλέον συντάγματα. Η κυβέρνηση ήθελε να επιβάλει σε όσους έσπαζαν τις μηχανές τη θανατική ποινή» (Αντρέ Μωρουά).

Καλά που δεν υπήρχε το “Κ”ΚΕ τότε, γιατί όλους αυτούς τους προλετάριους θα τους χαρακτήριζε ως ενεργούμενα ξένων κέντρων, ασφαλίτες, πράκτορες μυστικών υπηρεσιών, ύποπτα στοιχεία. Ευτυχώς που τότε υπήρχε ο λόρδος Μπάιρον και χωρίς να διαβάσει καθόλου Μαρξ έδωσε μια υλιστική ερμηνεία, υπερασπιζόμενος τους σπάστες των μηχανών, κατά την συνεδρίαση της βουλής των λόρδων στις 27/2/1812. Τότε, ο Μπάιρον χαρακτήριζε τους εξεγερμένους ως ανθρώπους που ήταν «προφανώς ένοχοι για το θανάσιμο αμάρτημα της φτώχειας» και όχι προβοκάτορες ή μπάχαλους!

Είτε το θέλουν είτε όχι οι ψευτοκομμουνιστές του “Κ”ΚΕ, η επανάσταση έχει σπάσει πολλά τζάμια και θα σπάσει ακόμα περισσότερα...

Υστερόγραφο:

«Το ΚΚΕ καταγγέλλει ανοιχτά τον Άρη Βελουχιώτη. Ο σ. Ζαχαριάδηςμας ανακοίνωσε ότι η Κ.Ε του Κ.Κ.Ε, αφού συζήτησε πάνω σε εκθέσεις που ήρθαν από διάφορες κομματικές οργανώσεις, αποφάσισε να καταγγείλει ανοιχτά την ύποπτη και τυχοδιωκτική δράση του Άρη Βελουχιώτη (Θανάση Κλάρα ή Μιζέρια).

Ο Βελουχιώτης ύστερα από τη σύναψη της συμφωνίας της Βάρκιζας συνέχισε τη δράση του. Η δράση αυτή, που μονάχα την αντίδραση μπορούσε να εξυπηρετήσει, γιατί της έδινε όπλα να χτυπά το Κ.Κ.Ε, να παραβιάζει τη συμφωνία της Βάρκιζας και να δικαιολογεί τα εγκλήματά της, δεν επιτρέπει πια καμία καθυστέρηση για την ανοιχτή καταγγελία του Άρη Βελουχιώτη»

(Ριζοσπάστης 12/6/1945).

Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε...

Αναδημοσίευση απ' το 8ο τεύχος της "Ασσύμετρης Απειλής"

ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ

2011-07-26T16:24:00.000+03:00

Ο Χρήστος Κ. ο οποίος ήρθε αντιμέτωπος στις 9 Ιουλίου με τις ένοπλες συμμορίες του κράτους, είναι ένας από εμάς. Συναντηθήκαμε στις γειτονιές του Περάματος ανταλλάξαμε κουβέντες, ιδανικά, όνειρα, δράσεις και ξαφνικά καλούμαστε να δεχτούμε την εικόνα του ως έγκλειστος στα κελιά της δημοκρατίας τους.

Ο Χρήστος φεύγοντας από μια αυτοοργανωμένη συναυλία του 98 fm στο χώρο του Πολυτεχνείου έπεσε πάνω σε μια μανιασμένη διμοιρία. 20 πραίτορες τον χτυπούσαν ανελέητα και τον έβριζαν για ώρα, τον περιέλουσαν με φωστικό πετρέλαιο και ότι υγρό έβρισκαν μπροστά τους, ενώ στην συνέχεια μεταφέρθηκε στη Γαδά όπου και κρατήθηκε για ώρες αιμόφυρτος . Ο Χρήστος είχε υποστεί κάταγμα στο μέσο του κρανίου, εκδορές στο πρόσωπο και τα αυτιά, κάταγμα στον αγκώνα και την ωμοπλάτη, βαθύ τραύμα στα πόδια, εξάρθρωση γονάτου, πολλαπλά και μεγάλης έντασης χτυπήματα από ανάποδα γκλοπ στα πλευρά και την πλάτη, τα οποία του προκάλεσαν νεφρική ανεπάρκεια. Έχοντας υποστεί όλες αυτές τις βλάβες στην υγεία του και μετά την άρνηση των μπάτσων να μεταφερθεί στο νοσοκομείο, την πολύωρη κράτησή του και τη μεταφορά του στον εισαγγελέα, νοσηλεύτηκε εν τέλει σε καθεστώς αιχμαλωσίας, μόνιμα φρουρούμενος από μπάτσους οι οποίοι δημιουργούσαν προβλήματα στη διαδικασία ανάρρωσής του. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται αιχμάλωτος του κράτους που προσπάθησε να τον δολοφονήσει πριν κάποιες μέρες. Ο Χρήστος κρίθηκε εν τέλει προφυλακιστέος και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού κατηγορούμενος με δύο κακουργήματα και δύο πλημμελήματα.

Γνωρίζουμε πολύ καλά πως το κράτος και οι μηχανισμοί του θυσιάζουν στο βωμό της συντήρησής της εσωτερικής τάξης όποιον βρεθεί στο δρόμο τους και στέκεται απέναντί τους. Οι τακτικές του ξυλοδαρμού και της αιχμαλωσίας που αποσκοπούν στο κοινωνικό εκφοβισμό και παραδειγματισμό μας είναι πια γνωστές. Αποτελεί καθημερινό φαινόμενο και προσθήκη στο οπλοστάσιο του κράτους για την ωμή ισοπέδωση σε κάθε μορφή αντίστασης. Δεν φοβάται όμως πια κανείς και κανενός η ζωή δεν θα μείνει δέσμια του κράτους .Ενός κράτους που εκβιάζει και λεηλατεί κάθε ηλιαχτίδα ζωής.

Θα μας βρίσκουν πάντοτε απέναντί τους και πάντοτε δίπλα σε όσους βιώνουν τον κρατικό κανιβαλισμό. Στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον Χρήστο Κ.

αλληλέγγυοι-αλληλέγγυες

Φυλακίζοντας τους επαναστάτες, δε φυλακίζεις την επανάσταση..

2011-07-21T14:22:00.001+03:00

Με την ανακοίνωση των ποινών ακόμα νωπή, δεν μπορούμε παρά να μιλήσουμε για το πέρας μιας δίκης –απ’ τις πολλές που έρχονται- με προεξοφλημένη έκβαση, ενός στρατοδικείου που ξεκίνησε προσπαθώντας να απομονώσει τους αντικαθεστωτικούς του εχθρούς και να τους αποκόψει απ’ την αμφίδρομη σχέση της αλληλεγγύης, συνεχίστηκε με την έμπρακτη αμφισβήτηση των αστικών δημοκρατικών θεσμών απ’ τους συντρόφους που αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στη διαδικασία-τσίρκο και έληξε όπως ήταν αναμενόμενο: με εξοντωτικές ποινές.

Δεν πρόκειται ν’ ασχοληθούμε με το γελοίο δίπολο “αθωότητας-ενοχής”, ούτε με την αντιστοιχία πράξεων και ποινών, καθώς θεωρούμε πως επρόκειτο για μια (παρά τις έντονες προσπάθειες του καθεστωτικού μηχανισμού για πολιτική απονοηματοδότηση) δίκη πολιτικής εξόντωσης, σύμφωνα με την πάγια στρατηγική αντιμετώπισης του εσωτερικού εχθρού.

Όμως αυτή η προσφιλής καθεστωτική τακτική μας αποδεικνύει πως οι κυρίαρχοι έχουν αρχίσει να νιώθουν την απειλή της γενικευμένης κοινωνικής εξέγερσης πιο πραγματική από ποτέ. Κι όσο ο φόβος των κυρίαρχων εντείνεται, τόσο θ’ αυξάνονται και οι πολιτικές διώξεις, οι ποινικοποιήσεις συντροφικών σχέσεων, οι επικυρήξεις, οι δίκες-στρατοδικεία, οι πολύχρονες φυλακίσεις.

Ταυτόχρονα όμως, θα ενδυναμώνεται και η άρνηση του υπάρχοντος κοινωνικού συστήματος, η δύναμη της αλληλεγγύης, ο πολύμορφος αντικαθεστωτικός αγώνας. Το κυνήγι μαγισσών της νέας εποχής δε μας τρομάζει, αντίθετα χαλυβδώνει την ανάγκη μας για ολική ρήξη και καταστροφή κάθε εξουσιαστικής δομής. Επειδή, ίσως πιο σίγουρα από ποτέ άλλοτε, η μέρα μας θα’ ρθει…

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΕΛΗ ΤΗΣ Ε.Ο. ΣΥΝΟΜΩΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ

ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΚΕΛΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ

Κείμενο του Πολύκαρπου Γεωργιάδη με αφορμή τις αραβικές εξεγέρσεις που στάλθηκε προς δημοσίευση στην εφημερίδα δρόμου Άπατρις

2011-06-23T16:32:00.001+03:00

Ο Αριστοτέλης στην Τύνιδα

σημειώσεις με αφορμή την αραβική εξέγερση (και όχι μόνο...)

Στο πέμπτο βιβλίο των “Πολιτικών” ο Αριστοτέλης, εξετάζοντας τις αιτίες και τις αφορμές για τα ξεσπάσματα των επαναστάσεων, κατέληξε στο παρακάτω συμπέρασμα: “Γίγνονται μεν ουν αι στάσεις ού περί μικρών αλλά εκ μικρών, στασιάζουσι δε περί μεγάλων” (προκαλούνται οι επαναστάσεις, όχι για ασήμαντα γεγονότα αλλά από μικρές αφορμές, αποβλέπουν όμως σε σπουδαία αποτελέσματα). Ακόμα κι απ'τα πιο μικρά συμβάντα : “πολλάκις λανθάνει μετάβασις των νομίμων”.

17 Δεκεμβρίου 2010. Ένας φτωχός κι ασήμαντος μικροπωλητής, ο Μωχάμεντ Μπουαζίζι, θέλησε να διαμαρτυρηθεί για τη μη ανανέωση της άδειας επαγγέλματός του. Προφανώς ούτε που φαντάστηκε μέσα στην απελπισία του πως η αυτοπυρπόλησή του στην Τύνιδα θα προκαλούσε, όχι μόνο την πτώση του γαλλοθρεμένου δικτάτορα Μπεν Αλί, αλλά κι ένα ντόμινο (κατά την παλιά αμερικάνικη ορολογία) εξεγέρσεων σ'ολόκληρο σχεδόν τον αραβικό κόσμο.

“Και να το ξέρεις, φτωχός και αδικημένος άγριο πράγμα” έγραφε κάποτε ο κωμικός ποιητής Μένανδρος. Η καμμένη σάρκα του Μωχάμεντ Μπουαζίζι θα μπορούσε να γίνει ένα συγκινητικό θέαμα στα δελτία των ειδήσεων. Δακρυρροούσες κυράτσες της αστικής τάξης με τις φιλάνθρωπες γυναίκες των δικτατόρων (βλ. τη Μαριάννα Βαρδινογιάννη και την κολλητή της, τη γυναίκα του Μουμπάρακ) και εκλεκτά μέλη του Ιδρύματος Αρωγής του Καντάφι (σαν τον Γιωργάκη Παπανδρέου), θα μπορούσαν να μιλάνε ώρες με συμπάθεια για τους καϋμένους τους φτωχούς και τα βάσανά τους. Έλα όμως που η καμμένη σάρκα του Μωχάμεντ Μπουαζίζι έγινε η θρυαλλίδα για τη λαϊκή εξέγερση! Πουτάνα τύχη! Τζάμπα το λίφτινγκ...

II Περί τύχης ο λόγος..

Πάνω από δύο χιλιετίες πριν αναπτυχθεί η χαοτική θεωρία, ο σταγειρίτης φιλόσοφος έγραφε για τις πολειτιακές μεταβολές : “συμβαίνει δ'ενίοτε τούτο και δια τύχας”. Κι ο Μαρξ συμπλήρωσε : “Δίχως την τύχη η Ιστορία θα ήτανε μαγεία”. Ένα “τυχαίο” γεγονός, όπως είδαμε και στην περίπτωση του ελληνικού Δεκέμβρη, μπορεί να κινητοποιήσει βαθύτερες κοινωνικές ζυμώσεις. Έτσι, η εν υπνώσει λαϊκή δυσαρέσκεια ενεργοποιήθηκε από ένα γεγονός που σε άλλες περιστάσεις θα έμενε απαρατήρητο. Η λαϊκή δυσαρέσκεια από δύναμις μετατράπηκε σε ενέργεια.

Αμέτρητοι νεαροί έχουν δολοφονηθεί από μπάτσους. “Έτυχε” να είναι ο Αλέξης Γρηγορόπουλος αυτός που ενεργοποίησε τη δεκεμβριανή εξέγερση του 2008. Αμέτρητοι απελπισμένοι άνθρωποι έχουν αυτοπυρποληθεί για διάφορους λόγους. “Έτυχε” να είναι ο Μωχάμεντ Μπουαζίζι αυτός που ενεργοποίησε τη μεγάλη αραβική εξέγερση.

Όταν όμως μιλάω για τυχαιότητα δεν εννοώ τον μεταφυσικό αχταρμά ορισμένων που υποστηρίζουν πως “οι νομοτέλειες είναι νεκρές”. Δυστυχώς γι'αυτούς, οι νευτώνιες εξισώσεις κίνησης προβλέπουν την τροχιακή κίνηση των πλανητών και των δορυφόρων τους, παρά τα τόσα χτυπήματα που δέχτηκε ο νευτώνιος ντετερμινισμός. Ο καπιταλισμός συνεχίζει να παράγει νομοτελειακά εγγενείς κρίσεις, παρά τα τόσα χτυπήματα που δέχτηκε ο μαρξιστικός ντετερμινισμός. Κι αν ο φίλος μας που εχθρεύεται τη νομοτέλεια, φάει οποιαδήποτε τροφή, νομοτελειακά θα ακολουθήσει εκείνη η χαριτωμένη διαδικασία που θα επιστρέψει την ύλη στη μητέρα φύση...

Η νομοτέλεια και η απροσδιοριστία λοιπόν, συνυπάρχουν διαλεχτικά τόσο στη φύση, όσο και στην ανθρώπινη κοινωνία (το έλλογο και πολύπλοκο εποικοδόμημα της φύσης).[1]

III Η δύναμις μετατράπηκε σε ενέργεια.

Οι μεταφυσικοί βλέποντας τα φαινόμενα μόνο έτσι όπως εμφανίζονται τη στιγμή της εξέτασής τους, αγνοούν τη δυναμική που βρίσκεται μέσα σ'αυτα. Λίγες μέρες πριν ξεσπάσει η εξέγερση στην Τυνησία, οι γαλλικές μυστικές υπηρεσίες με έκθεσή τους προς την κυβέρνηση του τερατώδη νάνου Σαρκοζί, χαρακτήριζαν το καθεστώς του σοσιαλφασίστα Μπεν Αλί [2] ως το πιο σταθερό της περιοχής του Μαγκρέμπ, χωρίς την ύπαρξη κινδύνου κοινωνικών αναταραχών. Το ίδιο περίπου συνέβη και απ'τη μεριά των ΗΠΑ, για τον έταιρο σοσιαλφασίστα Μουμπάρακ στην Αίγυπτο.

Τι μας διδάσκει αυτό; Η κοινωνική / ταξική ειρήνη είναι ένας εν υπνώσει πόλεμος!

Ορισμένοι σύντροφοι τα τελευταία χρόνια έχουν κεντρικοποιήσει δυσανάλογα το πραγματικό και σημαντικό φαινόμενο της μικροαστικοποίησης του πρωτοκοσμικού προλεταριάτου. Αυτή η κεντρικοποίηση πολλές φορές δημιουργεί μια έπαρση χιλιών Λουδοβίκων (και του Λουδοβίκου των Ανωγείων συμπεριλαμβανομένου) και μια δογματική ακαμψία χιλίων Ιννοκέντιων σε ορισμένους συντρόφους που νιώθουν περήφανοι επειδή ανακαλύψανε νιφάδες χιονιού στον Βόρειο Πόλο!

Ήδη από το 1858 ο Ένγκελς σε γράμμα του προς τον Μαρξ μιλούσε για την αστικοποίηση του αγγλικού προλεταριάτου, ενώ το 1884 σε επιστολή του προς τον Καρλ Κάουτσκι έλεγε πως όσο οι προλετάριοι είναι ανώριμοι για την αυτοαπελευθέρωσή τους (δηλαδή για την αυτοκατάργησή τους!) θα βλέπουν την υπάρχουσα κοινωνική τάξη ως τη μόνη δυνατή και θα γίνονται ουρά της αστικής τάξης. Μια διαρκής κρίση όμως, που θα οξύνει την ταξική πάλη και θα αφυπνήσει την προλεταριακή συνείδηση, θα απεγκλωβίσει το προλεταριάτο απ'την κυριαρχία των καπιταλιστικών ιδεών. Έτσι, το προλεταριάτο από ενσωματωμένη στον καπιταλισμό δύναμη θα μετατραπεί σε δύναμη αντροπής, μέσα από την όξυνση της ταξικής πάλης.

Εδώ είναι εμφανή τα ίχνη του αισιόδοξου ντετερμινισμού που χαρακτήριζε το επαναστατικό κίνημα τον 19ο αιώνα. [3] Με την ιστορική εμπειρία που έχει συσσωρευθεί όμως, θα πρέπει να διορθώσουμε λιγάκι τον Ένγκελς. Η οικονομική κρίση πράγματι οξύνει τον κοινωνικό / ταξικό ανταγωνισμό, δίνοντας τις δυνατότητες μιας επαναστατικής αφύπνισης του προλεταριάτου, αλλά δε δημιουργεί μια μηχανιστική κίνηση προς την κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης. Ένα σημαντικό τμήμα της λαϊκής δυσαρέσκειας ενδέχεται να ριζοσπαστικοποιηθεί, όχι προς τ'αριστερά αλλά προς τα δεξιά, όπως έγινε και με την άνοδο του φασισμού στο Μεσοπόλεμο. Ακόμα και σε περιόδους όξυνσης του ταξικού πολέμου, σημαντικό τμήμα του προλεταριάτου ενδέχεται να παραμείνει το ίδιο ανώριμο με πριν (ή και περισσότερο) και να στραφεί εναντίον των ίδιων του των ιστορικών συμφερόντων!

Αν μας δείχνει όμως κάτι η αραβική εξέγερση, είναι οι δυνάμεις που κρύβονται στα καταπιεσμένα τμήματα της κοινωνίας. Δυνάμεις που περιμένουν να βγουν απ'τα σκοτάδια της δυνατότητας στο φως της πραγματικότητας. Η κοινωνική ειρήνη που φαίνεται σταθερή και απαραβίαστη συνθήκη, γρήγορα μπορεί να καταρρεύσει σα χάρτινος πύργος.

Μπορεί το δυτικό προλεταριάτο στις μητροπόλεις του καπιταλισμού να μιμηθεί τη μαχητικότητα των αραβικών λαών και να μετατραπεί σε δύναμη ανατροπής; Ιδού η Ρόδος...

IV Όταν, όμως, ιεροποιούμε μια εξέγερση τη μουμιοποιούμε...

Η αραβική εξέγερση δεν είναι μια εξέγερση που στοχεύει στην ανατροπή του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας. Είναι μια επανάσταση που στοχεύει κυρίως στον εκδημοκρατισμό του πολιτικού εποικοδομήματος. Η μεσαία τάξη και τα στελέχη που αποσκίρτησαν απ'τα καθεστώτα, μάλλον έχουν το πάνω χέρι. Δίχως να θέλω να υποτιμήσω τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, πιστεύω πως σύντομα το αραβικό προλεταριάτο θα δει πως η Αστική Δημοκρατία για την οποία έχυσε το αίμα του είναι μια συνθήκη εχθρική. Το προλεταριάτο παίζει εκτός έδρας : τάσσεται υπέρ μιας μορφής καπιταλιστικού κράτους (της Αστικής Δημοκρατίας) και εναντίον μιας άλλης μορφής (της Δικτατορίας).

V Ο Καντάφι βομβαρδίζει τον Καντάφι ;

Ο Αριστοτέλης έψεγε τους ολιγαρχικούς γιατί συγκροτώντας στρατιωτική δύναμη με ελαφρά οπλισμένους άνδρες (εν δυνάμει ταξικούς αντιπάλους των ολιγαρχικών), συγκροτούσαν μια στρατιωτική δύναμη εναντίον του εαυτού τους.

Ο Μαρξ θεωρούσε πως η αστική τάξη παράγωντας το προλεταριάτο, παράγει τον ίδιο το νεκροθάφτη της.

Οι αμερικάνοι και η CIA εκπαιδεύοντας τον Μπιν Λαντεν και τους μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν εναντίον των σοβιετικών εισβολέων, συγκρότησαν μια δύναμη εναντίον του εαυτού τους.

Ο αντιιμπεριαλιστής Καντάφι αποφάσισε με την αλλαγή του μιλένιουμ να συμμετέχει στις δυτικές μπίζνες. Έτσι, δια μέσου της Libyan Investment Authority συμμετέχει στην ιταλική εταιρία Finmecanica που κατασκευάζει τις βόμβες που χρησιμοποιούνται εναντίον της Λιβύης! Ο Καντάφι βομβαρδίζει τον Καντάφι!

VI Η σχιζοφρένεια συνεχίζεται ;

Μέσα στο συνεχές κύμα των αραβικών εξεγέρσεων, ο δυτικός υπερ-ιμπεριαλισμός και οι άραβες συνεργάτες του προχώρησαν σε δύο εισβολές : η μια για να “προστατέψουν” τους εξεγερμένους και η άλλη για να καταπνίξουν την εξέγερση. Η πρώτη στη Λιβύη, η δεύτερη στο Μπαχρέιν. Το Μπαχρέιν έχει στρατηγική σημασία για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό : είναι το αγκυροβόλιο του πέμπτου αμερικάνικου στόλου και έδρα της Centcom (της Ναυτικής Διοίκησης των Αμερικάνικων δυνάμεων στη Μέση Ανατολή). Στην Ίσα του Μπαχρέιν οι αμερικάνοι απολαμβάνου μια αεροπορική βάση. Οι ΗΠΑ έχουν επενδύσει πεντακόσια εκατομμύρια δολάρια για το διπλασιασμό της δυναμικότητας των εγκαταστάσεων της βάσης.

Είναι ολοφάνερο : άσχημο περιβάλλον για εξέγερση! 4000 στρατιώτες της “Ασπίδας της Ερήμου” απ'τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, με τις ευλογίες των δυτικών εκδημοκρατιστών της υφηλίου, εισβάλλανε στο Μπαχρέιν για να καταστείλουν την εξέγερση εναντίον της σουνιτικής δυναστείας των Αλ Χαλίφα.

Και τι σύμπτωση! Η φιλοδυτική Σαουδική Αραβία είναι μια ολοκληρωτική θεοκρατική δικτατορία, της ουαχαμπίτικης εκδοχής του Ισλάμ (μιας εκδοχής που ασπάζονται οι Ταλιμπάν και ο Μπιν Λάντεν!).

Όχι δεν ειναι σχιζοφρένεια

είναι ο καπιταλισμός...

Σημειώσεις

[1] Ακριβώς επειδή η ανθρώπινη κοινωνία είναι ένα έλλογο εποικοδόμημα της φύσης δεν λειτουργεί αυστηρά ντετερμινιστικά. Όπως έλεγε ο Καστοριάδης : “το ιστορικό ον ξεπερνά το έμβιο ον αφού μπορεί να δώσει νέες απαντήσεις στις “ίδιες” καταστάσεις ή να πλάσει νέες καταστάσεις”. Αυτό όμως δεν αποκλείει την ύπαρξη της νομοτέλειας : νομοτελειακά η μεγάλη φτώχεια και εξαθλίωση γεννούν εγκληματικότητα, νομοτελιακά ο καπιταλισμός γεννά κρίσεις, νομοτελειακά η μισθωτή εργασία παράγει υπεραξία και σύμφωνα με την αναρχική θεώρηση μια επανάσταση που διατηρεί τις ιεραρχικές δομές νομοτελειακά παράγει μια επαναστατική ελιτ που οδηγεί στη δικτατορική εκτροπή.

[2] Τόσο ο Μπεν Αλί, όσο και ο Μουμπάρακ ήταν εκλεκτά μέλη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, με πρόεδρο τον Γιωργάκη Παπανδρέου, ενώ ήταν γνωστές οι παλιές καλές σχέσεις της οικογένειας Καντάφι με την οικογένεια Παπανδρέου. Ταυτόχρονα, ο “σοσιαλιστής του 21ου αιώνα” Τσάβες χαρακτηρίζει ως “μεγάλο ανθρωπιστή” τον σφαγέα της Συρίας Αλ Άσαντ. Ναι, είναι ο ίδιος ο αντιιμπεριαλιστής Τσάβες που έχει παραδώσει τρεις κομμουνιστές αντικαθεστωτικούς στη φασιστική κυβέρνηση της Κολομβίας. Τόσο σοσιαλισμό έχουμε να δούμε απ'τον εθνικοσοσιαλισμό!

[3] Ο αισιόδοξος ντετερμινισμός δεν αφορά μονάχα τους Μαρξ και Ενγκελς. Όλες οι τάσεις του επαναστατικού κινήματος του 19ου αιώνα ήταν πεπεισμένες για την αναπόφευκτη της Κοινωνικής Επανάστασης. Μέσα σ'αυτούς κι ο αναρχικός Κροπότκιν και φυσικά ο Μπακούνιν, ο οποίος διακατέχονταν από μια πρωτόγονη μορφή αισχατολογίας.

Υ.Γ. Μια μέρα μετά την ολοκλήρωση του κειμένου έσκασε ακόμα μια άσχημη είδηση για τη Σοσιαλιστική Διεθνή : οι αμερικανικές αρχές συνέλαβαν τον επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινικ Στρος Καν για σεξουαλική παρενόχληση, απόπειρα βιασμού και ομηρία 32χρονης εργαζόμενης σε ξενοδοχείο! Όπως λέει κι ο Γούντι Άλεν σε μια ταινία του : “ξέρεις τι ηθική έχουν οι πολιτικοί; ένα βήμα πριν τους παιδεραστές”.

Πολύκαρπος Γεωργιάδης

Φυλακές Κέρκυρας

Μάης 2011

*Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στο φύλλο 14 (Ιούνης 2011) της εφημερίδας δρόμου Άπατρις που κυκλοφορεί στη Κρήτη.

Μία αποτίμηση των τελευταίων ημερών …

2011-05-27T18:22:00.001+03:00

Ξημερώματα Τρίτης 10 Μάη: Ο 44χρονος Μανώλης Καντάρης δολοφονείται, από ομάδα εγκληματιών στην προσπάθεια τους να του αφαιρέσουν την τσάντα που περιείχε μια κάμερα, έξω από το σπίτι του τη στιγμή που κατευθυνόταν προς το αυτοκίνητο του για να συνοδεύσει την ετοιμόγεννη σύζυγο του στο μαιευτήριο.

Τον τραγικό θάνατο του 44χρονου δεν άργησαν να εκμεταλλευτούν με τον χειρότερο τρόπο τα ΜΜΕ και οι κρατικές και παρακρατικές συμμορίες φασιστών, μετά την προπαγάνδα που εξαπέλυσαν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εναντίων των μεταναστών . Από την μία έκτακτα δελτία μιλούν για πιθανά σενάρια οι δράστες της συγκεκριμένης επίθεσης να είναι μετανάστες και στην συνέχεια συζητήσεις για την «υψηλή εγκληματικότητα», στοχοποιώντας έμμεσα και πάλι τους μετανάστες αποσιωπώντας πλήρως την κρατική ευθύνη. Το απόγευμα της ίδιας μέρας και κατά την διάρκεια αυθόρμητης συγκέντρωσης κατοίκων της περιοχής στο σημείο της δολοφονίας ομάδα φασιστών εξαπολύουν ρατσιστικό πογκρόμ ενάντια σε μετανάστες και τα μαγαζιά τους βρίσκοντας έρισμα στην ναζιστική αντίληψη της συλλογικής ευθύνης, κάνοντας έτσι αρκετό κόσμο να αηδιάσει από τις πρακτικές τους και να αποχωρήσει από τη συγκέντρωση. Επίθεση από ομάδα φασιστών δέχτηκαν και οι καταλήψεις Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά και Βίλα Αμαλίας. Φυσικά τα ναζιστικά πογκρόμ και οι επιθέσεις στις καταλήψεις δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν χωρίς την στήριξη και την κάλυψη των φασιστών από τις αστυνομικές δυνάμεις ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ, ΔΙΑΣ και ΟΠΚΕ.

Για την κατάσταση που επικρατεί στο κέντρο της Αθήνας και την υψηλή εγκληματικότητα η συμβολή του ελληνικού κράτους είναι καθοριστική. Η επιτηδευμένη γκετοποίηση του κέντρου της Αθήνας, πίσω από την οποία κρύβονται και μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, οδηγεί τους μετανάστες σε συνθήκες εξαθλίωσης που σε συνδυασμό με την κάλυψη και την προώθηση εγκληματικών συμμοριών στις ίδιες περιοχές δημιουργούν ένα ζοφερό και απροσέγγιστο τοπίο. Είναι αυτονόητο ότι μέσα σε αυτά τα πλαίσια εξαθλίωσης που επικρατούν κάποιοι μετανάστες θα οδηγηθούν σε εγκληματικές ενέργειες. Τα παραπάνω δεν δημιουργούν άλλοθι για κανέναν καθώς οι ευθύνες για τις πράξεις μας ανάγονται στις ατομικές επιλογές, μέσα σε συγκεκριμένες κοινωνικές συγκυρίες, που κάνει ο καθένας από εμάς και όχι σε κάποια «εθνικά», «φυλετικά» ή «χρωματικά» χαρακτηριστικά. Το κράτος με την πολύτιμη, όπως πάντα, συνεισφορά των ΜΜΕ προσπαθεί να δημιουργήσει ρήγματα στις σχέσεις των «από κάτω» μεταθέτοντας τις ευθύνες για την απαξίωση των ζωών μας μεταξύ άλλων και στους μετανάστες μετατρέποντας την κοινωνική οργή σε κοινωνικό κανιβαλισμό και στρέφοντας την οπουδήποτε αλλού εκτός από τους πραγματικούς υπαίτιους, την οικονομική και πολιτική εξουσία.

Τετάρτη 11 Μάη: Ημέρα απεργιακής διαδήλωσης στο κέντρο της Αθήνας. Η πορεία και συγκεκριμένα τα μπλοκ των συνελεύσεων γειτονιάς, των σωματίων βάσης, του αναρχικού / αντιεξουσιαστικού και των οργανώσεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς δέχονται δολοφονική επίθεση από τις δυνάμεις καταστολής. Το αποτέλεσμα από την επίθεση αυτή ήταν δεκάδες τραυματίες που οδηγήθηκαν στο νοσοκομείο και τρείς που χρειάστηκαν εγχείριση. Ένας από αυτούς, ο Γιάννης Κ. που συμμετείχε στο μπλοκ της συνέλευσης αντίστασης και αλληλεγγύης Κυψέλης/Πατησίων μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε προθανάτια κατάσταση, με σοβαρό επισκληρίδιο αιμάτωμα και κατάγματα στο κρανίο. Το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Μην αντιδράς, μην αγωνίζεσαι, μην βγαίνεις στον δρόμο. Γιατί εκτός από τους ξυλοδαρμούς, την ρήψη χημικών και τις αθρόες προσαγωγές και συλλήψεις, πλέον έχεις να φοβάσαι και για την ίδια σου τη ζωή.

Το σημείο της δολοφονίας του Μανώλη Καντάρη έχει μετατραπεί σε μέρος συνάντησης ακροδεξιών και φασιστοειδών. Μετά το τέλος της διαδήλωσης οι ομάδες των φασιστών ξαναβγαίνουν στον δρόμο συνεχίζοντας τα ρατσιστικά πογκρόμ και τις επιθέσεις στις καταλήψεις, πάντα με την συνοδεία, την προστασία και την συμμετοχή της αστυνομίας. Άψογη συνεργασία της ΕΛ.ΑΣ με τα φασιστοειδή την στιγμή που λίγες ώρες πριν τα ΜΑΤ ισοπέδωσαν κυριολεκτικά μια διαδήλωση ενάντια στην λεηλασία των ζωών όλων μας.

Η ναζιστική προπαγάνδα γίνεται υπό την αιγίδα των κρατικών μηχανισμών. Δίνεται χώρος από την αστυνομία για επιθέσεις φασιστών ενάντια σε μετανάστες ώστε να ακολουθήσουν τα ΜΜΕ που μιλούν για μια «νέα μορφή βίας» από «ακροδεξιές» ομάδες εξισώνοντας την με την κοινωνική αντιβία των διαδηλωτών δημιουργώντας ένα παιχνίδι πόλων που καταδικάζει την βία «από όπου και αν προέρχεται».

Πέμπτη 12 Μάη: Πριν προλάβει να ξημερώσει, ένας 22χρονός μπαγκλαντεσιανός καταδιώκεται και δολοφονείται από φασίστες με μαχαιριές. Τα ΜΜΕ παρουσιάζουν την δολοφονία ως «αντίποινα» και ως μια αντίδραση των «ακροδεξιών» ομάδων απέναντι στην αγανάκτηση τους για την δολοφονία του Μανώλη Καντάρη, προσπαθώντας να το παρουσιάσουν ως κάτι ακραίο αλλά αναμενόμενο και φυσιολογικό. Στην πραγματικότητα οι φασίστες δολοφόνοι εκμεταλλεύτηκαν τον θάνατο του Μανώλη Καντάρη για να εκδηλώσουν τον μισανθρωπισμό τους και να πραγματώσουν τις δολοφονικές διαθέσεις τους καμουφλαρισμένα πίσω από την αγανάκτηση τους για την δολοφονία.

Το μεσημέρι της Τετάρτης καλείται από οργανωμένα φασίστοειδή της χρυσής αυγής «πορεία μνήμης» για τον Μανώλη Καντάρη. Την πορεία αυτή οδηγούσαν 300 φασίστες ενώ ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα περίπου 600-700 άτομα ακόμα. Το υποτιθέμενο κάλεσμα μνήμης στην πραγματικότητα ήταν ένα ναζιστικό κάλεσμα για πορεία ενάντια των μεταναστών ˙ ρατσιστικά συνθήματα και κυνήγι μεταναστών που μπορεί να βρέθηκαν στον δρόμο των ναζί. Είναι πραγματικά θλιβερό κόσμος από τις γειτονιές του κέντρου μετά από όσα είχαν προηγηθεί την προηγούμενη μέρα και όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό να αποδέχεται και να στηρίζει φασίζουσες ιδεολογίες και πρακτικές.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας είχε καλεστεί πορεία ενάντια στην καταστολή με αφορμή την λυσσαλέα επίθεση των ΜΑΤ στους διαδηλωτές κατά την διάρκεια της απεργιακής διαδήλωσης. Η προσέλευση του κόσμου, με βάση τα δεδομένα της προηγούμενης μέρας, ήταν απογοητευτική. Περίπου πέντε χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους της Αθήνας την στιγμή που ο Γιάννης Κ. βρισκόταν ακόμα σε κόμμα. Ο κόσμος φανερά φοβισμένος από την καταστολή και σοκαρισμένος από τα ρατσιστικά πογκρόμ των δύο τελευταίων ημερών δεν βρίσκει κουράγια να βγει στους δρόμους.

Τα πογκρόμ θα συνεχιστουν και τις υπόλοιπες μέρες στο κέντρο της Αθήνας. Με την ανέχεια και την συνδρομή της αστυνομίας άνθρωποι θα καταδιώκονται για αρκετές μέρες ακόμη, λόγω του χρώματος του δέρματος τους, της καταγωγής τους και την διαφορετικότητα της θρησκείας τους. Οι επιθέσεις σε τζαμιά, καταστήματα και σπίτια μεταναστών θα γίνουν κομμάτι της καθημερηνότητας στο κέντρο της Αθήνας. Οι καταλήψεις Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά και βίλα Αμαλίας όπως είναι φυσιολογικό θα συνεχίσουν να δέχοντε καθημερινές επιθέσεις απο τα φασιστοειδή και την αστυνομία που θα αποκρούονται από συντρόφους που υπερασπίζονται τους χώρους αυτούς.Είναι λογικό ελεύθεροι χώροι όπως οι καταλήψεις που προοθούν την ελευθερία της έκφρασης και της σκέψης, που μάχονται για την καταστροφή της εκμετάλλευσης από άνθρωπο σε άνθρωπο και περιβάλλον και αγωνίζονται αντιιεραρχικά, αντιρατσιστικά, αντισεξιστικά και αντιθεσμικά να είναι μόνιμος στόχος κράτους και παρακράτους.

Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα που η κρίση επιρρεάζει όλο και περισσότερο την καθημερινότητα μας και η βία διαχέεται μέσα στη ζωή μας, την στιγμή που η εξουσία μας εξοθεί να στραφούμε ο ένας στον άλλον, με γνώμονα την αλληλεγγύη, ενάντια στην εξατομίκευση και τον κοινωνικό κανιβαλισμό να θωρακίσουμε τις άμυνες μας απέναντι στην οικονομική και την πολιτική εξουσία. Αυτοοργάνωμένα χωρίς κόμματα και διαμεσολαβητές να σταθούμε όλοι μαζί απέναντι σε όσους μας καταστρέφουν την ζωή.

Σάββατο 14 Μάη: Ομάδα ανθρώπων πραγματοποιεί επιχείρηση επίθεσης στον ΑΤ Εξαρχείων. Το συμβολικό χτύπημα σε ένα προπύργιο της καταστολής ήρθε σαν απάντηση στη κτηνώδη επίθεση που δέχτηκε η πορεία της 11^ης Μάη και στην άψογη συνεργασία των φασιστών με την αστυνομία. Η αποτίμηση της επίθεσης αυτής: τρείς προσωπικές μηχανές αστυνομικών καμένες, κάποια ακόμα οχήματα καμένα έξω από το ΑΤ και 3 τραυματίες. Ο ένας πολύ σοβαρά τραυματισμένος με εγκαύματα στην εντατική και οι άλλοι δύο ελαφρύτερα. Τα αποτελέσματα αυτής της δράσης όμως δεν ήταν μόνο αυτά. Με αφορμή το αποτέλεσμα της επίθεσης οι καλοθελητές ρουφιάνοι των ΜΜΕ στοχοποιήσαν ολόκληρο τον αναρχικό / αντιεξουσιαστικό χώρο ως υπαίτιο για τον τραυματισμό των ανθρώπων αυτών. Η αδικαιολόγητη αμέλεια της ομάδας που επιχείρησε την συγκεκριμένη επίθεση χρησιμοποιήθηκε από το κράτος για να στήσει, μέσω των ΜΜΕ, το παιχνίδι των άκρων, διαστρεβλώνοντας την κοινωνική αντιβία που στοχεύει σε σύμβολα οικονομικής και πολιτικής εξουσίας και την εξισώσει με εγκληματικές ενέργειες.

Η στοχοποίηση αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας είναι συνηθισμένη απο τη μεριά του κράτους στην προσπάθεια του να μεταθέσει την κοινωνική οργή στο εσωτερικό των καταπιεσμένων. Τα πολιτικά υποκείμενα όμως της πράξης ανέλαβαν την πλήρη ευθύνη των πράξεών τους και στάθηκαν αυτοκριτικά χωρίς να κρύβονται πίσω από λογικές παράπλευρων απωλειών. Η ευθύνη λοιπόν, όπως και αν την αντιλαμβάνεται ο καθένας, βαραίνει τους ανθρώπους που προχωρήσανε σε αυτή την επίθεση και όχι ένα ολόκληρο κίνημα, που μπορεί οι ίδιοι να πλαισιώνουν με οποιοδήποτε τρόπο, ή τις πρακτικές του.

Αυτοοργανωμένο beach πάρτυ

2011-05-22T23:29:00.001+03:00

Το βράδυ του Σαββάτου 21/05 μια παρέα από τις γειτονιές του Περάματος, πραγματοποίησε ένα beach πάρτυ στην παραλία του Περάματος, στο τέρμα. Το γεγονός επικοινωνήθηκε από στόμα σε στόμα και περισσότεροι από 50 άνθρωποι βρέθηκαν στην παραλία. Η είσοδος ήταν ελεύθερη σε όλους.

Είναι πολύ αισιόδοξο και πραγματικά πολύ ευχάριστο να πραγματοποιούνται τέτοιες δραστηριότητες σε μια περιοχή που δεν είναι καθόλου συνηθισμένη σε τέτοια εγχειρήματα.

Μέσα σε περίοδο κρίσης που τα πάντα γύρω μας προωθούν την απομόνωση και την εξατομίκευση των ανθρώπων, είναι καιρός να επαναοικιοποιηθούμε τους χώρους μας σε κάθε γειτονιά μακριά από απρόσωπα και αφιλόξενα σαββατοπωλεία.

Ελεύθεροι χώροι παντού ...
Να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας ...

Περισσότερες φωτογραφίες από το πάρτυ παρακάτω

Συλλογική κουζίνα,την Κυριακή 22 Μαϊου, στο ρεσάλτο

2011-05-19T16:21:00.001+03:00

Από την "συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης & δράσης Περάματος, Κερατσινίου, Νίκαιας, Κορυδαλλού, Πειραιά.
Μαζευόμαστε απο τις 12, φτιάχνουμε καφέ, γνωριζόμαστε, συζητάμε, διαβάζουμε εφημερίδες, προετοιμάζουμε το φαγητό, μαγειρεύουμε και τρώμε μαζί κατα τις 4 και συνεχίζουμε για όσο τραβάει το κέφι μας και η συντροφιά.
Συνεισφορές σε υλικά ή φαγητά ευπρόσδεκτες αλλά περισσότερο ευπρόσδεκτη η καλή διάθεση και η παρέα.

Μπροσούρα της συνέλευσης για την συλλογική κουζίνα

Στάση στην Ά πτέρυγα φυλακών Κορυδαλλού και κείμενο των κρατουμένων

2011-05-17T21:24:00.001+03:00

Εμείς, κρατούμενοι της Α' πτέρυγας φυλακών Κορυδαλλού στασιάζουμε σήμερα Σάββατο 14/05/11 και αρνούμαστε τον μεσημεριανό έλεγχο και το κλείδωμα των κελιών.

Μπορεί να βρισκόμαστε φυλακισμένοι, για διαφορετικούς λόγους και να μην έχουμε όλοι τις ίδιες αντιλήψεις, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παραμένουμε άνθρωποι. Νοιαζόμαστε για όλα αυτά που συμβαίνουν έξω από τους τόπους εξορίας μας. Βιώνουμε τις αποφάσεις μιας πόρνης δικαιοσύνης με νταβατζήδες δικαστές και εισαγγελείς που μοιράζουν τα χρόνια φυλάκισης σαν να ναι στραγάλια. Είναι αυτονόητο πως είμαστε δίπλα σε αυτούς που αγωνίζονται ενάντια στην οικονομική δικτατορία για έναν ελεύθερο και δίκαιο κόσμο.

Στις 10/05 δολοφονήθηκε ένας άνθρωπος στο κέντρο της Αθήνας καθώς για άλλη μια φορά κάποιοι καταπιεσμένοι αντί να προτάξουν τα μαχαίρια και τα όπλα τους απέναντι στους πραγματικούς λήσταρχους, τους τραπεζίτες, τα μεγαλοαφεντικά και τους εφοπλιστές, τα στρέφουν απέναντι σε άλλους καταπιεσμένους. Με την αφορμή τα μέσα προπαγάνδας ξύπνησαν τον ρατσισμό και οι παρακρατικές ομάδες των νεοναζί, οι καλύτεροι φίλοι των μπάτσων, εξαπέλυσαν επιθέσεις σε τυχαίους μετανάστες με αποκορύφωμα την δολοφονία του 20χρονου στα Κάτω Πατήσια.

Την σκυτάλη πήραν οι συνάδελφοι τους οι μπάτσοι και επιτέθηκαν στην πορεία που γινόταν ενάντια στα οικονομικά μέτρα που σπρώχνουν όλους μας προς την εξαθλίωση. Δεκάδες τραυματίες διαδηλωτές και ένας σε κώμα μεταξύ ζωής και θανάτου χτυπημένος από τα κοπρόσκυλα των ΜΑΤ. Εξάλλου επιθέσεις από αυτό το σκυλολόι είχαν δεχτεί και οι κρατούμενοι της Γ' πτέρυγας πριν λίγους μήνες καθώς και εκατοντάδες άλλοι τα τελευταία χρόνια σε πολλές φυλακές. Πίσω από τα ψηλά τείχη που χτίστηκαν για να μας κρατούν μακριά από τους ανθρώπους μας, αφήνουμε την επιθυμία για αλληλεγγύη και αγώνα να ξεπερνά θρησκευτικούς και εθνικούς διαχωρισμούς και θα είμαστε δίπλα σε όσους παλεύουν έξω από τις φυλακές για την ελευθερία και απέναντι στους μπάτσους και τους ρουφιάνους που χτυπούν και σκοτώνουν διαδηλωτές και καταπιεσμένους.

Κρατούμενοι της Α' πτέρυγας φυλακών Κορυδαλλού

Πορεία ενάντια στις δολοφονικές επιθέσεις του κράτους 12/05 Προπύλαια 18:00

2011-05-12T09:50:00.000+03:00

Χθες Τετάρτη 11/05 κατά την διάρκεια της απεργιακής πορείας, οι κατασταλτικές δυνάμεις επιτέθηκαν κατά των διαδηλωτών. Το αποτέλεσμα ήταν να μεταφερθούν περισσότεροι από 80 διαδηλωτές σε νοσοκομεία.
Ανάμεσα τους ο Γιάννης Κ. που συμμετείχε στο μπλοκ της Συνέλευσης Αντίστασης και Αλληλεγγύης Κυψέλης/Πατησίων ο οποίος μεταφέρθηκε στο κρατικό της Νίκαιας σε κρίσιμη κατάσταση("σε βαριά, προθανάτιο κατάσταση, με ανισοκορία και τεράστιο επισκληρίδιο αιμάτωμα") . Μετά το χειρουργείο ο Γιάννης Κ. βρίσκεται στην εντατική και παραμένει σε κρίσιμη κατάσταση .

Σήμερα 12/05 ραντεβού στα προπύλαια στις 18:00
Τίποτα δεν θα μείνει αναπάντητο

Επίσημο ανακοινωθέν των γιατρών του κρατικού της Νίκαιας για την κατάσταση του
Ανακοίνωση τοπικής επιτροπής ΕΙΝΑΠ του κρατικού της Νίκαιας
Ανακοίνωση της συνέλευσης αντίστασης και αλληλεγγύης Κυψέλης / Πατησίων

κοινωνική διαπόμπευση φασίστα στον Άνω Κορυδαλλό

2011-05-07T19:18:00.002+03:00

“Το απόγευμα της Πέμπτης 7 Απρίλη, στην Ιερά Οδό, στο ύψος του Μετρό Αιγάλεω, ανεβαίνουν σε λεωφορείο προς Αγία Βαρβάρα 2 μετανάστες εργάτες από το Πακιστάν. Πριν προλάβουν να ακυρώσουν εισιτήριο δέχονται αιφνιδιαστική και χωρίς κάποιο πρόσχημα επίθεση με γροθιές στο πρόσωπο από 2 έλληνες που βρίσκονται ήδη μέσα στο -σχεδόν άδειο- λεωφορείο. Αντιστέκονται αμυνόμενοι του εαυτού τους. Ο οδηγός του λεωφορείου θορυβημένος σταματάει το λεωφορείο στην άκρη και καλεί την αστυνομία, η οποία καταφτάνει και τους συλλαμβάνει όλους. Στο τμήμα οι μπάτσοι «νουθετούν» τους μετανάστες να μην κάνουν μήνυση και αφού τους διώχνουν αφήνουν ελεύθερους και τους έλληνες ρατσιστές”

Με δεδομένα τα ονόματα και τις διευθύνσεις των δύο φασιστών, διοργανώθηκε πορεία σήμερα, 7 Μάη, που ξεκίνησε στις 12 το μεσημέρι από την πλατεία Κανάρια του Άνω Κορυδαλλού και πέρασε μπροστά από το σπίτι του ενός εκ των δύο τραμπούκων. Επρόκειτο για μια πορεία διαπόμπευσης του ασπόνδυλου στην γειτονιά του με σκοπό την αναχαίτιση των άθλιων δραστηριοτήτων του. Ο συγκεκριμένος φασίστας βγήκε στο μπαλκόνι παριστάνοντας τον άσχετο στην αρχή για να ξεδιπλώσει την γελοία του θρασυδειλία στην συνέχεια. Το μήνυμα το πήρε…

Παραθέτουμε φωτογραφίες, ολόκληρο το κείμενο που μοιράστηκε στη γειτονιά και υλικό από την συγκεκριμένη δράση.

Το απόγευμα της Πέμπτης 7 Απρίλη, στην Ιερά Οδό, στο ύψος του Μετρό Αιγάλεω, ανεβαίνουν σε λεωφορείο προς Αγία Βαρβάρα 2 μετανάστες εργάτες από το Πακιστάν. Πριν προλάβουν να ακυρώσουν εισιτήριο δέχονται αιφνιδιαστική και χωρίς κάποιο πρόσχημα επίθεση με γροθιές στο πρόσωπο από 2 έλληνες που βρίσκονται ήδη μέσα στο -σχεδόν άδειο- λεωφορείο. Αντιστέκονται αμυνόμενοι του εαυτού τους. Ο οδηγός του λεωφορείου θορυβημένος σταματάει το λεωφορείο στην άκρη και καλεί την αστυνομία, η οποία καταφτάνει και τους συλλαμβάνει όλους. Στο τμήμα οι μπάτσοι «νουθετούν» τους μετανάστες να μην κάνουν μήνυση και αφού τους διώχνουν αφήνουν ελεύθερους και τους έλληνες ρατσιστές.
Τα ονόματα των τραμπούκων που πραγματοποίησαν αυτή την απρόκλητη ρατσιστική επίθεση – και που κανείς δεν ξέρει πόσες άλλες- είναι Βασίλης Σωτηρίου, 36 ετών, κάτοικος Κορυδαλλού, οδός Τραπεζούντος 135 και Βασίλης Σερέφογλου, 33 ετών, κάτοικος Αγ. Βαρβάρας, οδός Μιαούλη 5.
Για το λόγο αυτό επιλέξαμε την κοινωνική διαπόμπευση τους με συγκέντρωση έξω από τα σπίτια τους και πορεία στην τριγύρω περιοχή για την αποκάλυψη και αναχαίτιση των άθλιων δραστηριοτήτων τους.
Είναι γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα στις περιοχές της Νίκαιας, του Κορυδαλλού και της Αγ. Βαρβάρας έχουν πραγματοποιηθεί πολλές επιθέσεις κατά πακιστανών μεταναστών σε δρόμους, πλατείες, μέχρι και σε σπίτια τους. Επιθέσεις βίαιες και απρόκλητες, χωρίς καν αφορμή.
Το φαινόμενο ξεκίνησε τους τελευταίους 2 μήνες αμέσως μετά από μια είδηση βιασμού 17χρονης σε πλατεία του Κορυδαλλού για τον οποίο κατηγορήθηκαν 2 πακιστανοί. Το ΛΑΟΣ, το οποίο διατηρεί γραφεία στην πλατεία Αγ. Νικολάου στη Νίκαια, φρόντισε για την μεγαλύτερη δυνατή διάδοση του γεγονότος, τόσο στην περιοχή όσο και ευρύτερα, διανθισμένη με την ακροδεξιά του επιχειρηματολογία. Εννοείται ότι ένας βιασμός, από όποιον κι αν διαπράττεται, αποτελεί απεχθές γεγονός το οποίο πρέπει να απαντηθεί με τον σκληρότερο τρόπο. Ο βιασμός, ωστόσο, διαπράττεται από άτομα κι όχι από φυλές, υπόκειται σε ατομικές ευθύνες κι όχι συλλογικές στη βάση της καταγωγής ή του χρώματος του δέρματος. Κι έτσι εμφανίζεται το φαινόμενο άνθρωποι, οι οποίοι προσπερνούν αδιάφορα σχεδόν καθημερινές ειδήσεις για βιασμούς και κακοποιήσεις γυναικών από ντόπια αρσενικά, να διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους όταν ένας βιασμός διαπράττεται από μετανάστη, να εξοργίζονται δηλαδή επιλεκτικά ανάλογα με την καταγωγή του βιαστή. Αν αυτό δεν είναι ρατσισμός, τότε τι είναι;
Οι παρέες που επιτίθενται με ξύλα, πέτρες και κράνη, αποτελούνται κυρίως από νεολαίους εφηβικής και μετεφηβικής ηλικίας. Σε μία μάλιστα περίπτωση υπήρξε και μαχαίρωμα μεταναστών από 2 νεαρούς έλληνες, τον Γιάννη Μητσόπουλο και τον Χαράλαμπο Χατζηανδρέου. Είναι όμως βέβαιο πως από πίσω βρίσκονται και άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (όπως και οι δύο τραμπούκοι τους οποίους διαπομπεύουμε), προφανώς και οργανωμένοι νεοναζί.
Όλες αυτές οι συμμορίες όμως, είτε συνειδητά είτε μέσα σε μια ιδεολογική σύγχυση, επιτελούν έναν ρόλο: το μακρύ χέρι του κράτους. Το ελληνικό κράτος εγκρίνει και συμμετέχει σε όλους τους πόλεμους που κηρύττει ο δυτικός κόσμος σε χώρες της κεντρικής ασίας και της αφρικής. Οι άνθρωποι ξεριζώνονται από όλα αυτά τα μέρη και μεταναστεύουν για να επιβιώσουν. Καθώς η ελλάδα αποτελεί πύλη προς την ευρώπη οι μετανάστες πνίγονται και σκοτώνονται στα σύνορα, φυλακίζονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, παγιδεύονται στην ενδοχώρα, και το όνειρο από εφιάλτης γίνεται κόλαση. Το ελληνικό κράτος, με τη βοήθεια των μέσων μαζικής ενημέρωσης, διαχειρίζεται τη δυστυχία των μεταναστών με σκοπό να αποτελέσουν τον αποδιοπομαπίο τράγο όλων των δεινών. Ακριβώς σε αυτό το σημείο εμφανίζονται οι συμμορίες των φασιστοειδών για να παίξουν τον ρόλο του πυροκροτητή. Το κράτος και τα αφεντικά που ευθύνονται για την «κρίση» μπορούν ανενόχλητα να συνεχίσουν την λεηλασία των ζωών μας με διάφορα Μνημόνια, τη στιγμή που εμείς θα πολεμάμε τους μετανάστες, τους ανθρώπους-σκιές, θα πολεμάμε τους ίδιους μας τους εαυτούς όπως θα μας καταντήσουν λίγα χρόνια αργότερα.
Πώς μπορεί, όμως, να ξεχαστεί τί είναι η Νίκαια, ο Κορυδαλλός, η Αγία Βαρβάρα; Μήπως δεν ξεκίνησαν ως τεράστιες παραγκουπόλεις εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων από τη Μικρά Ασία; Μήπως δεν χτίστηκαν στο μεσοπόλεμο από εκατοντάδες χιλιάδες εσωτερικούς μετανάστες εργάτες αλλά και αντάρτες στο μετεμφυλιακό κράτος; Και σε όλη αυτή την περίοδο, φυσικά, οι γειτονιές αυτές χόρτασαν ρατσισμό και ξενοφοβία από τους χωροφύλακες, τους τραμπούκους παρακρατικούς και τους λίγους προγενέστερους κατοίκους…
Να’ μαστε λοιπόν και πάλι. Με το κράτος να επιτίθεται στην μνήμη και με την αριστερά παραδόπιστη να χάνεται μέσα στην φτηνή της ματαιοδοξία, προσπαθούν να φτιάξουν μια κοινωνία αφελή και υποταγμένη. Θέλουν να καθαρίσουν το παλιό αίμα για να αρχίσει να τρέχει το καινούργιο. Και όταν τρέχει το αίμα κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει αν είναι μικρασιάτη, τσιγγάνου ή πακιστανού. Η ιστορία, όμως, δεν γράφεται στις οθόνες της τηλεόρασης αλλά στους δρόμους. Οι απαντήσεις μας στη νέα τυραννία και τις συμμορίες της πρέπει να είναι αδυσώπητη. Σε όλα τα επίπεδα. Από τα σύμβολα μέχρι και τις δομές της χωρίς πλαστούς διαχωρισμούς, με αλληλεγγύη, αμοιβαιότητα, εξεγερσιακή ευαισθησία και αποφασιστικότητα.
Είμαστε ακόμη στην αρχή…

Αναδημοσίευση από σινιάλο

Συγκέντρωση αλληλεγγύης Σάββατο 16/4 Πλ. Συντάγματος

2011-04-15T09:54:00.001+03:00

Παρέμβαση στο κρατικό νοσοκομείο της Νίκαιας

2011-04-11T15:40:00.000+03:00

Το Σάββατο 9/4 το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε παρέμβαση για την ελεύθερη πρόσβαση στο κρατικό νοσοκομείο της Νίκαιας, κατά την διάρκεια εφημερίας του νοσοκομείου από μια συνέλευση ατόμων και αυτοοργανομένων εγχειρημάτων από τις περιοχές του Πειραιά και της δυτικής Αθήνας μαζί με τους γιατρούς από την συνέλευση για την υγεία .

Στο νοσοκομείο βρεθήκαμε περισσότεροι από 60 άνθρωποι. Πραγματοποιήθηκε αποκλεισμός των ταμείων ώστε κανείς να μην πληρώσει το σχετικό αντίτιμο για τις υπηρεσίες του νοσοκομείου ενώ ενημερώθηκαν οι γιατροί και τα εργαστήρια να δέχονται τους ασθενείς χωρίς τις αποδείξεις πληρωμής.

Μοιράστηκαν 3000 χιλιάδες κείμενα στους "επισκέπτες" του νοσοκομείου και τους συνοδούς τους , στο προσωπικό και στους θαλάμους ασθενών . Ομάδα συντρόφων προχώρησε σε μοίρασμα κειμένων στην λαϊκή της Νίκαιας ενημερώνοντας τον κόσμο που βρισκόταν εκεί για την παρέμβαση που γινόταν στο νοσοκομείο εκείνη την στιγμή .

Το κείμενο της συνέλευσης σε μορφή PDF

Αφίσα αλληλεγγύης για τον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας

2011-04-08T15:20:00.002+03:00

Η αφίσα που κολλιέται στις Περιοχές του Πειραιά απο την συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και δράσης Περάματος, Κερατσινίου, Νίκαιας, Κορυδαλλού, Πειραιά στα πλαίσια της αντιπληροφόρησης σχετικά με τον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι της Κερατέας ενάντια στην κατασκευή ΧΥΤΑ στην περιοχή.

Την Πέμπτη 31/03 , στις 8:00μμ , στο ρεσάλτο , η συνέλευση των περιοχών μας

2011-03-31T16:41:00.000+03:00

Την Πέμπτη 31/3, στις 8:00μμ, θα πραγματοποιηθεί στο Ρεσάλτο η "συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και δράσης Περάματος, Κερατσινίου, Νίκαιας, Κορυδαλλού, Πειραιά", με θέματα :
-συζήτηση για τη συνδιοργάνωση (μαζί με άλλα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα των περιοχών μας) τοπικής παρέμβασης για την ελεύθερη πρόσβαση στις εφημερίες και στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων ενάντια στα χαράτσια και τον κοινωνικό αποκλεισμό,
-και ότι άλλο τεθεί...
Η συνέλευση είναι ανοιχτή, πραγματοποιείται κάθε δύο βδομάδες και καλεί για γνωριμία και δράση, όσους και όσες ενδιαφέρονται να αγωνιστούν ακηδεμόνευτα και αδιαμεσολάβητα ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, μακριά από κόμματα, δημοτικές παρατάξεις, συνδικαλιστικές ηγεσίες και ΜΜΕ.

σινιάλο αλληλεγγύης στους κατοίκους της κερατέας…

2011-03-30T09:25:00.000+03:00

100 περίπου άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στις 21:00 στην πλατεία Εσταυρωμένου στο Αιγάλεω σε ένδειξη αλληλεγγύης στον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας αλλά και σαν μια πρώτη απάντηση στην σημερινή κατοχική παρουσία 3.000 αστυνομικών στην περιοχή. Στήθηκε μικροφωνική, αναρτήθηκαν πανώ και διαβάστηκαν κείμενα αλληλεγγύης.

Στις 22:00 ο κόσμος κατέβηκε στο δρόμο και μέσω της Ιεράς Οδού πορεύτηκε προς τη Διεύθυνση Πολεοδομίας της Νομαρχίας όπου βρίσκεται στο ύψος της πλ. Δαβάκη. Γράφτηκαν συνθήματα στην πρόσοψη του κτιρίου και έπειτα η πορεία επέστρεψε και πάλι μέσω της Ιεράς Οδού στο σταθμό του Μετρό στο Αιγάλεω όπου και διαλύθηκε. Στη διαδρομή γράφτηκαν συνθήματα αλλήλεγγύης σε τράπεζες ενώ κατά την επιστροφή στήθηκαν φλεγόμενοι κάδοι σκουπιδιών στη διασταύρωση της Ιεράς Οδού & Θηβών.

Η σημερινή πορεία ήταν μια πρώτη αντανακλαστική απάντηση στην γενικευμένη επίθεση των κατοχικών δυνάμεων της Δημοκρατίας ενάντια στους κατοίκους της Κερατέας. Έπεται συνέχεια…

Αναδημοσίευση απο σινιάλο

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟ ΣΙΜΟ ΣΕΙΣΙΔΗ

2011-03-29T14:46:00.002+03:00

Σχετικά κείμενα για την υπόθεση : 1 , 2

Μέσα στην παρέλαση γεννιέται ο φασισμός

2011-03-25T04:40:00.002+02:00

Το κείμενο της συνέλευσης για τις εθνικές γιορτές και τις παρελάσεις ...

Για την παρέμβαση που πραγματοποιήθηκε στα λεωφορία του Περάματος 17/3/11

2011-03-17T09:52:00.007+02:00

Σήμερα, Πέμπτη 17/3, νωρίς το πρωί βρεθήκαμε στο τέρμα των λεωφορείων στο Πέραμα.

Εκεί μοιράστηκε το κείμενο της συνέλευσης, που αφορά την φερόμενη ως αναδιάρθρωση των μέσων μεταφοράς που επηρεάζουν εργαζομένους και επιβατικό κοινό, με κυρίαρχο πρόταγμα αυτό της ελεύθερης μετακίνησης σε όλα τα μέσα. Μοιράστηκαν κάποιες εκατοντάδες κείμενα στο συγκεκριμένο σημείο και μετά μπήκαμε και σε λεωφορεία που κατευθύνονται προς Πειραιά και Αθήνα όπου συνεχίστηκε το μοίρασμα κειμένων και κολλήθηκαν αυτοκόλλητα, σχετικά με την μη ακύρωση εισιτηρίων, στις σχισμές των ακυρωτικών μηχανημάτων .

Η ανταπόκριση από τους επιβάτες και από τους οδηγούς ήταν πολύ θετική .

Συνεχίζουμε τις δράσεις μας στο θέμα των μέσων μεταφοράς όλοι μαζί συλλογικά προτάσοντας κοινωνική ανυπακοή και κοινωνική στάση πληρωμών .

Το κείμενο που μοιράστηκε

Συγκέντρωση για την ελεύθερη μετακίνηση στα μέσα μαζικής μεταφοράς, Σάββατο 19/3, 11:00πμ, στον ηλεκτρικό σταθμό Πειραιά

2011-03-16T23:33:00.003+02:00

Την Πέμπτη 17/3, στις 8:00μμ, στο Ρεσάλτο, η συνέλευση των περιοχών μας

2011-03-16T23:31:00.002+02:00

Την Πέμπτη 17/3, στις 8:00μμ, θα πραγματοποιηθεί στο Ρεσάλτο η "συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και δράσης Περάματος, Κερατσινίου, Νίκαιας, Κορυδαλλού, Πειραιά", με θέματα:
-πρακτικά ζητήματα για τις συλλογικές κουζίνες στις 20 & 27 Μάρτη και για την συγκέντρωση-παρέμβαση για την ελεύθερη μετακίνηση στα μέσα μαζικής μεταφοράς το Σάββατο 19/3, 11πμ, στον σταθμό ΗΣΑΠ του Πειραιά,
-συζήτηση για τη συνδιοργάνωση (μαζί με άλλα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα των περιοχών μας) τοπικής παρέμβασης για την ελεύθερη πρόσβαση στις εφημερίες και στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων ενάντια στα χαράτσια και τον κοινωνικό αποκλεισμό,
-και ότι άλλο τεθεί...
Η συνέλευση είναι ανοιχτή, πραγματοποιείται κάθε δύο βδομάδες και καλεί για γνωριμία και δράση, όσους και όσες ενδιαφέρονται να αγωνιστούν ακηδεμόνευτα και αδιαμεσολάβητα ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, μακριά από κόμματα, δημοτικές παρατάξεις, συνδικαλιστικές ηγεσίες και ΜΜΕ.

Οι συλλογικές κουζίνες του Μάρτη θα έχουν χαρακτήρα οικονομικής ενίσχυσης για τις υπέρογκες εγγύησεις 4 αλληλέγγυων στο Ηράκλειο Κρήτης, στις κινητοποιήσεις που ακολούθησαν την αστυνομική εισβολή και εκκένωση της μεταδεκεμβριανής κατάληψης ΠΙΚΠΑ στην πόλη. Το σύνολο των εγγυήσεων ανέρχεται σε 45.000 ευρώ.

Οι επαναστάτες όταν πεθαίνουν δε χάνονται...

2011-03-10T02:02:00.004+02:00

Να πεθαίνουμε έτσι,

όπως παλιά τον είδα να πεθαίνει

-ζωηρός και βαθύς,

ένας χορευτής μέσα στη μάχη-,

ο πιο χαρούμενος απ’ όλους τους πολεμιστές,

ο σοβαρότερος απ’ όλους τους νικητές,

σκληρός, στοχαστικός, προβλεπτικός,

-τρέμοντας που νικούσε,

αλαλάζοντας που, πεθαίνοντας, νικούσε-

προστάζοντας την ώρα που πέθαινε,

-και πρόσταξε να τον αφανίσουν…

Να πεθαίνουμε έτσι,

όπως παλιά τον είδα να πεθαίνει:

νικώντας, αφανίζοντας…

Φ.Νίτσε

Στη μνήμη του αναρχικού συντρόφου, μέλους του Επαναστατικού Αγώνα

Λάμπρου Φούντα

που έπεσε μαχόμενος μετά από ένοπλη συμπλοκή με μπάτσους

στις 10 Μάρτη 2010 στη Δάφνη.

Κι αν κύλησαν δάκρυα,

ο πόνος έγινε οργή

που όπλισε τις επιθυμίες μας

κι ο νους προστάζει: μπροστά

και η καρδια απαντά: μπροστά- πάντα μπροστά...

ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΛΑΜΠΡΟ ΦΟΥΝΤΑ

Πρωτοβουλία απ' τη συνέλευση DeStato

Πορεία για τον Άρη Σειρηνίδη

2011-03-03T11:03:00.000+02:00

Οικονομική κρίση και καταστολή

2011-03-02T10:19:00.006+02:00

Το κείμενο της συνέλευσης που μοιράζεται, από το Σάββατο 26/2, στις γειτονιές του Περάματος .

Το κείμενο σε μορφή PDF

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΣΤΟ ΠΕΡΑΜΑ

2011-03-01T01:20:00.002+02:00

Tην Τετάρτη 16/2 στο δημοτικό συμβούλιο του δήμου Περάματος μπήκε θέμα σχετικό με τις συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολικών μονάδων που προτίθεται να εφαρμόσει το Υπουργείο Παιδείας στο Πέραμα καθώς και ερώτηση που αφορά τα χρήματα που οφείλουν οι προηγούμενες δημοτικές αρχές (άρα και η τωρινή) στις σχολικές επιτροπές.

Το λόγο πήραν ο πρόεδρος του συλλόγου δασκάλων - νηπιαγωγών Κερατσινίου - Περάματος, ένας εκπρόσωπος της ΕΛΜΕ Πειραιά καθώς και τρεις γονείς αντιπρόσωποι συλλόγων γονέων.

Κατά τη διάρκεια των τοποθετήσεων ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου ήταν εριστικός και ειρωνικός ενώ πολύ συχνά διέκοπτε τους ομιλούντες προσπαθώντας να τους εμποδίσει να ολοκληρώσουν το λόγο τους φωνάζοντας και χειρονομώντας.

Ο πρόεδρος του συλλόγου δασκάλων και νηπιαγωγών ζήτησε να πάρει ξεκάθαρη πολιτική θέση η δημοτική αρχή με ψήφισμα στο θέμα των συγχωνεύσεων – καταργήσεων σχολείων και ενώ όλοι συμφωνούσαν και καταδίκαζαν τις συγχωνεύσεις – καταργήσεις παραλίγο να αναβαλλόταν η ψήφιση αν δεν επενέβαιναν οι δάσκαλοι οι οποίοι ζήτησαν να ληφθεί άμεσα απόφαση.

Στη συνέχεια ρώτησε πότε θα δοθεί η τρίτη δόση των λειτουργικών δαπανών του έτους 2010, που φτάνει τα 128.000 ευρώ, που οφείλεται στα σχολεία από την προηγούμενη δημοτική αρχή αλλά και συνολικά τα χρήματα που οφείλονται από τις τρεις τελευταίες δημοτικές αρχές που ανέρχονται στα 300.000 ευρώ. Τα χρήματα αυτά που προορίζονται αποκλειστικά για τις ανάγκες των σχολείων, έχουν μπει στα ταμεία του δήμου και έχουν χρησιμοποιηθεί για άλλους σκοπούς που δεν έχουν σχέση με την εκπαίδευση. Κατήγγειλε την προηγούμενη δημοτική αρχή η οποία διέθεσε τα χρήματα των σχολείων για άλλους σκοπούς καθώς και τη σημερινή δημοτική αρχή γιατί δε δεσμεύεται να αποδώσει στα σχολεία τα χρήματα που τους οφείλει. Οι τόνοι ανέβηκαν ακόμα περισσότερο όταν κατήγγειλε τον αντιδήμαρχο παιδείας Ψαρρά ότι όταν, στο 2ο Δημοτικό Σχολείο το πετρέλαιο τελείωσε εν ώρα μαθήματος και εν μέσω παγωνιάς, η σχολική επιτροπή του ζήτησε άμεσα χρήματα για να βάλει πετρέλαιο, εκείνος τους απάντησε πως «λεφτά δεν υπάρχουν αλλά να μη στεναχωριούνται γιατί αύριο θα έχει λιακάδα.»

Αφού οι εκπρόσωποι δασκάλων, καθηγητών και γονέων κατέθεσαν τις θέσεις τους, μετά κόπων και βασάνων, το λόγο πήραν οι νυν και οι πρώην δημοτικοί «άρχοντες» της πόλης. Στις τοποθετήσεις τους ο ένας έριχνε τις ευθύνες στους άλλους, με ψεύδη εκατέρωθεν, με αποτέλεσμα ο νυν δήμαρχος ουσιαστικά να αρνείται να αποδώσει τα οφειλόμενα προηγούμενων ετών στις σχολικές επιτροπές λες και οι δημοτικές αρχές μιας πόλης δεν αποτελούν συνέχεια η μια της άλλης παρά είναι το αποτέλεσμα παρθενογένεσης. Η αυθαίρετη και αντιεκαπιδευτική αυτή επιλογή του δήμου να μην αποδώσει τα χρήματα ως όφειλε στα σχολεία, δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο τη σχολική καθημερινότητα. Ο δε πρώην δήμαρχος Γλύκας έδωσε ουσιαστικά άφεση αμαρτιών στον εαυτό του κάνοντας την «αυτοκριτική» του, με τα σωστά και τα λάθη του, όπως είπε. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως ενώ όλη η αυτή η κουβέντα αφορούσε θέματα παιδείας ο αρμόδιος αντιδήμαρχος δεν τόλμησε να αρθρώσει λέξη και δεν πήρε το λόγο σε κανένα σημείο της συζήτησης.

Τρίτη 1 Μάρτη στη 1:30 μ.μ.: Συγκέντρωση στη Πλατεία Ηρώων και πορεία διαμαρτυρίας στο δημαρχείο Περάματος.

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΧΑΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ – ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ

ΜΕ ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΣΤΟΥΣ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΑΡΑΒΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

2011-02-19T09:54:00.003+02:00

Τους τελευταίους δύο μήνες οι καταπιεσμένοι του αραβικού κόσμου εξεγείρονται, ζητώντας πολιτικές ελευθερίες, μόρφωση και εξάλειψη της φτώχειας και της εξαθλίωσης που επιβάλλουν τα μοναρχικά-δικτατορικά καθεστώτα και οι οικονομικές ελίτ που αρπάζουν τον παραγόμενο κοινωνικό πλούτο. Οι εξεγέρσεις που μεταδίδονται από χώρα σε χώρα με τη μορφή ντόμινο, τρομάζουν τους κυρίαρχους σε όλο τον πλανήτη, που βλέπουν σαν εφιάλτη, στις τρέχουσες συνθήκες της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και της εντεινόμενης καταπίεσης, την πιθανότητα εξάπλωσης των κοινωνικών εκρήξεων-εξεγέρσεων σε κάθε γωνιά της γης.

Με το βλέμμα στην Αλγερία, στην Τυνησία, στην Αίγυπτο, στο Μπαχρέϊν, στην Υεμένη, στην Λιβύη, στο Ομάν, στο Ιράκ, στην Ιορδανία, στην .......................

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011 : Γενική απεργία και πορεία ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο, ενάντια στη λεηλασία των ζωών μας.
Συγκέντρωση στο Μουσείο στις 11:00.

Αλληλεγγύη στους εξεγερμένους του αραβικού κόσμου.

ΜΗΝΥΜΑ-ΚΑΛΕΣΜΑ

2011-02-17T18:40:00.001+02:00

ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ 250 ΑΠΕΡΓΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ΠΡΟΣ ΣΤΙΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΕΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΑΤΟΜΑ

Εμείς οι απεργοί πείνας από την συνέλευσή μας της 22ης μέρας απεργίας, καλούμε σε κινητοποίηση, την Παρασκευή 18/2, το απόγευμα στις 5:00μμ. Θα θέλαμε να γίνει η συγκέντρωση δίπλα μας, στην πλατεία του Μουσείου και η πορεία να κατευθυνθεί στο Υπουργείο Εσωτερικών, εκεί που βρίσκονται οι υπεύθυνοι για την εκμετάλλευση που δεχόμαστε τόσα χρόνια, αυτοί που τώρα με την αδιαλλαξία τους θα μας στείλουν σε λίγες μέρες στο θάνατο. Καλούμε κάθε αλληλέγγυο άνθρωπο να ανταποκριθεί στο κάλεσμά μας και κάθε αλληλέγγυα συλλογικότητα να το μεταφέρει με την σειρά της στη δημόσια ζωή. Όλοι και όλες να βαδίσουν και να φωνάξουν ενωμένοι, για την νίκη του αγώνα μας, για την δικαίωση όσων τον πίστεψαν, για να παύσει η εκμετάλλευση και η βαρβαρότητα. Παρόλο που δεν θα βρισκόμαστε ανάμεσά σας, θα είναι όμως το μυαλό και η ψυχή μας δίπλα σας, διότι αυτά ακόμα είναι ακμαία. Την νίκη θα την φέρουν η ενότητα και η πίστη σε αυτήν.

Αθήνα, Πατησίων και Ηπείρου,
15 Φλεβάρη 2011

Πέμπτη 17 Φλεβάρη, 8:00μμ, στο Ρεσάλτο, η συνέλευση των περιοχών μας

2011-02-17T16:28:00.000+02:00

Την Πέμπτη 17/2, στις 8:00μμ, θα πραγματοποιηθεί στο Ρεσάλτο η "συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και δράσης Περάματος, Κερατσινίου, Νίκαιας, Κορυδαλλού, Πειραιά", με θέματα:
-πρακτικά ζητήματα για τη συλλογική κουζίνα των Κυριακών 20 & 27 Φλεβάρη
-επόμενες παρεμβάσεις για την ελεύθερη μετακίνηση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και για την ελεύθερη πρόσβαση στις εφημερίες και στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων ενάντια στα χαράτσια και τον κοινωνικό αποκλεισμό
-συμμετοχή μας σε κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας μετανάστες εργάτες
-και ότι άλλο τεθεί...
Η συνέλευση είναι ανοιχτή, πραγματοποιείται κάθε δύο βδομάδες και καλεί για γνωριμία και δράση, όσους και όσες ενδιαφέρονται να αγωνιστούν ακηδεμόνευτα και αδιαμεσολάβητα ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, μακριά από κόμματα, δημοτικές παρατάξεις, συνδικαλιστικές ηγεσίες και ΜΜΕ.

Συλλογική κουζίνα τις κυριακές 20 & 27 Φλεβάρη στο ρεσάλτο

2011-02-15T14:32:00.005+02:00

Από τη "συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης & δράσης περάματος, κερατσινίου, νίκαιας, κορυδαλλού, πειραιά".
Μαζευόμαστε από τις 12, φτιάχνουμε καφέ, γνωριζόμαστε, συζητάμε, διαβάζουμε εφημερίδες, προετοιμάζουμε τα φαγητά, μαγειρεύουμε και τρώμε μαζί κατά τις 4. Και συνεχίζουμε για όσο τραβάει το κέφι μας και η συντροφιά, χωρίς να ξεχνάμε ότι όποιος/α τελειώνει το φαγητό πλένει και το πιατάκι, το ποτήρι, το πιρούνι και το κουτάλι του/της.
Συνεισφορές σε υλικά ή φαγητά ευπρόσδεκτες αλλά περισσότερο ευπρόσδεκτη η καλή διάθεση και η παρέα.

το κείμενο για την συλλογική κουζίνα

Αφίσα για τα μέσα μαζικής μεταφοράς

2011-02-15T14:30:00.000+02:00

Από την συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης & δράσης περάματος, κερατσινίου, νίκαιας, κορυδαλλού, πειραιά που κολλιέται στις περιοχές μας ...

Το κείμενο της συνέλευσης που μοιραζόταν κατα την διάρκεια της παρέμβασης που πραγματοποιήθηκε στον ηλεκτρικό σταθμό του Πειραιά στις 5 Φλεβάρη .

Πορεία αλληλεγγύης στους 300 εργάτες μετανάστες απεργούς πείνας

2011-02-11T16:53:00.003+02:00

Παρασκευές στο Ρεσάλτο - Φλεβάρης 2011

2011-02-11T13:30:00.001+02:00

Παρασκευή 11/2, 8:00μμ:
ο θεσμός της οικογένειας και η συμβολή του στην ψυχική ασθένεια,
προβολή ταινίας: Bad Boy Bubby

Αναδημοσίευση απο Ρεσάλτο

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΜΜ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 8/02

2011-02-05T20:42:00.002+02:00

Στην όξυνση της επίθεσης των κυρίαρχων στις μεταφορές και σε κάθε τομέα της καθημερινής μας ζωής, αντιτάσσουμε αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση και άμεση δράση μέσα από πεδία συνεύρεσης μεταξύ εργαζομένων στα ΜΜΜ, αλληλέγγυων και επιβατών.

Εκδήλωση αλληλεγγύης την Παρασκευή 4 Φλεβάρη, στις 8:00μμ, στο Ρεσάλτο

2011-02-03T15:24:00.002+02:00

Κάτω ο φασισμός κυβερνώντων και πρυτάνεων, κράτους και κομμάτων, ΜΜΕ και ακροδεξιών.

Ενημέρωση-συζήτηση, Παρασκευή 4 Φλεβάρη, 8:00μμ, στο Ρεσάλτο.

Αναδημοσίευση από Ρεσάλτο

Για την συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης & δράσης περάματος, κερατσινίου, νίκαιας, κορυδαλλού, πειραιά

2011-02-02T10:00:00.000+02:00

Την Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί η συνέλευση των γειτονιών μας στο Ρεσάλτο , που ήταν προγραμματισμένη για την προηγούμενη Πέμπτη και αναβλήθηκε λόγω της εκκένωσης της κατειλημμένης νομικής από τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας και την μεταφορά τους στο κτήριο που βρίσκεται στην συμβολή Ηπείρου και Πατησίων .

Τα θέματα της συνέλευσης θα είναι :

-Αποτίμηση του εγχειρήματος συλλογικής κουζίνας που πραγματοποιήθηκε (Κυριακές 23 / 1 και 30 / 1 ) και συζήτηση για την επόμενη .

-Έκδοση αφίσας-κειμένου και οργάνωση παρεμβάσεων για τις αυξήσεις στις τιμές των εισιτηρίων και γενικότερα για το ζήτημα των μέσων μαζικής μεταφοράς .

-Και ότι άλλο τεθεί ...

Η συνέλευση είναι ανοιχτή, πραγματοποιείται κάθε δύο βδομάδες και καλεί για γνωριμία και δράση, όσους και όσες ενδιαφέρονται να αγωνιστούν ακηδεμόνευτα και αδιαμεσολάβητα ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας, μακριά από κόμματα, δημοτικές παρατάξεις, συνδικαλιστικές ηγεσίες και ΜΜΕ.

Περί της φιλοξενίας των μεταναστών απεργών πείνας...

2011-02-01T01:28:00.000+02:00

Την Κυριακή 23 Ιανουαρίου, 287 μετανάστες εργάτες από τις αραβόφωνες χώρες Β. Αφρικής έρχονται από τα Χανιά και ξεκινάνε μία σκληρή και αποφασιστική απεργία πείνας με στόχο τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών· 237 στην Νομική Αθηνών και 50 στο εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης. 287 άτομα που αποφασίζουν απεργία διαρκείας, διεκδικώντας πρόσωπο, όνομα και υλική υπόσταση, ως «αόρατοι» και «μαύροι εργάτες» προκαλώντας κύματα αντιδράσεων. Βουλευτές, δημοσιογράφοι, ειδικοί επί του θέματος και αρπακτικά όλων των ειδών βγήκαν στα media να υποδαυλίσουν τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας, δίνοντας πάτημα και στις πιο ακροδεξιές απολήξεις τους. Ήδη από την πρώτη μέρα αρχίζει η μετάθεση ευθυνών μεταξύ κράτους και πανεπιστημίου για το ποιος θα αναλάβει την λύση του «προβλήματος». Και η μοναδική λύση που βρέθηκε να εμπεριέχει και τους δυο ήταν αυτή της καταστολής και της άρσης του ασύλου. Το απόγευμα της πέμπτης 27/1, σε ένα παιχνίδι επίδειξης δύναμης, κλούβες μαζί με εκατοντάδες μπάτσους περικυκλώνουν τη νομική και κλείνουν όλους τους δρόμους τριγύρω, δημιουργώντας μια ζώνη που απέκλειε την προσέγγιση κάθε αλληλέγγυου. Οι διαπραγματεύσεις διαμεσολαβούνται από όλα εκείνα τα «προοδευτικά» κομμάτια του κοινοβουλευτισμού που παραδοσιακά επιδίδονται σε τέτοιους χειρισμούς και ο διάλογος που στήνεται είναι ανάμεσα στο σκληρό αλλά δίκαιο κράτος και την ανθρωπιστική αριστερά. Και μάλιστα σε ένα πλαίσιο αρκούντως δημοκρατικό, ώστε να συμπεριλαμβάνει υψηλά ιστάμενα πρόσωπα, ΜΚΟ και ένα ιδιώτη. Το αποτέλεσμα είναι ίδιο με το αρχικό τελεσίγραφο: «ή βγαίνετε ή μπαίνουμε», με την απειλή της μεταφοράς τους σε διαφορετικά κέντρα κράτησης και διάσπασης του αγώνα τους. Και εν τέλει οι μετανάστες «βγαίνουν» και το άσυλο καταλύεται «χωρίς τη χρήση βίας», δια της αποχώρησής τους, δίνοντας την εντύπωση πως η λύση βρέθηκε και είναι ιδανική …

Ένα διατηρητέο, στη συμβολή Ηπείρου και Πατησίων, ένα αρχοντικό που ο ίδιος ο πρύτανης, όπως δήλωσε ανερυθρίαστα, «θα ντρεπόταν να βαδίσει» εντός του, ένας μη δημόσιος χώρος που νοικιάστηκε από το κράτος, υπό την επίβλεψη ενός ιδιώτη και με τον εκβιασμό της διασφάλισης των δικαιωμάτων του δεν θα μπορούσε να ήταν παρά μια εκδοχή μιας προβληματικής λύσης. Μόνο που στο «παλατάκι» απεργοί και αλληλέγγυοι βρέθηκαν μπροστά σε μια ακόμη κατάσταση απαγορευτική για τον αγώνα τους. Οι χώροι που παραχωρούνται είναι το υπόγειο και ένα μικρό κομμάτι του ισογείου και του πρώτου, ενώ ο δεύτερος όροφος παραμένει κλειστός, όπου αναπαύονται ελάχιστες πολύτιμες πολυθρόνες και φωτιστικά. Υπό συνθήκες κρύου και βροχής ένα τμήμα των εξαντλημένων απεργών στρώνει να κοιμηθεί στο λασπωμένο γκαζόν που ως ύψιστο σημάδι πολιτισμού περιβάλλει το «παλατάκι». Η απαράδεκτη αυτή συνθήκη για 108 από τους απεργούς, οδήγησε στην αντανακλαστική απόφαση να φιλοξενηθούν στο κατειλημμένο κτίριο της Πατησίων και Σκαραμαγκά για 2 μέρες μέχρι να στηθούν σκηνές που θα τους στεγάσουν όλους αν και η κατάληψη δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις που οι ίδιοι οι μετανάστες έχουν θέσει εξ’ αρχής για τον αγώνα τους. Αρχικά λόγω του γεγονότος ότι έχει συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά και οι απεργοί πείνας δεν θέλουν να ταυτιστούν με κανένα πολιτικό χώρο και επίσης διότι δεν ανταποκρινόταν στο αίτημά τους για τη μη διάσπαση της ενότητάς τους. Τέλος, αν και οι υποδομές της κατάληψης δεν επαρκούν για τη στέγαση τόσων ατόμων, παρόλα αυτά με αυτό τον τρόπο ικανοποιήσαμε μια φασίζουσα μερίδα της κοινής γνώμης και τους πήραμε σπίτι μας δηλώνοντας και με αυτό τον τρόπο την αλληλεγγύη μας σε ένα αγώνα που μας αφορά όλους.

Ενάντια στον κατακερματισμό των αγώνων, είμαστε δίπλα στους 287 απεργούς πείνας γιατί για μας δεν είναι ξένοι, αλλά κομμάτι των καταπιεσμένων όπως και εμείς.

Κατάληψη Πατησίων 61 & Σκαραμαγκά

http://pat61.squat.gr/

Για την πορεία στην Ηγουμενίτσα 29/01/11

2011-01-31T15:00:00.002+02:00

Σήμερα, 29 Γενάρη, η Ηγουμενίτσα ήταν μια πόλη κατεχόμενη. Αστυνομικές δυνάμεις κάθε είδους (ματ, ασφαλίτες και λιμενικοί) κατέκλυσαν τους δρόμους. Η αιτία αυτής της ιδιότυπης κατοχής ήταν η πανελλαδική πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες που καλέστηκε με πρωτοβουλία ντόπιων συντρόφων.

Η περιοχή της Ηγουμενίτσας εδώ και αρκετό καιρό, έχει γίνει ένα από τα επίκεντρα της αντιμεταναστευτικής πολιτικής του ελληνικού κράτους. Ένα “γεωγραφικό” διακύβευμα για την Ευρώπη – Φρούριο: τα ανθρωποκυνηγητά, οι αποκλεισμοί, ο ρατσισμός, τα άτυπα και θεσμισμένα απαρτχάιντ γεννάνε όχι μόνο το ξεσάλωμα των αστυνομικών και λιμενικών δυνάμεων πάνω στους “παράνομους” φτωχοδιαβόλους αλλά και οπλίζουν τα χέρια ελληνόψυχων ντόπιων φασιστών.

Από την έναρξη της πορείας δεχθήκαμε την προκλητική πίεση των δυνάμεων καταστολής που είχαν κινητοποιήσει έναν ολόκληρο δημοκρατικό στρατό για να επιβάλλουν τον τρόμο στην τοπική κοινωνία και για να αποτρέψουν την προσέγγιση των αλληλέγγυων στον υπαίθριο καταυλισμό όπου διαμένουν εκατοντάδες μετανάστες. Όμως οι απόπειρες της δημοκρατίας να επιβάλλουν την σιωπή στην τοπική κοινωνία (ιδιαίτερα μετά τα πρόσφατα τοπικά περιστατικά θανάτων και τραυματισμών μεταναστών από τα χέρια μπατσών και από τις σφαίρες γνωστού ντόπιου φασίστα) σημαδεύτηκαν με αποτυχία.

Η σημερινή πορεία αλληλεγγύης στους μετανάστες διέσχισε όλους τους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Κατά τη διάρκεια της οποίας φωνάχθηκαν συνθήματα και μοιράστηκαν εκατοντάδες κείμενα. Αρκετοί νεολαίοι και μετανάστες της πόλης ενσωματώθηκαν στην πορεία μέχρι τον υπαίθριο καταυλισμό των μεταναστών όπου εξελίχθηκαν συγκινητικές στιγμές αλληλεγγύης. Δεκάδες μετανάστες του καταυλισμού στη θέα της πορείας, κινήθηκαν προς αυτήν, ώστε να την ενισχύσουν με τη συμμετοχή τους. Στο σημείο εκείνο, τα ματ απέτρεψαν την κίνηση των μεταναστών προς τη πορεία, προχωρώντας στη δημιουργία φραγμού, γεγονός που προκάλεσε αρκετή ένταση. Ύστερα από την παρέμβαση των συντρόφων της περιφρούρησης, καταφέραμε την πρόσβαση σε κάποιους μετανάστες και κατόπιν συνεχίσαμε την πορεία προς το προκαθορισμένο σημείο τερματισμού της. Λίγο πριν το τέλος της πορείας, δεχτήκαμε τη συγκροτημένη επίθεση της αστυνομίας, με δακρυγόνα, κρότου λάμψης, ξύλο, γκλομπ και κυνηγητό ως τα ΤΕΙ. Εννιά τραυματίες (εξαρθρώσεις ώμων, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, ρήξη μηνίσκου, σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις στα μάτια...) και εφτά προσαγωγές στο τοπικό Α.Τ. επέβαλαν την παραμονή μας στην πόλη ως αργά το απόγευμα για την αλληλεγγύη στους συντρόφους μας.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ - ΕΣ

Περισσότερες φωτογραφίες απο την πορεία 1 , 2

Κείμενο απο την συνέλευση των 300 μεταναστών απεργών πείνας

2011-01-25T15:54:00.000+02:00

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη.

Είμαστε μετανάστες και μετανάστριες από όλη την Ελλάδα. Ήρθαμε εδώ διωγμένοι από τη φτώχια, την ανεργία, τους πολέμους, τις δικτατορίες. Οι πολυεθνικές της Δύσης και οι πολιτικοί υπηρέτες τους στις πατρίδες μας, δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουμε τις ζωές μας 10 φορές για να έρθουμε μέχρι την πόρτα της Ευρώπης. Η Δύση που καταληστεύει τον τόπο μας, με το απείρως καλύτερο βιοτικό επίπεδο από εκεί, είναι για μας η μοναδική ελπίδα να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Ήρθαμε (με κανονική ή όχι είσοδο) στην Ελλάδα και δουλεύουμε για να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας. Βρισκόμαστε στην αναξιοπρέπεια και στο σκοτάδι της παρανομίας για να ωφελούνται οι εργοδότες και οι υπηρεσίες του κράτους από την άγρια εκμετάλλευση της εργασίας μας. Ζούμε από τον ιδρώτα μας και με το όνειρο κάποια στιγμή να αποκτήσουμε ίσα δικαιώματα με τους έλληνες συναδέλφους.

Το τελευταίο καιρό τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα για εμάς. Όσο κόβονται οι μισθοί και οι συντάξεις, όσο ακριβαίνουν τα πάντα, τόσο ο μετανάστης παρουσιάζεται ως φταίχτης, ως ο υπαίτιος για την εξαθλίωση και την άγρια εκμετάλλευση των ελλήνων εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών. Η προπαγάνδα φασιστικών και ρατσιστικών κομμάτων και οργανώσεων έχει πλέον γίνει η επίσημη γλώσσα του κράτους για το μεταναστευτικό. Η φρασεολογία τους αναπαράγεται πλέον αυτούσια από τα ΜΜΕ όταν μιλάνε για εμάς. Οι «προτάσεις» τους πλέον εξαγγέλλονται ως κυβερνητικές πολιτικές. Τείχος στον Έβρο, πλωτά στρατόπεδα και ευρωστρατός στο Αιγαίο, πογκρόμ και τάγματα εφόδου στις πόλεις, μαζικές απελάσεις. Πάνε να πείσουν τους έλληνες εργαζόμενους, πως συνιστούμε ξαφνικά απειλή για αυτούς, πως εμείς φταίμε για την πρωτοφανή επίθεση που δέχονται από τις ίδιες τους τις κυβερνήσεις.

Η απάντηση στο ψέμα και στη βαρβαρότητα πρέπει να δοθεί τώρα και θα την δώσουμε εμείς οι μετανάστες και μετανάστριες. Μπαίνουμε μπροστά με τη ζωή μας για να σταματήσουμε τώρα την αδικία σε βάρος μας. Ζητάμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών/τριών, ζητάμε ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες. Ζητάμε από τους έλληνες συναδέλφους μας εργαζομένους, από κάθε άνθρωπο που τώρα υποφέρει κι αυτός από την εκμετάλλευση του ιδρώτα του, να σταθεί δίπλα μας. Να στηρίξει τον αγώνα μας, για να μην αφήσει να επικρατήσει και στο δικό του τόπο το ψέμα και η αδικία, ο φασισμός και η απολυταρχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ. Αυτό δηλαδή που έχει επικρατήσει και στις δικές μας πατρίδες και μας ανάγκασε να ξενιτευτούμε για να μπορέσουμε να ζήσουμε με αξιοπρέπεια, εμείς και τα παιδιά μας.

Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας. Τριακόσιοι (300) από εμάς ξεκινάμε Πανελλαδική Απεργία Πείνας σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 25 του Γενάρη. Βάζουμε την ζωή μας σε κίνδυνο, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν είναι ζωή αυτή για ένα αξιοπρεπή άνθρωπο. Προτιμούμε να πεθάνουμε εδώ, παρά τα παιδιά μας να ζήσουν αυτά που περάσαμε εμείς.

Ιανουάριος 2011
Η Συνέλευση των μεταναστών απεργών πείνας

ΓΙΑ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ

2011-01-21T09:53:00.005+02:00

Από πάνω

Από πάνω μου ένα κρεβάτι ......

Με πλακώνει.....

Το ίδιο χρώμα....

το ίδιο χρώμα πάντα στους γύρω μου

και προπαντός πάνω μου...

Αυτό το ίδιο μουντό, μέτριο χωρίς "ψυχή" χρώμα....

Που αναιρεί την προσωπικότητά μας

που μας κάνει ένα με τα άψυχα δίχως νόημα πράγματα.

Ένα ρομπότ..... ένα κομμάτι ξύλο γυαλισμένο κ' ωραίο....

χτυπιέται κάτω για εφέ και θόρυβο

Μάλιστα.......

Στο κάτεργο........

Και η αντίληψη να μειώνεται.....

Αναστολή ποινής........

Πιές..Λιώμα......

Μέσααα....δέκα η ώρα το διάλλειμα τέλος.

Έξι η ώρα.....

Σημαία.... ο εχθρός

Δεν είμαστε δολοφόνοι...Είμαστε στρατός....

Το βράδυ στο ποτάμι "πνιγμένοι" δύο μετανάστες

Είμαστε μια οικογένεια έτσι;

ΜΑΛΙΣΤΑ.....

Κοιμήσου...Ύπνος

Ύπνος για να μείνεις "ξύπνιος"

Ύπνος να περάσει ο καιρός

Ύπνος μήπως ονειρευτείς

Όνειρο....τέλος ποινής....όλοι πρώην φυλακισμένοι

Ύπνος και πάνω μου ένα κρεβάτι .....

Με πλακώνει.....

Μας το έστειλε συντροφός μας που είναι φαντάρος.

Καλή δύναμη σύντροφε.

Παρασκευές Γενάρη 2011, 8:00μμ, στο Ρεσάλτο

2011-01-19T11:44:00.003+02:00

Παρασκευή 21 Γενάρη για την αναδιάρθρωση στα μέσα μαζικής μεταφοράς, για την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς των εργαζομένων, τη συρρίκνωση του δικτύου συγκοινωνιών, τις αυξήσεις στα εισιτήρια και τις κάρτες, τη διερεύνηση των δυνατοτήτων κοινωνικής ανυπακοής και δράσης (με τη συμμετοχή εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς).

Αναδημοσίευση απο Ρεσάλτο

Συλλογική κουζίνα τις Κυριακές 23 & 30 Γενάρη στο Ρεσάλτο

2011-01-19T11:42:00.000+02:00

από τη "συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης & δράσης περάματος, κερατσινίου, νίκαιας, κορυδαλλού, πειραιά". Μαζευόμαστε από τις 12, φτιάχνουμε καφέ, γνωριζόμαστε, συζητάμε, διαβάζουμε εφημερίδες, προετοιμάζουμε τα φαγητά, μαγειρεύουμε και τρώμε μαζί κατά τις 4.

Για την Εξεγερσή της Τυνησίας...

2011-01-18T03:33:00.005+02:00

Στην Τυνησία, το καθεστώς του Μπεν Αλί, τραντάζεται στα μέσα Δεκέμβρη για πρώτη φορά τόσο σοβαρά τα 23 χρόνια που κυβερνά με περισσή καταπίεση και διαφθορά. Μια πρωτοφανής λαϊκή εξέγερση ξεσπά μετά την ταπεινωτική κατάσχεση της πραμμάτειας ενός νεαρού πανεπιστημιακού αποφοίτου 26 χρονών που δούλευε ως πλανόδιος πωλητής φρούτων και λαχανικών, απ’ τη δημοτική αστυνομία. Η απόπειρα αυτοκτονίας του νεαρού μικροπωλητή, σε συνδυασμό με τον θάνατο από ηλεκτροπληξία ενός 25χρονου, κι ενός 34χρονου (Houssine Ben Faleh Fahli και Lofti Guadri) στο Sidi Bouzid, έθεσαν σε κίνηση μια εκτεταμένη αμφισβήτηση του καθεστώτος.

26 Δεκέμβρη: Οργισμένες διαδηλώσεις συνεχίζονται στο Sidi Bouzid για 6η μέρα στη σειρά. Επιθέσεις σε αστυνομικούς, ένα όχημα της αστυνομίας, κρατικών και κομματικών γραφείων με μολότωφ και πέτρες. Η αστυνομία απαντά με εντατικοποίηση της χρήσης των δακρυγόνων και εκατοντάδες συλλήψεις. Λήγουν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της γενικής ένωσης εργατών και του τοπικού κυβερνήτη, καταλήγοντας στην απελευθέρωση όλων των διαδηλωτών (34 προφυλακισμένοι ως τότε), με εξαίρεση 3 για “λόγους κρατικής ασφαλείας”.
28 Δεκέμβρη: Μεγάλες διαδηλώσεις ανέργων πτυχιούχων και αλληλέγγυων προς τον λαό του Sidi Bouzid στην Τύνιδα. Συνθήματα κατά του καθεστώτος, ενάντια στην αύξηση των τιμών, και κοινωνικής δικαιοσύνης κυριαρχούν. “Αξιοπρέπεια είναι η εργασία και η ελευθερία”, στίχο του εθνικού ύμνου επαναλαμβάνουν πολλοί νέοι διαμαρτυρόμενοι για την ανεργία (πάνω από 75% των κατοίκων της χώρας είναι κάτω των 30 ετών, ενώ τα επίσημα στατιστικά για την ανεργία μεταξύ των νέων την φέρουν στο 20%).
1 Γενάρη: Οι ταραχές εξαπλώνονται σε πολλά χωριά του Sidi Bouzid μετά τον θάνατο ενός διαδηλωτή, του Chawki Hidri από πυροβολισμούς αστυνομικών στις 24 Δεκέμβρη. Μετά τους άγριους ξυλοδαρμούς συλληφθέντων, οι δικηγόροι ανταποκρίνονται σε πρόσκληση του σωματείου τους και φορούν κόκκινα περιβραχιόνα σε όλα τα δικαστήρια της χώρας, δεχόμενοι την επίθεση αστυνομικών με πολιτικά έξω από πολλά δικαστήρια.
3 Γενάρη: Κάλεσμα μέσω facebook 11.000 νέων τυνήσιων σε γενική απεργία. Μέσα σε λίγες μέρες, το “η εργασία είναι δικαίωμα” έχει δώσει τη θέση του σε συνθήματα όπως “αρκετά με τον Μπεν Αλί”, “υπουργείο εσωτερικών=υπουργείο τρομοκρατίας”, και άλλα ανοιχτά αντικυβερνητικά κι αντικατασταλτικά συνθήματα. Το καθεστώς λογοκρίνει μια πλατφόρμα blogging, μια πύλη πληροφοριών που εδρεύει στο εξωτερικό, φιλτράρει συγκεκριμμένες λέξεις-κλειδιά στο twitter, ιστοσελίδες έχουν κλειδωθεί κλπ. Στο εξωτερικό, ο αγγλοσαξονικός τύπος περιγράφει το καθεστώς ως απογυμνωμένο από πραγματική κοινωνική και πολιτική δύναμη, ενώ ο γαλλικός είναι πιο προσεχτικός στις διατυπώσεις του.
6 Γενάρη: Ένταση, απεργίες, διαδηλώσεις και συλλήψεις μετά την κηδεία του Mohamed Bouazizi. Βίαιες διαδηλώσεις στην Thala (νοτιοδυτικά της Τύνιδας) αναγκάζουν σε κλείσιμο τα σχολεία της πόλης μέχρι νεωτέρας. Συλλήψεις του ράπερ El Général και των ακτιβιστών μπλόγκερς Hamadi Kaloutchal, Slim Amamou, Azyz Ammami.
8 Γενάρη: Τουλάχιστον ένας νεκρός στις νέες διαδηλώσεις ενάντια στην ανεργία στη Thala, αναφέρει το Reuters. Οι ταραχές εξελίσσονται με απρόβλεπτο και χαοτικό τρόπο, χάρη στην απουσία παραδοσιακών οργανωτικών και θεσμικών πολιτικών δομών.
9 Γενάρη: Επέμβαση του στρατού με αποτέλεσμα τον θάνατο 5 διαδηλωτών. Τα συνδικάτα αρνούνται να καταδικάσουν το κίνημα. Τεταμένη ατμόσφαιρα. Έκρηξη στην πρεσβεία της Τυνησίας στο Seine-Saint-Dennis στο Παρίσι. Απόπειρες αυτοκτονίας κατοίκων αναφέρονται σε περιοχές όπου ο στρατός προελαύνει. Σφοδρές συγκρούσεις στη Regueb όπου η αστυνομία ανοίγει πυρ σκοτώνοντας τρεις. Απαγόρευση συναθροίσεων, στρατιωτικός νόμος και χρήση πραγματικών πυρών από στρατιωτικές δυνάμεις και παραστρατιωτικούς (τάγματα θανάτου). Στην Kalima αστυνομικοί την πέφτουν με πραγματικά πυρά σε κηδεία δολοφονημένου διαδηλωτή, κυνηγώντας τους συγγενείς και συντρόφους του, μέχρι να εγκαταλείψουν το φέρετρο πίσω. Δεν υπάρχουν στοιχεία για τον αριθμό των νεκρών. Τουλάχιστον 16 νεκροί και δεκάδες τραυματίες στην Thala. Συγκρούσεις και νεκροί διαδηλωτές σε Feriana, Meknassi, Reguab. Πυρκαγιές και πένθος παντού, καθώς ο λαός πέραν του να πλήξει ορισμένα κυβερνητικά κτήρια φαίνεται στην ουσία ανίσχυρος μπρος στα τάγματα θανάτου και τον στρατό. Ο ηγέτης της αντιπολίτευσης Chebbi κάνει λόγο για 20 νεκρούς (στην πραγματικότητα ο αριθμός ξεπερνά κατά πολύ αυτό το νούμερο -πιθανώς πολλαπλάσιος- ενώ υπάρχουν αγνωστο πόσοι αγνοούμενοι) και ζήτησε απ’ τον Μπεν Αλί κατάπαυση του πυρός. Σύμφωνα με την κυβέρνηση, οι νεκροί “είναι δύο ως πέντε, που σκοτώθηκαν ενώ η αστυνομία βρισκόταν σε αυτοάμυνα”.
10 Γενάρη: Διαδηλώσεις και ταραχές σε Bab Jdid, Bab Eljazira, Boumendil, Bab Laassel, Bardo, Mannouba, Den Den και στην πρωτεύουσα Τύνιδα. Στην Kasserine, η αστυνομία περικυκλώνει τους δικηγόρους της πόλης και τους απειλεί με τα όπλα της. Βίαιες συγκρούσεις στην Jendouba, οι εξεγερμένοι παίρνουν την πόλη στα χέρια τους, αν και η αστυνομία συνεχίζει τον πόλεμο φθοράς με πραγματικά πυρά. Η κυβέρνηση κλείνει σχολεία και πανεπιστήμια “μέχρι νεωτέρας”, καθώς αυτά είχαν μετατραπεί σε χώρους συνάντησης και οργάνωσης των εξεγερμένων.

Εστίες ταραχών στην Τυνησία
11 Γενάρη: “Ειρηνική συγκέντρωση” καλλιτεχνών και άλλων, για την απελευθέρωση των κρατουμένων της εξέγερσης. Οι μαροκινές αρχές απαγορεύουν συγκέντρωση στο Ραμπάτ υπέρ του τυνησιακού λαού. Πρώτες αναφορές για αυτομόληση στρατιωτών που έστρεψαν τα οπλα τους προς την αστυνομία, ενώ ομάδες διαδηλωτών κατέφυγαν σε καμιόνια του στρατού για να διαφύγουν από αστυνομικούς, στην Kasserine. Στην πρωτεύουσα, νεολαίοι πολιορκούν στρατόπεδα ελπίζοντας να πείσουν τους στρατιώτες να ενωθούν μαζί τους ή τουλάχιστον να αρνηθούν να τους καταστείλουν. Συγκρούσεις στα προάστεια της Τύνιδας, οι εκκλήσεις του Μπεν Αλί για ηρεμία και η εξαγγελία 300.000 νέων θέσεων εργασίας δεν φαίνεται να πιάνουν τόπο. Λεηλασίες καταστημάτων και οδοφράγματα στην πρωτεύουσα, “δεν φοβόμαστε” διακρίνεται απ’ τα συνθήματα των εξεγερμένων. Η αστυνομία επικρατεί στα δυτικά, όπου και εκτελούνται ή εξαφανίζονται δεκάδες άνθρωποι, ενώ οι εξεγερμένοι ελέγχουν το κέντρο.
12 Γενάρη: Έκρηξη στην πρεσβεία της Τυνησίας στη Βέρνη. Ο πρέσβης κάνει λόγο για “τρομοκρατική πράξη, που οφείλεται στην παραπληροφόρηση των τελευταίων ημερών για το τί συμβαίνει στην Τυνησία”. Πάνω από 50 οι νεκροί, μόνο στην Kasserine. 14χρονος διαδηλωτής σκοτώνεται από αστυνομικούς στη Sfax. 16 τουλάχιστον οι νεκροί της ημέρας, σύμφωνα με το Al-Jazeera. Κατεστραμμένα τα κεντρικά γραφεία της κυβέρνησης και τουλάχιστον δυο αστυνομικά τμήματα.
13 Γενάρη: η κυβέρνηση παίζει το τελευταίο της χαρτί, αυτό του τρόμου: ένα μέρος της αστυνομίας αποκόπτεται απ’ το επίσημο σώμα, και μετατρέπεται σε μια “πολιτοφυλακή” που παίρνει τον νόμο στα χέρια της σε πολλές πόλεις, αφήνοντας πίσω της δολοφονημένους, απαγωγές, βιασμούς, λεηλασίες περιουσιών κλπ. Το καθεστώς Μπεν Αλί έχοντας πλέον μια περιορισμένη στήριξη κυρίως στο εξωτερικό (κυρίως Γαλλία και ΗΠΑ, ενώ o Ban Ki-Moon του ΟΗΕ έκανε μια χλιαρή σύσταση για “αυτοσυγκράτηση και διάλογο”) και στην αστυνομία, ξεσπά σε ανοιχτό πόλεμο εναντίον του πληθυσμού. Στην τουριστική Corniche καίγεται μια βίλα κρατικού αξιωματούχου, και λεηλατούνται πολυτελή καταστήματα, στην Gafsa λεηλατούνται τα Carrefour, το ίδιο και στην Gabès, ενώ σε άλλες πόλεις ξεσπούν συγκρούσεις με την αστυνομία. Η αστυνομία προσπαθεί να διασφαλίσει τα τουριστικά θέρετρα (η Τυνησία είναι αγαπημένος τουριστικός προορισμός πολλών Γάλλων, με τουλάχιστον 1,5 εκ. αφίξεις τον χρόνο), οπότε εκτός από οικονομικής σημασίας (πολυτελή καταστήματα και καζίνο δίνουν τον τόνο), η κατοχή τους είναι και θέμα γοήτρου και διεθνούς αναγνώρισης των κυβερνητικών δυνάμεων. Απαγόρευση κυκλοφορίας στο κέντρο της Τύνιδος, και ταυτόχρονη σχεδόν μεταφορά των συγκρούσεων στην περιφέρεια.
14 Γενάρη: Ο πρόεδρος Μπεν Αλί, στριμωγμένος απ’ την έκταση της εξέγερσης, αποφασίζει την απελευθέρωση των συλληφθέντων και σε κυβερνητικό ανασχεδιασμό, κάτι που δε θα αποδειχτεί ικανοποιητικό και τελικά θα εγκαταλείψει τη χώρα, καταφεύγοντας τελικά στη Τζέντα της Σαουδ. Αραβίας. Οι κατασταλτικές δυνάμεις κυριεύουν το κέντρο της πρωτεύουσας, στο οποίο όμως πλέον η κίνηση είναι μηδαμινή. Το καθεστώς έχει ξεπεραστεί κι αυτό γίνεται αντιληπτό επίσης στα ψηλότερα κλιμάκια του κράτους, όπου οι διάφοροι πολιτικοί σχηματισμοί αρχίζουν να ψάχνονται για το μετά. Τεράστια αντικυβερνητική διαδήλωση στην Τύνιδα (το νούμερο 10.000 συντηρητικών πηγών -New york times- αν και υψηλό για διαδηλώσεις στην Τυνησία μάλλον απέχει ακόμα απ’ το να είναι ρεαλιστικό). Πολιορκεία των κεντρικών της αστυνομίας και του υπουργείου εσωτερικών. Τάγματα θανάτου βγαίνουν παγανιά το βράδυ στο Dowar Heshr και αλλού.
15 Γενάρη: Συμμορίες αστυνομικών και κομματικών σπέρνουν τον πανικό στο κέντρο της Τύνιδας, όπου έχει απαγορευτεί η κυκλοφορία. Περιφέρονται με οχήματα και λεηλατούν σπίτια, κακοποιούν και εκφοβίζουν ανθρώπους, που ζητούν βοήθεια απ’ το στρατό. Κηρύσσεται κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, και στρατός και αστυνομία έχουν οδηγίες να πυροβολούν όποιον δεν συμμορφώνεται με τις οδηγίες τους. Υπηρεσιακός πρωθυπουργός ο Mohammed Ghannouchi, που προκηρύσσει εκλογές σε έξη μήνες, ενώ ταυτόχρονα η βασική σελίδα στο facebook “Ben Ali ουστ” που ενημερώνονταν οι εξεγερμένοι αλλάζει σε “Ghannouchi ουστ”. 13 οι νεκροί της Τύνιδας το τελευταίο 24ωρο σύμφωνα με νοσοκομειακές πηγές. Μες την αναταραχή, μια φωτιά στις φυλακές του Monastir οδήγησε στον θάνατο 43 κρατουμένων. Στις φυλακές της Mahdia, δεκάδες έπεσαν νεκροί σε απόπειρα μαζικής δραπέτευσης ενώ πολλοί αγνοούνται έκτοτε. Μέλη της οικογένειας του Μπεν Αλί την κοπάνησαν για το Παρίσι, όπου εθεάθησαν στην Disneyland. Διαδήλωση αλληλεγγύης στην εξέγερση, στο Παρίσι και στην Μασσαλία, μεσογειακό λιμάνι και τόπο κατοικίας πολλών Τυνήσιων μεταναστών. Πίσω στην Τυνησία, λεηλατούνται οι περιουσίες των μεγάλων οικογενειών του καθεστώτος.

Οι εξεγερμένοι, αρχικά αποτελούμενοι κυρίως από άνεργους πτυχιούχους (η τριτοβάθμια εκπαίδευση παίζει -όπως και στην Ελλάδα- έναν διευρυμένο ρόλο κοινωνικής κι εθνικής συνοχής, ωστόσο η αγορά εργασίας -τουρισμός, βιομηχανίες εξαγωγών στην Ευρώπη- είναι προσανατολισμένη προς ανειδίκευτο και χαμηλών απαιτήσεων εργατικό δυναμικό) και νέους φοιτητές-μαθητές, στη συνέχεια στελεχώθηκαν από χιλιάδες μικροπωλητές, εργάτες, ανέργους κι ελεύθερους επαγγελματίες, γυναίκες μόνες-χήρες, οργανώνονταν κυρίως μέσω άτυπων δικτύων (παρεών, γειτονιών, οικογενειών), καθώς και ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης, έτσι ώστε καμμία οργανωμένη πολιτική δύναμη να μη μπορεί να ισχυριστεί σήμερα ότι αντιπροσωπεύει το κίνημα, αν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα συνδικάτα βρίσκονται υπό διαρκή αστυνομική παρενόχληση, και μόνο εκ των υστέρων προσπαθούν να καβαλήσουν το κύμα της διαμαρτυρίας, προκαλώντας ωστόσο τριγμούς στο εξουσιαστικό οικοδόμημα. Απ’ την μεριά της “διανόησης”, κανένα ενδιαφέρον για την εξέγερση δεν καταγράφηκε, ενώ αντίθετα κέρδισε την υποστήριξη μέρους των “Τυνήσιων του εξωτερικού” (ακόμα και πολλών ισλαμιστών που το είδαν ως μια ευκαιρία για επιστροφή τους στα πράγματα), και του χαμηλότερου στρατεύματος, γόνων λαϊκών οικογενειών και προοδευτικών αξιωματικών. Καθόλου τυχαία, η κοινωνική βάση του κινήματος (προλεταριάτο και υπό προλεταριοποίηση επαγγελματίες και πτυχιούχοι -στις κινητοποιήσεις σύμφωνα με τη Le Monde είναι εμφανής η παρουσία γιατρών, φαρμακοποιών, νοσοκόμων, αλλά και δασκάλων, δικηγόρων, δημοσιογράφων) βρίσκεται σε σύγκρουση με τους επίδοξους εκπροσώπους του (συνδικαλιστές ενσωματωμένοι σε κρατικά πόστα -είναι η πρώτη φορά που στόχος των ταραχών γίνεται και η UGTT, η τυνησιακή γσεε, ενσωματωμένη στο καθεστώς από την “αναπτυξιακή” δεκαετία του 1990-, επίσης μεσοαστοί των ΜΚΟ-βιτρίνων και της αντιπολίτευσης, κοινωνικά στρώματα που ταύτισαν τα συμφέροντά τους με τη βαρβαρότητα του καθεστώτος Μπεν Αλί, ελπίζοντας στη σταθερότητα που θα τραβούσε ευρωπαίους τουρίστες κι επενδύσεις, περιορισμό των ισλαμιστών και αποφυγή μιας ταραγμένης κοινωνικής ζωής όπως στη γειτονική Αλγερία που θα έθετε σε κίνδυνο την κοινωνική τους άνοδο). [Πηγή: έρευνα των Larbi Chouikha και Vincent Geisser και γαλλικός τύπος].
Στο μεταξύ, ελπίδες έχουν γεννηθεί σ’ ολόκληρο τον αραβικό κόσμο για ανατροπή των ολοκληρωτικών καθεστώτων (οι Τυνήσιοι θεωρούνταν ο πιο υποταγμένος και καρτερικός λαός απ’ τους άραβες, ωστόσο η εξέγερσή τους ήταν εκπληκτικής ταχύτητας και ριζοσπαστικοποίησης, εξαπλούμενη από πόλη σε πόλη και φτύνοντας ολόκληρο το φάσμα της πολιτικής διαμεσολάβησης απ’ την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά). Η Ιντιφάντα της Τυνησίας έδωσε πάτημα και ώθηση, απ’ το Κάιρο ως το Αμμάν της Ιορδανίας όπου και οργανώθηκαν οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις αλληλεγγύης, κι απ’ τη Bayda της Λιβύης όπου ξέσπασαν “ανεξήγητες ταραχές” στις 15 Γενάρη, μέχρι το Οράν, το Αλγέρι και το Ραμπάτ στο Μαρόκο, όπου η επικοινωνία και τα αισθήματα είναι πιο δυνατά προς τον Τυνησιακό λαό και την εξέγερσή του. Στον δυτικό κόσμο, τα περισσότερα μμε σιωπούν ή μεταδίδουν αποσπασματικές εικόνες, σερβίροντας την εξέγερση όπως κάθε άλλη φυσική καταστροφή που συμβαίνει κάπου μακριά. Η Τυνησία ως κράτος πρότυπο της δύσης, “πετυχημένο κράτος-διαφήμιση” του ΔΝΤ και σύμμαχος των ΗΠΑ “στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας” κατέρρευσε.
Πηγή: http://dndf.org/& Jura Libertaire

ΕΚΘΕΣΗ 9ΧΡΟΝΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΩΝ ΜΑΤ ΣΤΗΝ ΚΕΡΑΤΕΑ...

2011-01-17T14:23:00.004+02:00

Αναδημοσίευση απο antixyta.blogspot

Για τη συνέλευση αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και δράσης στις περιοχές μας

2011-01-13T09:40:00.004+02:00

Την Πέμπτη 13 Γενάρη, στις 8:00μμ, θα γίνει στο Ρεσάλτο η πρώτη συζήτηση για τη νέα χρονιά της "συνέλευσης αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και δράσης Περάματος, Κερατσινίου, Νίκαιας, Κορυδαλλού, Πειραιά".

Η συνέλευση είναι ανοιχτή και καλεί όσους και όσες ενδιαφέρονται για αντιιεραρχικές και ακηδεμόνευτες διαδικασίες αγώνα μακρία από κόμματα και δημοτικές παρατάξεις, χειραγωγικούς και μεσολαβητικούς μηχανισμούς.

το τελευταίο κείμενο της συνέλευσης

Κάποιες σκέψεις ...

2011-01-06T04:06:00.007+02:00

Ναι , θα μπορούσε να είχε συμβεί στον καθένα ...
Αλλά δεν συνέβει στον καθένα ...
Συνέβει σε αυτόν που προσβάλει τον καθένα ...
Σε αυτόν που ακόμα και η παρουσία του προσβάλει τον όρο ελευθερία ...
Τον προσβάλει κάθε φορά που γίνεται έλεγχος ...
Κάθε φορά που ο τσαμπουκάς αποκτά μια νέα μορφή ...
Με το εριστικό τουπέ , της χυδαίας εξουσιαστικής φιγούρας ,
που διψάει για να επιβληθεί με κάθε κόστος ...
Δεν έχει σημασία αν το κόστος θα είναι ο χρόνος σου ,
η υπομονή σου , η ταλαιπωρία σου ,
η αξιοπρέπεια σου ή ακόμα και η ίδια σου η ζωή .

Δές με ... Είμαι παντού ...
Σε μισώ ... Γιατί είσαι ταξικά , αλλά και ηθικά , εχθρός μου ...
Γιατί στη στολή και στο πρόσωπο σου βλέπω δολοφόνους ,
βασανιστές και ρουφιάνους ...
Χτύπα με ... Μέχρι ο πόνος μου να γίνει οργή ...
Σκότωσε με ... Έτσι και αλλιώς πια , ο χρόνος μετράει αντίστροφα ...

Ραντεβού στους δρόμους λοιπόν ...

05 / 01 / 2011

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΕΚΚΕΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΜΑΡΑΓΚΟΠΟΥΛΕΙΟ

2010-12-29T09:59:00.003+02:00

Στις 28/12/10 στις 7:30 το πρωί περίπου 40 μπάτσοι και ασφαλίτες με τη συνοδεία μιας κλούβας με διμοιρία των ΜΑΤ επιχείρησαν την εκκένωση του κατειλημμένου Μαραγκοπουλείου (Γούναρη 102). Εκείνη τη στιγμή στο κτίριο βρίσκονταν 11 σύντροφοι και συντρόφισσες. Μετά την άρνησή τους να εγκαταλείψουν το κτίριο ξεκίνησε η εκκένωση από τους μπάτσους με τη βοήθεια της Πυροσβεστικής, η οποία έσπευσε να κόψει τα λουκέτα της πλαϊνής πόρτας που εν τέλει ξηλώθηκε. Αφού αντιστάθηκαν σθεναρά μέχρι τέλους στην επέλαση των μπάτσων, οδηγήθηκαν στο τμήμα. Εκεί αρνήθηκαν να υπογράψουν τη φόρμα με τα βιομετρικά τους στοιχεία και να δώσουν τα δακτυλικά τους αποτυπώματα, αν και τους ζητήθηκε επίμονα. Παράλληλα σύντροφοι-συντρόφισσες που ενημερώθηκαν για το συμβάν κατευθύνθηκαν αρχικά προς την κατάληψη όπου φωνάχτηκαν πολλά συνθήματα και οι μπάτσοι διαπομπεύτηκαν ενώ στη συνέχεια ακολούθησε συγκέντρωση έξω από την Αστυνομική Διεύθυνση στην Ερμού. Υπό την πίεση των συντρόφων-συντροφισσών μετά από 3 ώρες οι 11 αφήνονται ελεύθεροι-ελεύθερες. Σε βάρος των 9 (8 από το «Πέρασμα» και 1 σύντροφος) εκκρεμεί κατηγορία για «διατάραξη οικιακής ειρήνης» ενώ οι άλλοι 2 αφήνονται χωρίς κατηγορίες. Συνειδητά και από επιλογή ανέλαβαν συλλογικά την ευθύνη της κατάληψης παρά την επιλογή που οι μπάτσοι πρότειναν «να δοθεί ένα όνομα για να ξεμπερδεύουν».

Στις 16 Οκτώβρη καταλάβαμε το εγκαταλελειμμένο εδώ και 20 χρόνια Μαραγκοπούλειο (πρώην ΠΙΚΠΑ) πραγματοποιώντας την πολιτική μας απόφαση να στεγάσουμε τις δομές της συλλογικότητας μας σ’ ένα απελευθερωμένο χώρο. Η ίδια η πράξη της κατάληψης, όντας μια επιθετική πράξη απέναντι στο υπάρχον, είναι για μας ένα ακόμα εργαλείο στα χέρια μας με το οποίο προτάσσουμε την αυτοοργάνωση σε κάθε μορφή της καθημερινότητάς μας, την αλληλεγγύη σε κάθε καταπιεσμένο κομμάτι αυτής της κοινωνίας, την αντίσταση σε κάθε τι που μας εξουσιάζει και μας καταπιέζει, τελικά έναν άλλο τρόπο, τον κοινοτικό τρόπο διαχείρισης της καθημερινότητάς μας: συντροφικό, συλλογικό, αδιαμεσολάβητο, μακριά από τη σφαίρα του ιδιωτικού και της αποξένωσης...

Ως αναρχικοί-αναρχικές, αντιεξουσιαστές-αντιεξουσιάστριες, αναγνωρίζοντας τους εαυτούς μας ως κομμάτι του κοινωνικού/ταξικού αγώνα, επιλέξαμε αυτούς τους 2,5 μήνες να δράσουμε πολύμορφα, μέσα και έξω από την κατάληψή μας. Επιχειρήσαμε εξ’ αρχής να επικοινωνήσουμε και να ζυμωθούμε με τη γειτονιά, να διαχύσουμε το λόγο και τις πρακτικές μας, να δημιουργήσουμε έναν χώρο ανοιχτό, έναν χώρο πραγματικής συνάντησης...

Ζούμε σε μια χρονική περίοδο που τα περιθώρια ερμηνείας των όσων συμβαίνουν σε κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό επίπεδο έχουν περιοριστεί εν τέλει σε δύο επιλογές. Υποταγή ή εξέγερση. Καθημερινά η ζωή και η επιβίωσή μας, όλο και περισσότερο δέχονται μια συνολική επίθεση από τα αφεντικά με την πρόφαση της οικονομικής κρίσης, της εισόδου της χώρας στο ΔΝΤ, του κοινού εθνικού συμφέροντος. Η πραγματικότητα, παρ' όλη τη συντονισμένη ιδεολογική επίθεση των κυρίαρχων, είναι αμείλικτη. Τα φαντασιακά για δημοκρατικότητα, συμμετοχή, κρατικό παρεμβατισμό, κράτος πρόνοιας, ίσες ευκαιρίες, ευημερία και καπιταλιστική πρόοδο έχουν τελειώσει. Τα θεμέλια αυτού του κόσμου τρίζουν και η μόνη επιλογή των εξουσιαστών απέναντι στην πιθανότητα επαναστατικής τροπής των πραγμάτων είναι να απαντήσουν με την ευρεία καταστολή κάθε είδους κοινωνικών διεργασιών, ριζοσπαστικών αγώνων, συλλογικών πειραμάτων αυτοδιαχείρισης των ζωών μας και συντροφικών σχέσεων. Από τις απεργίες, από τις συγκρούσεις μέχρι και τους ανοιχτούς, κοινωνικούς κατειλημμένους χώρους το κράτος εφαρμόζει το δόγμα μηδενικής ανοχής, ταυτόχρονα με τη μεταρρύθμιση του κράτους και της αγοράς ώστε να είναι αποδοτικότερη. Όλα αυτά φυσικά σημαίνουν λεηλασία όλων των δικαιωμάτων μας, αναγνωρισμένων ή μη, σημαίνουν πολέμους, φτώχια, εξαθλίωση, κοινωνικό κανιβαλισμό και προφανώς μια κοινωνία σε κατάσταση σοκ.

Απέναντι σε όλα αυτά, εμείς έχουμε πάρει και θα συνεχίσουμε να παίρνουμε θέση. Απέναντι σε κάθε Κατσιφάρα (ο οποίος ήταν υπεύθυνος και πριν από περίπου μια δεκαετία για την καταστολή αντίστοιχης απόπειρας κατάληψης του ίδιου χώρου, δικαιολογώντας την τότε εκκένωση με υποσχέσεις για την «αξιοποίησή» του), δήμαρχο, μπάτσο, δικαστή, εισαγγελέα, δημοσιογράφο και κάθε είδους τιμητή και υπάλληλο αυτής της οργανωμένης επίθεσης επάνω στις ζωές μας διατρανώνουμε ότι είμαστε απέναντί τους. Τη θέση τους σε αυτόν τον κόσμο την έχουν επιλέξει. Όπως και εμείς. Και πριν βιαστούν να μιλήσουν για αξιοποίηση του Μαραγκοπουλείου τώρα που διώξαμε τους αναρχικούς («για το κοινό καλό»), να ξέρουν ότι το κοινό καλό εμείς το βλέπουμε μέσα από τη θέση μας που είναι δίπλα και μαζί με αυτούς που αγωνίζονται καθημερινά, αδιαμεσολάβητα, δυναμικά στη ζωή τους. Δίπλα σε αυτούς που έχουν δει τι σημαίνει σε αυτόν τον κόσμο να είσαι καταπιεσμένος, δίπλα σε αυτούς που δεν ξεχνούν τη βαρβαρότητα στα σχολεία, στην εργασία, στα εργατικά ατυχήματα, στους πολέμους, στην πείνα, στα νοσοκομεία, στα ψυχιατρεία, στις φυλακές. Δίπλα σε όλους αυτούς που περιμένουν και ετοιμάζονται για αυτό το τελευταίο χτύπημα στο κουφάρι του καπιταλισμού, δίπλα και μαζί με όσους θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι, χωρίς εξουσία οικονομική, κοινωνική ή πολιτική δομώντας ένα νέο κόσμο αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας. Μαζί με όλους αυτούς έχουμε να πούμε σε κάθε εχθρό μας αυτό και μόνο αυτό:

ΠΙΣΩ ΚΟΥΦΑΛΕΣ, ΔΕ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΕΤΕ,ΜΑΣ ΓΕΜΙΖΕΤΕ ΜΕ ΟΡΓΗ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΣΗΨΗΣ
10, 100, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

συλλογικό εγχείρημα λόγου και δράσης «Πέρασμα»

Αναδημοσίευση απο http://perasma.espiv.net/